GECE MOTORCUSU

BÖLÜM 1

3 SAAT ÖNCE

"Kızım, arabada bir koli daha kalmış, onu da al."

"Tamam anne." Elimdeki koliyi bırakıp arabaya yöneldim.

Merhaba, ben Gece. 18 yaşındayım ve 11. sınıfa gidiyorum. Liseye gitmeme rağmen yaşım büyük öyle değil mi? Yakında nedenini öğreneceksiniz. Annem öğretmen ve tayini çıktığı için İstanbul'a taşındık. Şu an kolileri taşımama yardım ediyorum. Babam? Benim için yok. Hiç olmadı, olmayacak da.

"Tatlım, çok yorulduk. Ben gidip marketten limonata alayım, olur mu?"

"Gerek yok anne, sen dinlen. Ben gidip alıp gelirim."

"Tamam ama cüzdanımdan para al. İleride soldan dönünce marketi görürsün."

Yürüyerek evden çıktım, "Bende para var, çıktım ben anne!" diye seslenip yolumu aldım. Keşke annemi iyi dinleseydim, çünkü nereden gideceğimi unuttum. Sağ mı, sol mu? Off, kafam karıştı.

Etrafıma bakınırken bir anda "Merhaba, sanırım yolunu kaybettin?" diyen bir ses duydum.

Bana gülümseyen kıza baktım ve karşılık verdim. "Aslında marketi arıyordum. Buraya yeni taşındık ve bulmakta zorlanıyorum."

"Anlıyorum. Ben de markete gidiyordum, beraber gidelim mi?"

"Olur, tamam."

Kızın tarzı oldukça farklıydı. Siyah bir elbise, deri ceket ve uzun çizmeler giymişti. Bense daha sade giyinirdim.

"Bu arada ben Leyla." Elini uzattı.

"Gece." Elini sıktım, o da gülümsedi.

Markete varınca Leyla kendine ped aldı, ben ise limonata ve birkaç çikolata alıp kasaya yöneldim. Aldıklarımızı ödeyip eve doğru yürümeye başladık.

"Ee Gece, neden taşındınız?"

"Annemin tayini çıktı. O yüzden buradayız."

"Anlıyorum. Tanıdığın var mı? Ne yaparsın? Okuyor musun? Sevgilin var mı?"

Gülerek cevapladım. "Modelist olmak için okuyorum. Burada birkaç akrabam var ama çok sık görüşmem. Hobi olarak bir şeyim yok, kafama göre takılıyorum. Sevgilim vardı ama bir hafta önce ayrıldık."

"Özel değilse neden ayrıldınız?"

Omuz silkerek "Çok çapkındı... Fazla bile." dedim.

Leyla gülümseyip "O zaman boş ver." dedi ve ekledi, "Aslında aklıma bir şey geldi. Bu akşam bir işin var mı?"

"Odamı düzenlemek sayılır mı?" diye gülerek sordum.

"Hayır tabii ki! Bizim arkadaşlarla her gece gittiğimiz bir yer var. Sen de gelmek ister misin? Hem havan değişir."

Biraz düşündüm. "Hmm, bilmiyorum... Aslında olabilir."

"Tamam o zaman. Annenle konuş, haberleşiriz. Ona göre seni alırım."

"Olur, tamam. Numaranı ver."

Leyla numarasını söyledi, ben de kaydettim.

Evin önüne geldiğimizde "Ben burada oturuyorum." dedim.

"Güzel, ben de ilerideki yeşil boyalı evdeyim." Parmaklarıyla gösterdi.

"Tamamdır, görüşürüz."