Facing Goodbye

Thessa

"No! I can't accept it! I gave you everything! I gave everything you asked for! I gave you everything you need!" No no no. This is ain't happening. This is just a dream. Joseph loves me, I know he loves me so much. I held his hands. "Look at me Joseph. Look at me"

He looked at my hands before he looked at me "Is that your everything Thessa? Is that it?" What? Napanganga ako sa mga salita niya. Nabitawan ko din ang kamay niyang mahigpit ang pagkakahawak ko kanina. "Well your everything is not enough Thessa. Kulang pa. Kulang na kulang pa"

Tagos saakin ang bawat titig at salita niya. Tagos ang sakit na nararamdaman ko. Seeing him looking at me without any emotions, Yung mga tingin niyang parang sinasabing sinayang ko lang lahat ng oras at panahon niya. Hindi ko kaya.

"Now Thessa, Can you please fucking let me go? Can you please accept the fact na hindi na kita mahal? Na tapos na tayo?" Tumango tango ako at tinitigan siya. Itinaas ko ang dalawang kamay ko as a sign of defeat.

"Go Joseph. Im setting you free. Sana sa susunod ay makahanap ka ng babae na maibibigay kung ano man yung enough para sayo" I wiped my tears "From now on Im letting you go"

Tinalikuran ko siya, I walked a way. Pero sa paglayo ko ay inaasahan ko padin na sundan niya ako o kaya ay tawagin niya man lang ako. Umaasa pa din ako na kasinungalingan lang ang lahat. Na pinagttripan niya lang ako. Pero hanggang sa tuluyan akong makalayo, Walang Joseph na humabol o tumawag man lang sakin.

----------------------------------

"Thessa? Wake up! Tanghali na" I heard a knock. Ang sakit ng ulo ko at parang hindi ko kayang buksan ang mga mata ko. Narinig kong bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok kung sino man yung kumakatok. "Hey Thessa"

"What?" I tried to answer.

"It's late. You don't usually woke up this late. Wala pa ang boyfriend mo. Hindi ka niya susunduin?" Sumikip ang dibdib ko. Naalala ko na ang nangyari kagabi kaya sobrang sakit ng ulo ko. I remembered it clearly. Was it a dream? Hindi ko napigilang mapaiyak. "Hey. What happened?"

Inalis ko ang pagkatakip ng kumot sa mukha ko at umupo. "Shit" I heard Ate Rhy cussed. Mabilis siyang tumabi saakin at niyakap ako. "What happened? Tell me"

"He left me ate. He left me" Ang sakit ng dibdib ko. Hindi ko mapigilan ang paghikbi ko "He said my everything is not enough. He said he doesn't love me anymore"

"No. he can't do that, Joseph can't do that to you" She faced me and wipe my tears.

"He just did ate" Patuloy ang pagiyak ko sa maghapon. Hindi ako lumabas ng kwarto. Sinamahan lang ako ni ate. Maya maya ay nagpaalam siyang lalabas sandali. Lumabas ako sa veranda, Madilim na pala. Umupo ako doon at tumingala.

God, why am I feeling this pain? Why do I have to feel this pain? Can't you just take it away from me? Can't you just save my tears? Napapikit ako ng maramdaman ko nanaman ang mga luha sa mata ko. Hindi ko ito pinunasan. Hinayaan kong tumulo ito. Alam kong kahit ano ang gawin ko, kahit anong dasal ko, hindi mawawala ang sakit na nararamdaman ko. Hindi ito sakit ng ulo na pwedeng mapawi overnight.

Is this why they call it heart break? Dahil ba you can feel that your heart is breaking into pieces. Unti unting nababasag sa maliliit na parte na parang wala ng kayang bumuo pa ulit nito. Na walang ibang makakapag balik nito sa dati kung hindi yung taong dumurog din nito. I couldn't believe na nangyayari ito. Maayos kami ni Joseph, Hindi ko namalayang nawawala na ang pagmamahal niya. Na naghahanap pa siya ng higit pa. Na kulang pa ako sakaniya.

Narinig kong may nagbubulungan sa likod ko. Parang nagtatalo sila kung sino ang unang lalapit saakin "I heard you guys. Lumapit nakayo" I looked at them at nabigla sila, pero sa pagkabiglang yon ay kaagad din silang tumakbo palapit. They hugged me. Group hug.