We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.

1. BÖLÜM: EĞER YOLCULUĞA ÇIKIYORSAN HİKÂYENİN ANA KARAKTERİ SENSİNDİR

184 3 2
                                        



29. 10. 2023 - Saat: 19. 19

Cumhuriyet'imizin 100. yılına
özel yeni başladım.

Desteklerinizi esirgemeyin.

Yaz Tatili ve Gençlik Hisleri

BİRİNCİ KISIM


Yaz Tatili ve Gençlik Hisleri

1. BÖLÜM: EĞER YOLCULUĞA ÇIKIYORSAN HİKÂYENİN ANA KARAKTERİ SENSİNDİR

''Uçağa geç kalacaksın!''

Annem paldır küldür odama daldı, sabahın köründe bir günaydın bile demeden, panik dolu ifadesiyle bana onaylamayan bir bakış attı. Ardından ahşaptan bozma gıcırdayan kapımı sonuna kadar açtı. Duvarda asılı olan Gurur ve Önyargı filmine ait yağlı boya tablomu yere düştüğünde doğrulmamı tetikleyen buydu. Sebebini birazdan öğrenirsiniz...

Gözlerimi açar açmaz böylesi bir anı beklemiyordum. Sevgili annem, bana nutuk çekmeye başladığında hep yaptığım gibi onu dinlemiyordum. Zaten azar işite işite bir yerden sonra kulaklarınız duymamaya başlıyordu ya da belki de fazla umursamazdım. Yine de geç kalacağım düşüncesi bir anda beni de endişelendirdi. Telefonumu aceleyle komodinin üstünden alıp saate baktım. Rahat bir nefes vermem aynı anda oldu, baygın gözlerimi başımda zebani gibi dikilene çevirdim.

''Daha altı saat var anne!''

''Senin için az bile!''

Kaşlarımı çatarak öfkeli bir nefes alp verdim. Suratım asıldı. ''İmanı anlayabiliyorum,'' dedim of çekerek.

''Anneye of çekilmez.''

Klasik repliğini duyduğuma göre güne harika başlayabilirim.

Uflayarak üzerimdeki ince yorganı üstümden attım. Gece bir türlü uyuyamamıştım. Kalbimde oluşan kıpırtılar, zihnimdeki endişeler, bana musallat olan anksiyetem... Üçlü kombinasyonum, bermuda şeytan üçgeni. Hiç çekilir değil emin olabilirsiniz.

Annem eşyalarımın hazır olup olmadığını kontrol ederken ona kızmayı son verdim. Mutlaka bir şeyleri unutacağımdan endişe ediyordu. Bir keresinde ilkokulda eve çantam olmadan gelmiştim ve o gün 'sence de eksik bir şey yok mu?' diye sorduğunda, şaşkın şaşkın kendime bakıp 'buradayım ya,' diye düşünmüş, omuz silkeleyip eve gelmemin yeterli olabileceği konusunda bir kanıya varmıştım. Annem de 'kendini de unutsaydın,' demişti ve o günden beri bunu sık sık bana hatırlatır, bayat bir espri olarak tadımı kaçırmaya adeta ant içmişti. O benim dikkatsizliklerime karşı epey gülerdi ama tahmin edin, gülmeyen tek kişi kim olabilirdi?

Sandalyenin üstüne çıkıp bir tanem Darcy'i ve Lizzy'in olduğu tabloyu koyu yeşil duvarıma yeniden astım. Annem çoktan perdelerimi sonuna kadar açmaya başlamıştı bile. Sabahın ilk ışıkları yüzüme vurduğunda heyecanım giderek arttı. Sahiden gidiyordum oraya!

''Teyzenin seni davet ettiğine emin misin?'' Annemin endişeli sesinde haklılık payı aslında vardı. Fakat artık zamanı gelmişti. Biraz cesaretli olmam gerekiyordu. Azıcık olsam bile kafiydi. Ve benim için en büyük adım, teyzemin evine geri dönmekti.

Omzunun üstünden bana bakarken pencereyi açan annemin kumral saçları havalandı, içeriye rüzgârın tatlı esintisi girdi. Hava günlük güneşlikti. Gökyüzü masmavi, bulutsuz ve parıl parıldı. Tam bir yaz günüydü değil mi? İnsanın hiçbir sorumluluğu olmaması ne harikaydı.

KİMİM BEN?Stories to obsess over. Discover now