FINDING NEMA

Chapter Four: Part 1

"Can we talk?"

"Just get in the car and we will going to talk while in our way"

Wala akong nagawa ng itulak nya ako papasok..

Wala na talaga akong ligtas...

This is it...katapusan ko na talaga..

Mabilis nyang isinabit sa akin ang setbelt..Halos di ako humihinga habang ginagawa nya iyon..
Paano kasi..amoy na amoy ko ang pabango nya..Mahina siyang tumawa.

"Relax.. Ok..I'm not gonna bite you atleast for now"

Humalakhak ito at tumuwid ng upo...

Ipinikit ko ng mariin ang mga mata ko
Sa totoo lang kahit ako..diko.alam kong ano ba talaga ang nararamdaman ko..

Admit it..Nema gusto mo rin ang mga nang yayari..

Tukso ng kabilang bahagi ng isipan ko..diko maitindihan kung ano nga ba ang totoong nararamdaman ko...

I'm afraid but the same time..I'm excited..

I'm not gonna lie..secret Fan ako ng lalaking ito
And being with him is considering as dream came true sa mga katulad kong ordinaryong citizen lang ng Pilipinas...

Holly Shit!
Ganito pala ang feeling ng mapalapit sa isang John Andrie...

Biglang parang nag blangko ang isipan ko..at tumigil ang daloy ng dugo sa mga veins ko..

Diko napigilang magpakawala ng sinlalim ng pacific ocean na buntong hininga..na para bang sa pamamagitan non..makakawala ako sa sitwasyong kinalalagyan ko sa ngayon..

Ipinikit ko ng mariin ang mga mata ko at isinandal ko ulo ko sa upuan...

Nagiging habbit ko na ang biglang pagpikit ng mga mata ko simula pa kahapon..

Dinadaga ang dibdib ko ng sobra sobra...

Admit it Nem..

You're bit excited about this..
You like the guy and have a crush on him eversince you laid your eyes on him two years ago..

Just Like many girls and your dear friend, Charmine Lozada.

Isa karing biktima ng karisma ng isang John Andrie Lorenzo..

Bigla kung naisip si Charmine diko na sya natawagan dahil nasa kay Lorenzo ang Phone ko kagabi pa

Mabilis akong napamulat sa naiisip ko..I want my phone back..

"Andrie Lorenzo give me my Phone back "

Tumingin ito sa akin at ngumiti ng matamis..

"Sure"

Mabilis nitong dinukot sa bulsa ng Short Khaki Pants nito at iniabot sa akin..

Nanlaki ang mga mata ko..dahil ang iniaaabot niya sa akin ay isang bagong-bagong iPhone..na bagong labas pa lang sa Market...

Nasaan ang Phone kong Samsung S2?

"Where is my phone?"

Salubong ang kilay kong tanong sa kanya..May sentimental value sa akin ang Phone na yun dahil regalo ni Lola sa akin nung 18 birthday ko yun..

"I threw it and replace it with this one"

Di ako umimik..I swear to god...

Gustong gustong kong hablutin sa kamay nya ang phone at ibato sa kanya ng sa ganun magkagalos naman ang guwapo nyang mukha

"I said..i want my old phone back"

Mahina pero mariin kong usal...

"Your Phone was gone"

Kalmado nitong sagot..

"What? where is it?"

"Nasa garbage bin sa penthouse ko"

Parang walang anumang sagot nito..

"How dare you to throw my phone? di mo ba alam gaano ka importante yun sa akin Andrie Lorenzo..regalo ni lola yun sa akin..yun ang nagsisilbing ala-ala niya sa akin"

Suddenly,parang gusto kong sumabog sa galit..lahat ng mga importanteng bagay naka saved doon..Numbers..pictures at higit sa lahat ala-ala ni Lola ang Cellphone na yun sa akin..

Ngumisi lang ito at iniabot uli sa akin ang hawak hawak na iPhone..

"Don't worry all the numbers and the important matters from your so granny's phone is here on your new phone"

Di ako naka imik ng ilang sandali..

Mabilis kong hinablot sa mga kamay niya ang phone at nagmamadali kong tiningnan kung totoo ang sinabi nya..

"So Orphan Nema..can we talk now?"

Ngunit di ko pinansin ang tanong nya..

I'm checking the phone..From the contacts to the gallery..At wala akong balak na sagutin sya...

Talk to yourself Andrie Lorenzo!

Mas mabuti ng idivert ko ang atensyon ko sa phone kesa kausapin sya..

Baka sa ganong paraan mawala rin ang nerbiyos at sari-saring emosyon na nararamdaman ko..

And He's quite right..

Na-transfer na lahat ng ano mang laman ng luma kong Phone..sa bagong iPhone na ipinalit nya..

Paano nya ginawa yon?.

Sabagay..

He's John Andrie Lorenzo..everythings possible for him..

Di ko mapigilan ang sarili kong mapasulyap sa kanya..At huli na ang lahat para di nya akong mahuling nakatingin sa kanya..

"Wala man lng "Thank You Honey?"

Nakataas ang kilay na tanong nya sa akin..Di ako umimik..itinuon ko ang tingin ko sa daan..

Nasa kahabaan na kami ng EDSA..and We are heading out from Metro Manila to Tagaytay..

Di ko alam kong anung kapalaran ang naghihintay sa akin sa mga kamay ng lalaking ito?

Pero one thing is for sure..Ano man ang mangyayari sa akin..

It will be one memory that I'll keep it on me for the rest of my life...