1: Okulun İlk Günü

59 5 4
                                        

Eflal 16 yaşına yeni basmış genç sıradan bir kızım işte, okulda hep sessiz kız olmuşumdur. şimdiye kadar 1 kişi hariç hiç kimseyi sevmedim zaten o 1 kişiden sonra birisinide seviceğimi pek sanmam..

sonunda lise 2'ye geçtim ve yarın okulun ilk günü. sınıfa yeni kişiler gelicekmiş sınıf grubundan duyuru yapıldı umarım iyi biri gelir zaten sınıfta yeterince sinir olduğum insancıklar var...

biraz daha kendimi tanıtmak isterim 1 tane 18 yaşında abim var "EGE" kıvırcık saçları ve yeşil gözleri pek yakışıklıdır ama genelde çok tartışırız hatta tartışırken altında kalmışlığım olmuştuu.. 1.78 boyunda ve bence onu sinir etmek istemezsiniz...

1 tane de 9 yaşında kardeşim var "ZEYNEP" sanırım bu dünyada bi tek onunla anlaşabiliyorum kendisi pek tatlıdır ama bir o kadar da huysuzdur dümdüz kızıl saçlarıyla gerçekten çok havalı bal rengi gözleride çok tatlı gerçekten ve derslerinde de bir o kadar başarılı genelde herşeye ağlayabiliyor fazla duygusal buna rağmen nasıl anlaşıyoruz hala çözebilmiş değilim ve bir abla olarak tabiki bütün sırlarını biliyorumm... neyse ben artık yatayım yarın okul var ne de olsa.
          
                                  ***

Sabah saat 8.30'da okula gitmek için hazırlandım ve okul üstümü giyindim..

sanırım bizim okul hakkında tek beğendiğim şey formaları genelde okulların formaları mavi , mor , bordo gibi kötü renkler olur ama bizim okulun forması siyah beyaz

¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.

sanırım bizim okul hakkında tek beğendiğim şey formaları genelde okulların formaları mavi , mor , bordo gibi kötü renkler olur ama bizim okulun forması siyah beyaz .

Okul üstümü giyindikten sonra Zeynep'i uyandırdım Zeynep'in okulu benim okulum tam yanında olduğu için beraber gidiyoruz ve ben onu okula bırakıyorum.

Zeynep uyandıktan sonra yola çıktık kardeşimi okuluna bıraktıktan kendi okuluma derin bir nefes alarak girdim çünkü okulumu ve arkadaşlarımdan hiçbirini özlememiştim.

Herkes birbirine sarılıyordu bende istemeyerek sırama geçtim sıra arkadaşım Hilal yanıma oturdu sanırım bu sınıfta en sevdiğim arkadaşım o zaten dığerlerinin hepsii yapmacık ve boşlar Hilal ile konuşmayı çok seviyorum o da olmasa zaten okula gelmeyeceğim isteğimde yok zaten beni zorlayan kişi Hilal...

"GÜNAYDIN EFLALLL NASILSINNN SENİ ÇOKK ÖZLEDİMMM"

"Günaydın hilal ıyım sen nasılsınn bende seni çok özledim." diyerek sarıldık ve hasret giderdik. dersin başlamasına 10 dakika vardı ve

Sınıfa ufak bi göz attım kimler gelmiş diye en arka sırada sınıfta ilk defa gördüğüm bi çocuk vardı herkes her zaman ki gibi çocuğun etrafına toplanmıştı bende bakmak için yanlarına gittim..

Çocuğa elimi uzattım ve adını sordum.

"Merhaba, sınıfa hoşgeldin adın ne?"

"Adım Ayaz Aksoy ve el sıkışmayı sevmiyorum izin verirsen tek istediğim şu kalabalıktan sıyrılmak"

Dedi ters bir tavırla elim havada kalmıştı ne kadar da kabaydı en azından bir 'merhaba , hoşbuldum'
der insan değil mi? bu tür şeyler hiçbir zaman umrumda olmadı ve sırama geri döndüm Hilal anında konuşmaya başladı

"Yeni gelen çocuk çok yakışıklı onunla konuştun mu ADI NEYMİŞŞŞ?"

Dedi. umursamaz bir tavırla

"Yakışıklı olması kaba olmasını değiştirmez elimi uzattım elimi bile sıkmadı adını sordum tabi Ayaz'mış "

Dedim ve ders başladı. tahmin edin okulun ilk günü ne olduu sanki kavga etmek için bu günü bekliyorlarmış gibi okul çıkışında kavga oldu bildiğimiz bıçaklar ve sopalar havada uçustu.

Zeynep'i okuldan aldıktan sonra eve doğru yürümeye başladık evimiz okula biraz uzak kalıyor.

Karşıdan karşıya geçecek iken sınıfa yeni gelen kaba çocuğu gördüm ve selam vermek istedim.

"Merhaba Ayaz naber?"

Dedim. kabaca bir cevap alıcağımı düşünüyordum ama hiç öyle olmadı.

"Merhaba. iyim sen nasılsın ? bu arada bugün sana biraz kaba davrandığım için kusura bakma okulda ilk günüm olduğu için biraz gergindim."

Cevabı karşısında biraz şaşırsam da hemen kendimi toparladım.

"Ha.. sorun yok olur öyle şeyler bende iyim sağol."

Dedim ve yürümeye devam ettik beraber yürürken bi anda.

"Bu arada adın neydi stresten sormayı unuttum da."

dedi. "tabi sormayı unutursun elimi bile sıkmadın" dedim tabi içimdenn :))

"Adım eflal" dedim ve böylece tanıştık işte bu arada bizim hemen arka sokakta oturuyormuş neyse eve kadar beraber yürüdük beni eve kendisi bırakmak istedi ben biraz garipsedim ama kabul ettim eve girmeden vedalaştık ve ayrıldık.

Bende eve geldim o kadar yorulmuştum ki tabii akşama kadar telefonda vakit geçimemi saymassak ....

telefonla vakit geçirirken uyuya kalmışım ....

Aşk Bazen Kurtuluştur...Historias para obsesionarse. Descúbrelo ahora