Çocuğun yüzüne afallayarak baktim. Bana bakarken içimdeki titremeye engel olamadım ve asansör birden sesler çıkarmaya ve ardından alarm vermeye başladı ışıklar kapandı
Ve arkamda bir ses işitmemle arkama döndüm fakat kimse yoktu. Önüme dönünce çocuğun ortadan kaybolduğunu gördüm .
Ona seslendim fakat hic ses yoktu ve birden yüksek bir çığlık sesi işittim bu ses çok tanıdıktı ve ikinci bir ses fakat bu sesin kaynağı kahkahalar ile gülüyordu daha fazla dayanamadım ve bu köhne ortamda gözlerimin daha fazla dayanamayacağını anladım
Ve kötü bir kabusun kollarına kendimi bırakmak zorunda kaldım.
