perfect imperfections of love

chapter 14

Author's note: I planned this part to be comically written but I was so engrossed writing the saddest part of Rose Angel V.Martini and I came up with this chapter. Hope you like it. Kindly share your comment if you please.;-)

It was my first time to see Rose like this. She look so helpless. I let her calm down para maayos siyang makapagsalita.

"Rose, we all know that you and June had been sweethearts since high school. What happened after that?" Tanong KO. She wiped her tears.

"Siya ang naging sandigan KO noon! Siya ang nagsilbi Kong lakas at inspirasyon para matanggap KO na wala na si Mommy! Na iniwan na kami forever. Kasama siya sa pagbuo ng future KO! Kasama siya."

I can feel her pain. We never saw her cry when her Mommy died. High school kami noon and we never talked about it after that.

"I felt so all alone back then. Wala na si Mommy! Wala na! Dad was so consumed of grief and sadness. Mas lalo niyang Isinubsob lahat sa trabaho hanggang nakalimutan niya na may anak siya. Na mayroon pa kami ni Kuya Sean. At si Kuya, nagrebelde! Tumakas sa bahay at nalulong sa droga!" Humagulgol ito. Tears escape also into my eyes. Kaya pala biglang nawala ang Kuya niya noon. We thought nag out of the country lang ito.

"Sabi ni June I need to be strong at kasama KO siyang tumayo at maging matatag! I felt so relieved na meron siya sa tabi KO. Naniwala ako na Hindi niya ako iiwan. I trusted him!" Tumawa ito ng pagak.

"Until one time, he went away to America." 5 years ang tanda ni June Kay Rose. After our graduation in high school ay grumaduate din ito ng college.

"I still believe his promises kasi sabi niya noon he needs to go there for our future while he waits na makatapos ako ng college! I was fooled then! Binigay ko lahat sa kanya. My love and my trust! F*ck!" Tumaas ang dibdib ni Rose while she inhaled deeply.

"Ako naman itong tanga na naniwala. That is why I pushed myself to study kasama ninyo at kumbisihin si kuya na magparehab para umayos ang pamilya namin. I strived harder dahil alam Kong babalikan niya ako. Manloloko siya Aiza! manloloko!" She drink the glass of water I offered.

"Before our graduation in A.U nalaman Kong nagpakasal siya Kay Elize Aragon."

"Elize Aragon? Yung karibal mo noon na kaklase niya sa college?" Tumango ito.

"Sa america sila nagpakasal. And then he ruled their company. He gained powers because of that! Fool!" Way back then, Hindi mayaman sina June. Isa siyang student assistant. And Elize was a heiress. Tsk.

"What? Bakit wala manlang kaming ka alam-alam diyan." Naalala KO kasi noon na walang emosyon na sinabe ni Rose na wala na sila ni June. We expected her to cry but we never see a single tear.

"Dahil ayaw KO kayong mag-alala mga bhes! And ayaw KO na rin na pag-usapan dahil ang mga katulad niya ay dapat ibinabaon sa pinakamalalim na parte ng dagat!" She wiped again her tears.

"After I learned na nagpakasal sila, I was so mortified! Ang sakit bhes! Sabay-sabay noon ang problems. Naatake sa puso si Daddy habang si Kuya ay lumala. We nearly lose our company. Ang hirap Aiza! Umiyak nalang noon mag-isa ang kaya Kong gawin."

"Bhes..."

"Buti nalang andiyan kayo so I decided not to give up and still pray. After we graduate, I decided to become the OIC of the company with the aid of my parent's siblings kahit oppose ang mga shareholders noon dahil wala pa akong gaanong experience but I survived. I use my trust fund for the company and other business area and now AC and C Corporation was just one of my family's assets dahil bumalik ulit si Dad sa work at tumulong na rin si Kuya sa negosyo matapos marehab at narealize na meron pa kami for him."

After graduation na kasi ng college ay kanya-kanya na kaming magpalago ng aming mga negosyo at pagpapalawak nito. We all know that Rose has been the strongest among us. Ayaw niyang ipakita ang weakness side niya kahit alam naming hirap na hirap na siya.

"Hindi niyo ako masisisi bhes kung bakit wala akong sineseryosong relasyon! Mga gago sila!" Suminghot ito at uminom ulit ng tubig. Kaya nagbago noon si Rose. Parang damit na mabilis palitan ang mga naging boyfriends.

"Long years had passed and I thought everything is already fine with me. Kaso, nung nakita ko ulit siya, bumalik lahat yung sakit at galit! I hate it Aiza! I wanted to punch him and make him pay for what he did! That's why I planned to destroy him. Aagawin KO ang company niya. Yung tipong walang matitira sa kanya! " Tumulo ulit mga luha nito. Niyakap KO si Rose.

"Akala KO ayos na ang puso KO, akala KO mapait na alaala nalang ang lahat. Nagkamali ako! Ang hirap makalimot! Ang hirap! Sana Hindi nalang siya bumalik at nagpakita sa akin. Ayaw KO na!"

"Then let it go Rose! You are strong.Andito lang kami." Humagulgol pa ito lalo.

Naisip ko na ang hirap palang maging plastic sa sarili mo na okay ka at magpakita sa ibang tao na wala kang problema pero sa loob-loob mo, nilalamon na pala ang puso mo sa sobrang sakit na kahit gusto mong iiyak, pati luha bago pa tumulo ay natuyo na. :'(

Ganyan ang nangyari kay Rose!

Marami na kaming pinagdaanan ng aking mga kaibigan! Pero looking at Rose now, isa ito sa mga major saddest events of my existence. Bilang kaibigan, gusto mong tanggalin yong nakaturok sa puso niya pero sa tingin ko, siya lang ang makakagawa noon. Gusto ko rin magalit kay June at nais ko siyang sumbatan kung bakit niya ginawa yun sa kaibigan ko. Gusto ko pa mandin na magkabalikan sila pero sa nalaman ko, parang gusto ko nalang ilayo si Rose sa kanya.

"Bakit pa siya bumalik Rose?"

"Dahil patay na si Elize!" Napasinghap ako.

"What?"

"Iyon ang nalaman ko!"

"Ano yon? Binalikan ka dahil wala na yung isa tapos ikaw, feel niya okay ka parin sa kanya?"

"I hate him!" I let rose to cry on my shoulders.

"Aiza, kausap ko si...... Hey? What happened?" Pumasok si Annie kasama si Rhian. Tumabi agad sila sa amin ng makita kami.

"Mga bhes! Why?" Tanong ni Kristine. Nakaloud speaker ang phone ni Annie.

Dahil iyak parin ng iyak si Rose ay ako na ang nag narrate sa kanila. Gulat silang lahat at napamura. We cried kasama si Rose and she was thankful dahil we become her strenght.

Love! As Rose said last time is imperfect???? How true is it?