My wolf love

Epiloog

Pov Healyn
Ik ben net wakker. Ik zit aan tafel, met mijn lepel in mijn ontbijtgranen te roeren. Ik hoor voetstappen de keuken binnen wandelen. Ik kijk op en zie mijn moeder met haar wenkbrauwen opgetrokken naar me kijken. 'Je ziet er... moe uit.' Zegt ze. Ik rol met mijn ogen en zet me recht. Ik neem een tas uit de kast en de melk uit de koelkast.  'Het was weer laat neem ik aan?' Ik kijk haar aan en haal mijn schouders op. 'Het was niet al te laat. Ik was rond 2u thuis.' 'Ik zei dat je om middernacht moest thuis zijn. Maar natuurlijk luister je niet naar me.' 'Het was wat later dan verwacht, en toch ben ik veilig thuis geraakt.' Ik zet me weer neer. 'En trouwens ik ben 19, ik kan voor mezelf dingen bepalen.' 'Zolang je onder dit dak woont, bepalen ik en je vader de regels. Doe nu wat verder, je vader en je broers wachten op je in het bos.' Ik drink mijn melk op samen met mijn ontbijtgranen. 'Ik ga me klaar maken, binnen 10 ben ik er. Laat je het papa weten?' Ze zucht en knikt van ja. Ik ren de trap op en sluit de deur van de badkamer achter me. Ik ga voor de gigantische spiegel staan en kijk naar mijn ontplofte haar. Douche heeft nu geen zin, ook al zie ik er niet uit. Ik vul de lavabo met water. Ik poets mijn tanden, borstel mijn haar en maak een paardenstaart. Als de wasbak gevuld is met water draai ik de kraan dicht. Met mijn handen neem ik water op en druk het in mijn gezicht. IJs koud water. Ik trek mijn pyjama uit. Ik neem een setje ondergoed en een blauwe trainings broek met daarop een wit, luchtig topje. Als ik dan alles aan heb nee ik mijn rugzak uit de kast en neem voor elk kledingstuk een reserve mee. Dan kijk ik naar mijn nek. Ik wrijf over mijn linker kant van mijn nek. Ik zucht. Het voelt nog altijd ruw aan, dat wordt een liteken. Ik leg mijn haar ervoor zodat het niet opvalt. Gisteren was nogal heftig. Ik was met iemand bezig en lette even niet op. Toen werd er een zilver mes in mijn nek gedrukt. Ik gilde het uit. Ik was net nog niet zat genoeg om me te laten vermoorden. Dus ik beet hem in zijn arm om me los te krijgen. En toen vermoorde ik hem. Dat was het moment dat ik besefte dat het al 2u was. Mijn nek bleef maar bloede toen ik thuis kwam. Mijn bed hangt vol me bloed, als ik thuis kom zal ik alles verversen.

'Healyn!' 'Ik kom!' Ik ren de badkamer deur uit en ga naar beneden. Mama staat daar niet meer alleen. 'Zhenna? Wat doe jij hier?' 'Ik ga mee naar het bos, ik wil zien hoe je je kater uitzet.' Ik kijk naar mama. Ze vermijd oogcontact. 'En trouwens dit is een goede wandeling voor Knox en Shay.' Ze wrijft over het hoofd van Shay. Knox en Shayden zijn haar kinderen. Knox is 6 en Shay is 4. Mijn moeder is trots op haar omdat ze voor nakomelingen heeft gezorgd. Zhenna en ik hebben nooit een echte zussen band gehad. Ze is de oudste van ons vieren en ik de jongeste. 'Moet jij het niet wat rustig aandoen nu dat je al 7 maand verder bent met je zwangerschap?' 'Een wandeling kan nooit kwaad. Dat is zelfs goed voor mij en de baby.' Ik zucht en paseer hun om mijn schoenen die aan de voordeur staan aan te doen. Als ik klaar ben komen ze bij mij aan de voordeur staan. 'Klaar om te gaan?' Vraag ik aan haar terwijl ik deur open hou. 'Altijd. Knox en Shayden, we gaan.' We stappen de deur uit en beginnen richting het bos te stappen.
