Doğu'nun Padişahı - Abilerim

Karışıklık

Bölüm miniku007 'ye İthaf edilmiştir 🌿
✓

Dışarıdan gelen araba sesleri ile oturduğum yerden yavaşça kalkıp odama geçtim, en küçük kardeşim Azer ile aynı odayı paylaşıyorduk.

Kendisi daha 17 yaşında delikanlı olmasına rağmen benden daha gözü karaydı, belki de o yüzden bu kadar geri plana atılmıştım bu ailede, Ailemiz oldukça büyüktü toplamda 11 kardeşten oluşan ailemiz annem ve babam ile beraber 13'ü buluyordu.

Tabi göze çok görünebilir ancak bu Kilis için oldukça normal sayılıyordu, seslerin artmasıyla pencereden dışarı'ya baktım.

Abimler hoş sohbet eşliğinde içeri girerken bir kez daha aralarında ki bağa imrendim, beni görmezlerdi yok sayarlardı. Bir tek ortanca Abim Mirhan severdi bir de annem, diğerlerinin gözünde hiçbir yerim yoktu.

Bunları bana olan bakışlarından da anlayabiliyorum, Ezanın okunmasıyla beraber odamdan çıkıp avluya indim.

Hernekadar abimler benden rahatsız olsada gidip abdest aldım, kafamı çevirmem ile sert bakışlar beni buldu. İlk önce Azat abim çattı kaşlarını sonra da Mehmet abim, ikisi bu evde bana en çok kim güden insanlardı.

İkisinede büyük bir zararım dokunmuştu ama bu isteyerek yaptığım birşey değildi, o zamanlar 6 yaşındaydım ve teyzemi çok severdim hergün bize gelir birsürü şeker getirirdi, hatta o zamanlar tüm aile üzerime titrerdi.

O gün teyzeme sürpriz yapmak istemiştim, niyetim masum olsada bir cana bedel olacağını hiç düşünmemiştim gerçi 6 yaşında bunu nasıl düşünebilirim ki değil mi ? Annemin yaptığı tatlının içine gizlice kakao koymuştum, tabi bunu hala aklım almıyor! Nasıl olur da teyzem kakaoyu farkedemedi ve o tatlıyı iştahla yedi bilmiyorum.

O gün kakaoya alerjisi olduğunu öğrendim ama bu oldukça acı bir tecrübe oldu benim için, işte tam o anda katil ilan edildim.

Babamın o gün yüzüme attığı tokadı hala unutamam gerçi istesem bile unutmak mümkün değil, bu acının izini de kaşımdaki yarıkta taşıyorum.

Gözlerimi çekip içeri geri girdim, hepsinin keyfi kaçmıştı bunu biliyorum çünkü her zaman böyle olurdu. Namazımı kılıp annemin yanına gittim, yemekleri yapmasına yardımcı olurken kardeşim Azer'de yardıma geldi.

İlginçtir ki evde annemi düşünen bir ben birde Azer vardı, evet Doğunun erkekleri genelde sert olurdu ancak sert bir karaktere sahip olmak seni bunlardan mahrum bırakmazdı.

Sofraya oturduğumuzda babamın " Bismillah " demesiyle yemeğe başladık, o arada çalan telefon ile herkes elini yemekten çekti.

" Alo, söyle kardeş ! " Azat abimin her zaman ki haliydi, hep kaba bir tavırla konuşurdu insanlar ile.

" Hee, tamam geliriz "

Konuşma bitince herkesin yüzü Azat abimdeydi.

" Yav bir " karışıklık " olmuş "

" Ne karışıklığı oğlum ? " Annemin sesi ile daldığım düşüncelerden sıyrıldım.

" Tahir ile bir çocuğu karıştırmışlar, Hastaneden test isterler "

Adımı duymam ile şok ile Azat abime döndüm.

" Azat abi ne dersin sen ? " Bunu kızgın bir dil ile değil aksine şaşkınlık ile sormuştum ancak bu bile onu öfkelendirmeye yetti.

" Ne dersin lan sen bana ! Bir daha ağzından adımı duyarsam Anan Avradım olsun keserim o dilini ! "

Sustum her zaman olduğu gibi yine sustum, beni savunmak için çabalayan aile üyelerine baktım teker teker. Sadece üç kişiyi görmek beni üzmedi aksine yerin dibine gömdü.