Gizli Polis Akademisi

1. bölüm: Parti

"Kahretsin! Bu kızın odası nerede?" Kaşlarım çatık bir şekilde koridorda yürüdüğümde, Reyyan'nın odasını bulmaya çalışıyordum. Okul o kadar büyüktü ki bulamıyordum.

Ben şuan 7. Kattaydım yani kızların odalarınının olduğu yer. Alt katta ise erkeklerin odaları vardı. 1. Katta yemekhane, 2. Kat eğlence katı, 3. Kat silah eğitimi katı, 4. Katta sınıflar vardı ve son olarak 5. Kattada hocaların kaldığı odalar vardı. En alt katta okulun lobisiydi. Bide en üstte teras, ordada havuz vardı. Yani toplamda 9 katlı bir okuldaydım.

Bu okula liseyi bitirdikten sonra casus, ajan ve dedektif olmak istiyenler gelebiliyodu ama tabiki baya fazla bir para ödemeniz gerekti çünkü okulde ne ararsanız vardı. Benim durumum ortaydı ve bu kadar yüklü bir miktarda para verecek kadar zengin değildim. Ama çalışkandım burslu olarak girmiştim buraya. Aynı şekilde Reyyan'da.

Reyyan'la 8 yaşında bir çocuk parkında tanışmıştım. O zamanlar ailemin durumu berbattı. Bu yüzden eski püskü kıyafetler giydiğim için herkes bana iğreltiyle bakardı ama Reyyan bana öyle bakmamıştı. Oda benim gibi dışlanıyordu, ben dışlandığım için geceleri gelir ve geceleri tek başıma sanki arkadaşlarım varmış gibi eğlenirdim. Onunda bu yüzden dışlandığını düşünmüştüm. Bu yüzden yanına gittim ve "neden gecenin bu saatinde burada oturuyorsun?" diye sormuştum. O ise bana "evden kaçtım. Kalacak bir yerim yok." Demişti. Ona üzüldüğüm için onu kendi evimize getirmiştim. Babam zaten bana katlanamıyorken bide Reyyan'nı alıp getirmee iyice çıldırmıştı. Bu yüzden,  ikimizinde kolundan tutarak bizi yetimhaneye götürmüştü. O günden sonra hem okulumuza gitmiş, hemde orada beraber büyümüştük. Liseyi bitirincede oradan ayrılıp, Gizli Polis akademisine gelmiştik.

Şimdi ise burdaki 3. Haftamızdı ve bugün Reyyan'nın doğum günüydü. Biz geleli 3 hafta olmasına rağmen Reyyan'nın burada çevresi olmuştu insanlarla hemen kaynaşabilen bir kişiliği vardı. Bugün Doğum günüsü olduğu için eğlence katındaki barda küçük bir parti verecekti. Hocalar buna nasıl izin verdi gerçekten bilmiyordum.

Sonunda Reyyan'nın odasını bulduğumda kapısını tıklatarak içeriye girdim. Reyyan'ı aynanın karşısında gördüğümde beyaz elbisesiyle adeta ışık saçıyordu. Aynada beni gördüğünde gülerek bana döndü.

"Nasıl olmuşum?" Dedi heyecanlı bir şekilde.

"Her zamanki gibi mükemmel." Dedim gülerek. Beni baştan aşağı süzdükten sonra hiç hoşuna gitmemiş olacakki yüzünü buruşturdu.

"E ama sen üstünü giyinmemişsin." Dedi Reyyan ve dolabını açarak elbise aramaya başladı.

Bir dakika, üstümü giyinmiştim!

Altımda dar bir pantolon üstümde ise siyah bir crop vardı.

"Üstümü giyindim ben?" Dedim şaşkınlıkla.

Reyyan, beni duymazdan gelerek dolaptan çıkardığı siyah, mini, ince askılı, hafif göğüs dekolteli elbiseyi bana attığında son anda düşmeden yakalayabilmiştim. "Hey! Bu çok kısa."

"Belki talibin çıkar. Sap gibi duruyosun hala." Dedi Reyyan, şakayla karışık bir şekilde.

"Çok açık şeyler giymeyi sevmediğimi biliyorsun!" Dedim sinirle.

Reyyan yüzünü bururşturarak, "Ben orda parlarken senin yanımda sönük gibi kalmanı istmemiyorum Naz. Bir kere de dediğimi yapsan olmaz mı? Hem doğum günüm benim bu gün. Lütfen." Bana kızarken kendi egosunuda okşamayı ihmal etmiyordu. yavru kedi gibi çıkardığı ses tonuna itraz edemezdim.

Onun bu halina gülerek yanıt verdiğimde elbiseyle beraber lavoboya gittim. Reyyan'nın, "aslında gözümün önünde de giyinebilirdin" dediğini duymazdan gelerek.