'Dus waar is Arlo?' 'Hij is de beta van de volgende alpha, hij moet veel werken.' 'En toch heb je bijna 3 kinderen?' 'Het is nu niet alsof hij nooit thuis is, maar hij moet onze roedel beschermen tegen buitenstaanders.' 'Niet bang dat hem iets zou overkomen?' Ze stopt. 'Wat je ook aan het proberen bent, ik hou van mijn man, ik vertrouw hem en ik weet dat hij altijd terug naar huis zal komen.' Ze stapt verder. 'Heb jij geen interesse in je mate te vinden?' 'Ik heb daar geen zin in.' 'Maar uitgaan en met de eerste beste menselijke ziel naar bed gaan daar heb je dan wel weer zin in.' 'Ik ben geen hoer, wie zegt zelfs dat dat waar is. Maar dat doet er niet toe. Ooit zal ik mijn mate vinden maar dat hoeft nu nog niet.' 'Je weet niet wat je mist.' 'Ik mis juist niets, alleen het seksuele gedeelte die mates met elkaar delen voor de rest helemaal niets.' 'Je gaat nu toch niet zeggen dat je nog maagd bent he?' Ze lacht. 'Dat heb ik niet gezegd.' Ze spleet haar ogen. Dan horen we pap onze namen roepen. 'Zhenna, Healyn jullie zijn er!' Knox en Shayden rennen naar hem. 'Opa!' Roepen ze. Hij knuffelt hun. 'Wat zijn jullie veranderd!' Zegt hij speels. 'Knox volgens mij heb je wat spierballen gekweekt. Laat me ze eens zien.' Hij spant zijn spieren op. 'Ooit zul je je nonkels kunnen verslaan. En Shayden wat ben jij een mooie meid geworden.' 'Papa overdrijf, het is een week geleden dat je hun hebt gezien.' 'Mag ik als opa geen complimenten meer geven? Dat dacht ik dus niet.' Dan komen Beckett en Greyson bij ons staan. 'Kijk eens wie ons eindelijk eens komt vrijgezellen?' 'Heel grappig Beckett.' Hij slaat zijn arm om me heen en trekt me mee naar waar ze bezig waren. 'Je ziet er moe uit?' 'Het was laat gisteren.' 'Waar ben je naartoe geweest?' 'Beloofd dat je het tegen niemand zegt?' Hij laat me los. 'Hangt er van af.' 'Beck ik heb nog geheimen van jou van 10 jaar geleden.' Hij is de jongste van de twee, hij is 21 en de enigste van mijn gezin die me zou verdedigen tegen mijn familie. 'Oké beloofd.' 'Ik ben naar een menselijke club geweest.' 'Healyn...' 'Ik weet het, domste idee ooit. Ik dacht dat Zhenna me door had maar ze sprak van de ene keer dat ze me had betrapt.' 'Had iemand je door?' 'Nee, ik was daar niet alleen he. Isobel enzo waren daar ook.' 'Isobel? Degene waar Greyson ooit mee om ging?' Ik knik. 'Ze gingen toch, ik kon ook alleen geweest zijn. En nu stoppen we erover voordat iemand zijn oren open zet.' 'Beckett en Healyn.' Greyson komt naast ons staan. 'Tijd voor een paar zelfverdediging oefeningen vind je niet?' We kijken elkaar aan en knikken. Als we op de open plek gaan staan. Stoppen al hun gesprekken en gaat al hun aandacht naar ons. 'Beckett, deze boom is jouw bezit.' Greyson legt zijn hand op de boom achter Beckett. Beckett knikt en kijkt weer naar mij. 'Zusje, aan jou de eer om deze boom jouw bezit te maken, je hand moet er zeker drie seconden op plaats vinden.' De kater ligt zwaar in mijn hoofd. Focus Healyn, het is Beckett hij gaat je geen pijn doen. 'Voor we beginnen, wolven zijn toegestaan.' Ik kijk naar Greyson. Dit is voor het eerst, normaal is dat niet toegestaan omdat we eerst op onze eigen kracht moeten leren vertrouwen. 'Begin!' We kijken elkaar aan, ik ben hier niet voor in de stemming. Ik trek mijn schoenen uit en plaats mijn voeten in de grond onder mij. Beckett heeft alleen zijn short aan. Mij wolven ogen worden helderder en mij tanden komen tevoorschijn. Ik ren op hem af. Ik verander helemaal in mijn wolf en hij volgt. Net een maar meter voor de boom botsen we tegen elkaar. Hij bijt en probeer me neer te krijgen. Hij haalt me onderuit en ik land op mijn rug. Ik probeer me recht te zetten maar de druk van zijn greep is te sterk. Als ik mijn lichaam laat rusten, betekent het dat ik me overgeef. 