ÖLSEM YERİDİR.
sabahin ilk ışıkları yüzüme vurdu ve uyanmama sebep oldu gözlerimi azıcık açarak hicbiseyin değişmediğini yeniden gördüm tüm olanların rüya olmasını dileyerek uyanmıştım o zaman 6 yaşındaydım şimdi ise 18 ve hayla " hadi Sertap uyandığında herşey geçecek" diyorum ve herseferinde direk uykuya dalıyorum ve yeniden gözlerimi açtığımda kendime olan inancım çoktan tükeniyordu.
Sıcacık yatağımdan çıkıp elimi yüzümü yıkadım yarın yurtta ilk günüm ve ben evimden ayrilmak istemiyorum ama onların yüzünü görmek istemiyorsan o yurda gidecektim ve gitmeliydim burası yurda uzak kalıyordu.
Valizimi hazirlayip kıyafetlerimi giyip aşağıya indim annem yine TV'nin başında oturmuş suratını buzuyordu babam evde yoktu kesin yeniden içmeye gitti. Anneme borçlu olduğumu hissettim herşeye rağmen gidip hostcakal diyecektim TVnin önüne geçtim ve yorgun gozlerini bana dikti.
" ben gidiyorum" onca iyi niyetime rağmen bana sadece "TV'nin önünden çekil " dedi.Yutkunup çekildim arkamı döndüm ve " seni 9 ay boyunca karnimda taşıdım yemedim yedirdim içmedim içirdim ve sen bana böyle davranıyorsun sanki bir çöpmusum gibi ben bunları haketmiyorum" ona dönüp baktım gözlerimden yaşlar aktı ama sözlerinden kaynaklı değil değer verdiğim birinin gözümden nasıl düştüğünü gördüm. Kalbim sanki ona yabanciymis gibi çarptı gözyaşlarımi silip kafamı kaldırdım
" Merak etme sen sadece 9 ay taşıdın bu ölüyü ben ise 18 yıldır taşıyorum ama merak etme daha kokmadim yigilmadim sözlerinin beni acitabilecegini sanma sadece nasıl benden koptuğunu görüyorum ve bu da beni kırıyor onca şeye rağmen sana hostcakal demeye gelmiştim megersem değmezmiş bu eve birdaha gelmeyeceğim o yüzden sana bir dakika vereceğim affedeyim diye bir neden verki hakkimi helal edeyim "
Ayağa kalktı ve bana doğru bı adım attı kalbim kendine geldi ve düğümünü çözdü ve kelebeklerini yeniden etrafa saldı.Ve bekledim
"Hakkını helal etmesen nolucakki sen sadece terk edilmiş harabeler gibiisn benim gözümde hiçbir değerin yok"
Ve herşey eski haline döndü kelebeklerimin kanatlarını caniler gibi tek tek kopardı.
"Merak etme hakkımı helal edeceğim çünkü seninle bir daha karşılaşmak istemiyorum umarım bensiz mutlu olursun a zaten öyledin"
Ve kapıya doğru yöneldim adımlarim bir daha geri gelmeyeceğimin sesiydi.
