OPİA

1. Bölüm

Herkese merhabaaa.
Yeni bir kurguyla karşınızdayım.
Çok güzel bir şekilde ilerleyeceğini umuyorum ve desteklerinizi bekliyorum.
⭐️Yıldızımız parlasın⭐️
İyi okumalar..

✨✨✨

Yüzüme çarpan soğuk suyla irkilerek uyandım. Gözlerim etrafta gezerken bir umut yerim değişmiştir, her şey rüyadır diye düşündüm. Hayır her şey gerçekti. Buradaydım, kurtulmamıştım, kurtarılmamıştım.

"Uyan bakalım yavru ceylan."

Midem sesini duyunca bile bulanıyordu. Buradakilerin seslerini duymak bile midemi bulandırıyordu. Yüzlerini görmek istemiyordum.

"Konuşman gerekiyor. Vaktin daralıyor bak. Ya öleceksin ya konuşacaksın."

Dudaklarımı birbirine bastırdım. Konuşamazdım. Devletime bu ihaneti yapamazdım. Abime bunu yapamazdım. Anneme, babama, bizim için evlerinden uzakta sevdiklerini göremeden can veren şehitlerimize bunu yapamazdım.

"Konuşmayacağım."

Nefesimi tuttum. Birazdan sert bir tokat atacaktı. Yetmeyecekti türlü türlü işkencelere maruz kalacaktım.

"Hala itiraz ediyorsun, cık cık yazık sana."

Ve beklediğim tokat sağ yanağımla buluştu. Derin bir nefes aldım dişlerim birbirine kenetlenmişken. Aslında acıyıda hissetmiyordum yavaş yavaş. Sanki alışmıştım. Hatta garip bir şekilde bekliyordum. Ne zaman gelecek? Ne zaman vuracak?

"Biz senin güzel yüzüne kıyamıyoruz bak. Dokunmak istemiyorum sana. Zorlama beni."

Güzel olmaktanda nefret ediyordum. Eğer beni güzel bulmasaydı bu başıma gelmeyecekti. Eğer benim dudaklarım öpülecek gibi durmasaydı bu başıma gelmeyecekti. Eğer benim gözlerimin içi parlamasaydı bu başıma gelmeyecekti.

"Köpeği olduğun patronunu çağır bana."

Zar zor konuştum. Konuştukça kaburgalarım batıyordu sanki. Konuştukça canımdan can alıyorlardı. Geçen gün iki tane tırnağımdan olmuştum ama canım bu kadar yanmamıştı. Birkaç saat önce gördüğüm işkenceden sonra hiçbiri canımı acıtmıyordu.

"Kim köpek kim değil öğreneceksin."

Sert sesine kulak asmadım. Patronunu çağırmaya gitti. Rahat bir nefes almak istedim o pislik odadan çıktığı için ama her aldığım derin nefes batıyordu.

"Küçük ceylanımız uyanmış bi de beni görmek istemiş ha?"

Gözlerine taktığı gözlük yüzünden direkt göz göze gelemiyorduk. Ki onun çıkarılmış gözünü görmekte istemiyordum. Midemi zaten zar zor tutuyordum bir de o dikiş izini gördükçe daha kötü oluyordum. Bundan birkaç ay önce abim çıktığı görevde bu Timsah denen adamın gözünü oymuş. Bu yüzden gözlükle geziyormuş.

"Beni bırakırsan eğer sana istediğin her bilgiyi veririm."

Yutkundum. Buradan cansız bedenim çıkardı da yinede ağzımı bıçak açmazdı. Yapamazdım. İnsan doğduğu topraklara, o toprakları korumak için şehit düşmüş askerine de siviline de ihanet edebilir miydi?