Yeni okul, yeni arkadaşlar, yeni ortamlar...
Her şey düzene girdi derken ailemin ani kararı ile okul değiştirmek zorunda kalmıştım.
Hayatımda daha önce görmediğim tipte olan bu insanlara tiksintiyle baktım.Hiçbiri normal değildi, hiçbiri...Düştüğüm bu Allah'ın cezası ortama aradan 1 hafta geçmesine rağmen asla alışamıyordum.Konuştuğum hiç kimse yoktu, konuşamıyordum. Asla anlamlandıramadığım davranışlar sergileyen, kendi egolarını tatmin etmek için başkalarını zorbalamaya çalışan bu tuhaf insan sürüsü beni de kendi hedefleri olarak seçmişti sanırım... Bu durum beni üzmüyordu, hatta hiç etkilemiyordu. Kim bu insanlarla yakın olmak isterdi ki? Fakat bazen, teneffüslerde herkes kendi arkadaş grubuyla konuşurken ve eğlenirken içime dolan yalnızlık hissini engelleyemiyordum. Ben de şakalaşabileceğim, birlikte öğle yemeği yiyebileceğim, güvenebileceğim birilerine sahip olmak istiyordum. Lakin şu an içinde bulunduğum duruma bakılırsa bu ihtimal asla gerçekleşmeyecek gibi görünüyordu. Ben de daha fazla kendimi üzmek istemediğimden bunun imkansız olduğuna kendimi inandırmıştım.
Ta ki o gelene kadar...
Yine her günkü gibi arka sıraların birinde tek başıma oturuyordum. Ne yanıma gelen vardı ne de yanına gittiğim.Birkaç dakika boş boş gözlerimi sınıftakilerde gezdirdikten sonra daha önce hiç görmediğim birinin sınıfa girdiğini gördüm.İlk önce pek takmadım. Belki de hasta olduğu için okula gelememiştir diye düşündüm.Ama sınıftaki diğer kişilerin de benimkine benzer hafif şaşırmış bakışlarını, onunla tanışmak için yanına gittiklerini gördüğümde anladım.O da benim gibi yeni öğrenciydi.
Maalesef yanı boş olan tek kişi de bendim.Mecburen yanıma oturdu. Görmezden gelmeye çalışsam da yapamadım. Sanki beni gözüne kestirmiş gibi gözlerini bana dikmişti. Bir süre geçmesine rağmen hala bakışlarını çekmediğini fark ettiğimde rahatsızca yerimde kıpırdandım. Sonunda daha fazla dayanamayarak kafamı ona doğru çevirdim.
"Adın ne?"Beklemediğim şekilde konuşmayı başlatan bendim.
"Ben Burak. Sen?"
"Ben Efe."
***
YOU ARE READING
☆new boy☆
General Fictionbir tesaduf muydu bilemiyorum ama o cocugun benim kaderim oldugunu adimdan daha iyi biliyorum...