'Winnaar, Beckett.' Zegt papa vol teleurstelling. Beckett gaat van me af. Hij verandert terug, Greyson geeft hem zijn reserve short. 'Goeie Beckett.' Hij geeft hem een schouderklopje. Ik zet me recht. En kijk naar Zhenna, die haar hoofd schud. Ik stap naar mijn tas, zet me een paar bomen verder op en verandert terug. Ik trek een slip, een training broek en een wijde t-shirt aan. Ik leun tegen de boom en laat me door mijn knieën zakken. Dan kijk ik op en zie Greyson rechts tegen de boom leunen. 'Alles oké?' 'Waarom zou ik niet oké zijn, ik ben het al gewoon dat ik een teleurstelling ben voor deze rot familie.' Hij gaat voor me staan. 'Het is een oneerlijk gevecht, hij is ouder dan jou.' Ik kijk op. 'Wat moet ik doen als ik dan echt met iemand vecht? Eerst vragen hoe oud die is? Ze zullen nogal lachen.' 'Tegen dan ben je er klaar voor.' Hij steekt zijn hand uit. 'Komaan, waar is dat yolo zusje van me?' Ik neem zijn hand vast en laat me recht trekken. Dan kijkt hij naar mijn nek. 'Wat is er gebeurd?' Hij wilt mijn haar ervan voor halen. Maar ik grijp zijn arm vast. 'Ik ben blijven hangen.' Ik laat hem los. 'Als oudere broer kan ik het weten wanneer je liegt.' 'Het doet er niet toe.' 'Beloof me dan gewoon dat je voorzichtiger gaat zijn in de toekomst.' Ik knik.'Beloofd.' 'Kom we gaan terug.' Ik voel me misselijk. Mijn hoofd bonkt. Niets voelt goed. Normaal kunnen wolven er tegen. Maar sommige dranken doordringen die grenzen. 'Healyn wat dacht je van een rematch?' Ik slik. Ik voel iets opkomen. Ik hou mijn hand voor mijn mond. Ik draai me om en ren naar links het verst van hun allemaal. Ik begin over te geven. 'Heeft er iemand water?' Roept Greyson als hij bij mij komt staan. 'Ik heb wel.' Zegt Zhenna. 'Hier.' Ze geeft de fles aan Greyson en Greyson geeft hem aan mij. 'Drink, dat helpt.' Ik neem de fles aan en drink. 'Wat heb jij allemaal gedronken gisteren?' 'Veel te veel.' Ik hoest en kijk hem aan. Dan hoor ik iets, na dat komt er ook een bepaalde geur in mijn neus. Ik voel iets, iets raar maar sterk. 'Ik zal antwoorden op je vraag. Ja ik wil een rematch.' 'Net na dit?' 'Ja, ik voel me al veel beter.' Ik hoest. 'Beckett, stel je maar op.' 'Ik wil een rematch tegen jou.' Greyson kijkt me verbaasd aan. 'Oh nee.' Hoor ik Zhenna zeggen. 'Healyn.' 'Ga maar klaar staan.' Zeg ik tegen hem. Hij kijkt bezorgd maar knikt toch en gaat naar het openveldje. 'Eerst toon je mij nog eens de basis stappen.' We gaan rechtover elkaar staan. 'Altijd grijpen naar beneden, als dat niet meer haalbaar is, dan de armen of handen. En voor moord, rechtstreeks naar het hoofd of hart.' 'Oké.' We zetten ons klaar. Beckett kijkt bezorgd toe. 'Zelfde regels als daarnet? Wolven toegestaan?' Vraagt Greyson aan mij. 'Natuurlijk.' Ik trek mijn broek uit. Zo sta ik gewoon nog in mijn slip en wijde t-shirt, Greyson heeft alleen zijn boxer aan. 'Greyson beschermd de boom.' Roept Beckett. 'Begin!' Ik ren op hem af en verander in mijn wolf. Niet veel later doet hij hetzelfde. Ik spring op hem en negeer al de basisregels. Hij duwt me van zich af. We cirkelen, ik ga op hem af en neem hem bij de nek, hij duwt met zijn poten maar ik laat niet los, ik bijt ook natuurlijk niet door. Hij gromt en bijt terug. Dan laat ik zijn nek los en begin met zijn voorpoten. Uiteindelijk haal ik hem eronderuit en kijkt hij verbaast naar mij. Ik neem hem bij de nek pels en gooi hem de andere kant van de boom die ik moet aanraken. Ik adem zwaar in en uit. Beckett begint te lachen. Ik stap rustig naar de boom en ga ervoor zitten. Ik kijk naar Zhenna en pap die toekijken alsof ik iemand heb vermoord. Heb ik dat nu net gedaan? Ik ruik iets. Een andere wolf van een andere roedel. Ik kijk achter me, voorbij de boom. Niemand. Voor ik er verder kan op ingaan komt Beckett naar me toe. 'Hoe?' 'Ik weet niet hoe.' 'Verander terug ik zal je kleren halen.' Wel dat was raar. Er klopt iets niet.