Kiraz

1.Bölüm

Herkese merhaba ilk yazım olduğu için hatalar yada anlatım bozuklukları olabilir. Şimdiden kusuruma bakmayın.
Bir önceki bölüm sadece hafiften konuyu ortaya sunmak içindi şimdi daha çok şimdiki zamandan bahsederek yazıcam. Arada sırada belki eskiye dönüp karekterlerimizin anılarını anlatabilirim.
Bu arada baş karakterlerimiz Aslı Kiraz Özlü ve Yunus Kartal
Yunusun 2. bir adının olmasını istiyorum yorumlarda bir isim yazarsanız sevinirim. 

「❀」

Aslı Kiraz Özlü'den:

Albay Erdem sabah erkenden postası Çınarı odama göndermiş ve acilen odasına gelmemi istemişti. Koridordaki postallarımın sesi herkese benim geldiğimi haber eden bir sesti . Bu sesi seviyorum . Beni görenler hazır ola geçmiş Beni bekliyorlardı . Yanlarından geçerken baş selamı verip albayın odasına geldim . Kapıyı çaldım "gir " komutu gelince içeriye girip tekbir verdim

-Kıdemli Üsteğmen Aslı Kiraz Özlü / Muğla Emret komutanım .

Erdem albayın masasının önündeki sandalyeyi işaret etmesiyle oturdum .

Malum Erdem Albay dedim dedik bir insandı .
 
Önündeki dosyalardan kafasını kaldırdığı gibi bunalmış olduğunu anladım.  Birkaç gündür sıkıntısı olduğunu anlayabiliyordum . Birkaç gündür de beni göreve göndermiyordu . Benimle alakalı birşeyler olduğunu sezmiştim artık. 
Sıkıntılı bir nefes vererek konuşmaya başladı Erdem Albay " Üsteğmen Aslı Kiraz şimdi beni iyi dinlemeni istiyorum . Yarından sonra tek başına dağlara çıkmak , tek başına iş yapmak yok artık.  Yarın dan sonra buraya gelecek olan Kiraz-Ateş timine katılacaksın ama bundan önce  tek başına son kez görev üstleniceksin . "

Kiraz-Kılıç  timini Erzurum daki her asker her dağda yaşayan kişi her törerist bilirdi . Yakından bir şekilde yanlarında bulunmak sadece bir kez düşmüştü . 6 yıl önce göreve gittiğimde hain çıkan Melis yüzünden esir düştüğümde kurtarmak için gelmişlerdi.  Yüzleri maskeli oldukları için hiçbirini görememiştim. Onlar dağların sessiz kurtu köylülerin sessiz koruyucuları Türk halkının bilinmeyen korumaları . Onların arasına katılmak benim için onur ama mesleğimde başladım başlayalı katıldığım timden tek bir şekilde operasyon düzenleyip çalışıyordum buyüzden töreristlerin arasındada bir sürü lakapla bilinirim ve hepsinin genelde korktuğu kişiydim şimdi tamamen ayrı görevim kalkmıştı.  Bu derin düşüncelerden uyanmamı sağlayan Albay Erdem in konuşmasıydı.  Nerdemiydik harekat odasında albayın öldürmem gereken adamla ilgili konuşmasını yapıyorduk.  Dikkatli bir şekilde dinliyor sayılmazdım . Çünkü hain can yoldaşım bildiğim Melis Öztürkü öldürmem gerekiyordu.  Keşke soyadı gibi öz Türk evladı olsaydı.  Onun yüzünden sağ boynumdan basenime kadar yara izim vardı.  Bunu ona fena bir şekilde ödeticektim. Onun yüzünden çok sevdiğim çocuklar benden korkar oldu . Yardım ettiğim yetimhane deki çocuklar benden kaçar oldu . Bunu ona işkenceyle ödeticektim . Bugün o gündü . Albay erdemin son kez yer istihbaratınıda dinleyerek ayağa kalktım hazır ola geçip çıktım harekat merkezinden.  Gözlerim etrafa öfke saçıyordu . Hızlı bir şekilde ambara gidip hazırlandım en son birkaç tane şekilli bıçaklar alıp ambardan çıktım.  Helikoptere doğru yürüdüm Albay beni bekliyordu karşına geçip tekbir verdim . Erdem Albay " haydi kızım bu zamana kadar gözümü kara çıkartmadın şimdide çıkartma . Sağ salim yanıma ulaş , daha yeni timinle tanışacaksın.  " dedi . Baş selamı verip helikopter'e bindim . 2 saatlik yolum vardı biraz kestirsem iyi olurdu . Kafamı geri yaslayıp gözlerimi kapattım .