İMKANSIZA DOĞRU ADIMLAR

Bölüm 1

Hayatın tüm bu olumsuzluklarına baş kaldırarak kendi ayaklarımın üstünde durmayı çok küçük yaşta öğrendim ne yazık ki 

*7 yaşındaydım*

Annem ve Babam çok iyi kalpli aynı zamanda işlerinde çok iyi insanlardı. Annem çok iyi bir avukattı Babam ise çok iyi bir beyin cerrahı idi. Onlarla her sabah olduğu gibi uyandım kahvaltımızı ettik ardından onları doya doya öptüm ve işlerine gitmek için evden beraber çıkmışlardı .Babam annemide bu gün işyerine kendi bırakmak istemişti ve beraber yoldaiken karşılarına aniden çıkan bir araç onların hayatını ellerinden aldı aynı zamanda benim de ruhum ölmüştü çok küçük yaşta anne ve baba özlemine muhtaç kalmıştım . Beni bu yaşıma getiren bakıcım o bana her zaman bir anne şefkati ile dokundu bana annemin yerini hiç aratmamaya çalıştı bunu görüyordum ama ne yazıkki annemi unutamıyordum . benim küçüklüğümü gördüler yalnızca ben ergenliğimi onlara en çok ihtiyacım olduğu zaman onların yokluğunu daha derin hissetmiştim şimdş genç oldum ama onlar bunuda göremedi ama beni bir yerlerden izlediklerini biliyorum...

Sabah çalan telefon sesi ile uyandım arıyan Clara idi ya rüyasında beni gördü yada kaç aydır konuştuğu çocuktan çıkma teklifi akmıştır diye düşünüp telefonu açtım 

Clara- Günaydın Daisy neler oldu inanamayacaksın

Daisy- Günaydın Clara neler oldu çok merak ettim kesin şu konuştuğun çocuk çıkma teklifi falan etti yoksa seni kim bu kadar heyecanlandıra bilirki

Clara-Ah ah ... keşke konuştugum çocuk çıkma teklifi etse ona değil başka bir şey var 

Daisy- Ee ne var o zaman kızım söylede çıldırtma insanı

Clara-üniversite tercihleri açıklanmış Fiyona ve sen ile ortak seçim yaptığımız okul bize çıktı inanamıyorum çabuk sende bak sanada çıkmışmı

Daisy-cidden çok sevindim sizin adınıza umarım banada çıkmıştır ... ben bakarım bakınca size haber veririm Clara

Clara-tamam Daisy ama hemen haber veriyorsun görüşürüz.

Telefonu kapattıktan hemen sonra tercihlerime bakmaya girdim vee kabul olmuştu bende gidebilecektim kızlarla liseden beri hayalini kurduğumuz şey sonunda gerçek olmuştu inanamıyorum hemen aşağıya kahvaltı yapmaya indim Cara *bakıcı* çoktan uyanmış olacak ki mutfaktan harika kokular geliyordu 

Cara-günaydın tatlım bu gün kendini nasıl hissediyorsun bakalım

Daisy-günaydın bu gün kendimi muhteşem hissediyorum istediğim okula kabul edilmişim inanabiliyormsun 

Cara-Ah tatlım senin adına çok sevindim başara bileceğini biliyordum *sarılır*

Daisy-çok teşekkür ederim Cara beni çok mutlu ettin ... Cara annemlerde benim ile gurur duyuyorlardır değilmi

Cara-tabiki tatlım öyle düşünme onlar senin ile hep gurur duyuyorlar ve seni çok seviyorlar onlar senin kalbinde bunu sakın unutma

Daisy-çok teşekkür ederim Cara sen çok iyi birisin 

Kahvaltımı yaptıktan hemen sonra üst kata çıkıp üzerimi değiştirdim ve kızlarla buluşmaya gittim

Üzerime bunları giyip hemen evden çıktım kızlara süpriz yapmayı planlıyordum ve sonunda Clara ile Fiyona nın oturduğu k-cafeye girdim

Daisy-kızlar Kabul edildim çok mutluyummm

Fiona-çok sevindim kızlar sonunda herşey istediğimiz gibi oluyor kendimiz ile gurur duymalıyız

Clara-valla ben bile kazandıysam kesinlikle gurur duymamız gereken bir durum bu çok sevindim 

kızlar ile cafede biraz sohbet ettikten sonra herkes evlerine dağıldı okulların açılmasına henüz 1 ay vardı ve biz üniversite hayatına hemen başlamak istediğimiz için bu 1 ayın hemen bitmesini istiyorduk umarım herşey istediğimiz gibi olur

evde oturmaktan çok sıkılmıştım güneşin batışını izlemek için sahilin oralarda yürüyüş yapmaya karar verdim hava çok güzeldi londrayı ilk defa bu kadar sessiz ve huzurlu görüyordum hava tertemizdi sahilin oraya geldiğimde çok tatlı bir köpek yanıma geldi kumlara oturdum ve köpek ile konuşmaya başladım 

Daisy-merhaba köpekçik senin sahibin nerde ki kayıpmı oldun yoksa *tasmasına bakar*demek adın Hero ne kadarda güzelmiş ismin 

köpeği biraz daha sevdiğimde arkamızdan birisinin sesini duydum 

Cedric-HERO...hero sen buralara nasıl geldin oğlum 

Daisy-merhaba sizin köpeğiniz galiba

Cedric-Ah evet kusura bakmayın telaştan sizi farkedemedim merhaba ben Cedric bu arada

Daisy-bende Daisy tanıştığımıza memnun oldum 

Cedric-aslında zararsız bir köpektir sizi rahatsız ettiyse kusura bakmayın

Daisy-Hayır tabikide ne rahatsızlığı o çok tatlı bir köpek Heroyu ben çok sevdim

Cedric-eminim oda sizi sevmiştir pek insanlara yanaşmaz da...

....sessizlik

Daisy-ee buradamı yaşıyorsun tatile falanmı geldin

Cedric-ben burada yaşıyorum sanırım sende öyle 

Daisy-e-evet bende burada yaşıyorum  

Cedric-ne-ne güzel 

aradan yaklaşık 1-2 saat geçer o sırada sohbet ederler

Daisy- *telefonu çalar ve Cara ona artık eve gelmesinin saatin geç olduğunu söyler* ee kusura bakam benim gitmem lazım saatde zaten geç oldu umarım tekrar karşılaşırız

Cedric-Ah evet saat gerçekten geç olmuş bende gitsem iyi olur ve evet umarım tekrardan karşılaşırız ço-çok güzelsin ya-yani çok güzel sohbetin var senin ile tanısmaş çok güzeldi

Daisy-*utanır*çok teşekkür ederim seninlede öyle hoşçakal Hero görüşürüz Cedric

Cedric-görüşürüz

Eve gelip hemen uyumaya karar verdim çok yorucu bir gündü gerçekten....