İnsan,doğar,büyür ve ölür hayat kimilerine tatlı kimilerine acı ölümü istediğin zaman getiremezsin annem ile babamın ölümünün ardından ölüm kelimesi benim için söylenmeside zor yaşamasıda zor bir kelime oldu.şimdi ise nadir amcanın kaldığı huzur evinden gelen acı haber beni kötü yapmıştı.yanımda olan oğuz ve ayza yüzüme endişe içinde bakıyordu.
"Dora eğer sınavı geçemediysen gözünü kırp eyvah! Kırpmadı tamam o zaman tepki vermiyorsan eğer yüzüne suyu döküyorum"
Oğuz elinde olan bir bardak suyu dökmesiyle geri doğru irkilmem ile yere düşmüştüm.ayıldığım sırada ayağımda bir acı hissediyordum ama nadir amcanın ölüm haberi canımı daha çok acıtıyordu.karşımda ayza ile oğuz oturuyordu.nadir amcadan sonra sadece onlar vardı yanımda. Aslında onlarla tanışmamız garip olmasına rağmen sanki küçüklüğümüzden itibaren arkadaş gibiyiz. Karşımda oğuz ve ayza oturmuş sadece benim durumu açıklamamı bekliyorlardı.zorlanarak durumu açıklamaya çalıştım.
"nasıl ölmüş dora daha dün konuşmuştuk nadir amca ile"
"benimde aklım almıyor ayza ama huzur evinden gelen aramada öyle söylediler"
Ben ayza ile konuşurken oğuz olaya anlam verememişti.çünkü daha dün konuşmuştuk nadir amcayla aksine keyfide yerindeydi.oğuz bir anda ayaklanıp
"burda böyle duracağınıza gidin üstünüze bir şeyler giyin huzur evine gidelim olayın nasıl olduğunu öğrenelim"
oğuzun söylemesiyle üstümüze birşeyler giyip yola çıkmıştık.hava kapalıydı sanki içimde olan üzüntü ve kasvet havaya yansımıştı.
Huzur evinin müdürü kayra bey kapıda bizi bekliyordu.herzamanki resmi görünüşü ile üzgün duruyordu.ah şu insanların duygu değişimleri bir gün ağlayıp tekrar eski mutlu haline döneceklerdi.ama nadir amcanın ölmüş olması benim canımı her zaman acıtacaktı.
"hoşgeldiniz çocuklar üzüntünüzü anlıyoruz,amcanızı az evvel ambulansla otopsiye gitti dilerseniz odasında olan eşyaları alabilirsiniz"
Oğuz aşağıda nadir amcanın çıkış işlemleri için belgeleri imzalarken bizde odaya gelmiştik.oda okadar durgunduki insanlar der ya ölüm sessizliği oluştu diye işte o sessizlik vardı odasında.duvarlarda fotoğraflar,bir köşede nadir amcanın bana aldığı eşyalar ve oyuncaklar insanlar gider ama o insanlarla yaşadığınız anılar ve size aldığı herşey kalır.masanın üzerinde bir zarf ile kanlı bir peçete bulmuştum.zarfın üzerinde dora yazıyordu.zarfı açıp içinde olan mektubu okumaya başlamıştım.
SEVGİLİ KIZIM DORA;
bu mektubu bulduğuna göre ben dünyadan artık göçümü almışımdır.sen beni her zaman nadir amcam diye severdin.ben ise seni kızım gibi severdim şimdi büyüdün artık kendi yurdunda kalıyorsun.seni bulduğumda çok küçücüktün o buz gibi havada annesiz babasız ağlıyordun.şimdi ise üniversite için hazırlanıyorsun.şimdi söyleyeceğim şeyler biraz şaşırtıcı olabilir.doracım senden sakladığım bazı önemli konular var.neden daha önce söylemediğimi sorarsan çünkü yaşın küçüktü.canım kızım benim peşimde birçok mafya var.berire teyzen öldükten sonra çok şey değişti.ben öldükten sonra bu mafyanın başı sensin benim güçlü kızım bana hep sorardın neden bu eğitimi alıyorum diyordun.işte bunun için seni okadar eğittim kendini koruman için.adamlarım senin adamların.kendine çok iyi bak güzel kızım seni seviyorum.
SEVGİLERLE NADİR AMCAN
