Her zamanki gibi okula gidecektim ama neyse ki hayallerime ulaşmış ve polis olma yolunda ilerliyordum.
Saat 8.30 da kalktım bugün heyecanlıydım çünkü bugün ilk iş günümdü bana attiklari adrese gidecektim " BURSA İL EMLİYET MÜDÜRLÜĞÜ" evet işte burada çalışacaktım .
O sırada annem odamın kapısını açtı oda benim kadar heyecanlı görünüyordu
" Günaydın bitanem "
" Günaydın ann-"
Dememe kalmamış babam içeri girmişti babam hem korkuyor hemde heyecanlı gibiydi " günaydın Asena' m " dedi
Ona gülerken babamda ki endişeyi görüyordum .
Babam devam etti " ismini ben koymuştum aynı ismin gibi kuvvetli ol yolun açık olsun kızım " duraksadı nefes aldı annem hemen araya girdi "aman fatih sende üzme kızını sanki evleniyor " annemin bu sözüyle birlikte gergin ortam yok olmuş geriye sıcak ama bı okadar da sessiz yarım saat geçirdik .
Sonunda kardeşim uyanmış ve herzaman yaptığı gibi bu sessiz ortamı yok etmişti ." Günaydın ablam valla heycanlandim baktım siz sesiz diniz bende işimi yaptım" dediğinde ufak çaplı bı kahkaha attım saat 9.00 olmuştu annem mutfağa giderken bende üstümü giyindim.kardesim ise yanımda oturmuş üstümdeki üniforma ya bakıyordu .
Fazla vakit kaybetmeden odadan çıktık babam beni böyle görünce gözleri yaşardı annem ise ağlamaya başladı
"Anne ,baba dayanamıyorum ağlamayın bugün benim en mutlu günüm ve beni üzmeye hakkınız yok " dedim ciddi olmayan bı sesle sonra kahvaltı masasına oturduk annem bı omlet yapmış anlatamam anneme " anne yaptığın bu omlet anlatılmaz yaşanır " dedim kardeşimin gülme seslerini duyarken içimde kelebekler uçuşuyordu huzurluyudum " sen ne gülüyorsun kepçe kulak " dedim bana masadan bulduğu peçeteliği atarken son anda refleks ile eğildim ve peçetelik babama geldi .
Babam " Sude Allah aşkına bı kere şu sofrada kavga etmeyin " dedi ben Sude' ye gülerken oda bana öfkeli bı bakış attı olamaz işte başlıyoruz 10 gün konuşmaz benle ben bu kızın triplerini çekemem valla " anne en iyisi ben kalkıyim çünkü Sude beni öldürecek mis gibi bakıyor" diyip annemle ,babamla sarıldım .
Sude bana hiç pas vermedi ama zar zor onlada sarıldım . Ve evden çıktım bu üniforma çok güzeldi kafamda ressam sapkasina benzer bir şapka kompile simsiyah olan bu üniforma 'nın içinde çok zayıf gözüküyordum .
Otobüse bindim ve kırk yılda bir gerçekleşen ve bana nasip olan o boş koltuğa oturdum ve gözlerimi kapattım
* * * *
Gözlerimi açtığımda gelmiştim müsade isteyip otobüsten indim 10-15 dk yürüme mesafesi bittiğinde işte karşımda BURSA İL EMLİYET MÜDÜRLÜĞÜ ' nün karşısındaydım bahçesine girdiğimde 4 erkek polis bir arada birşeyler konuştuğunu gördüm
içeri girdiğimde komutan beni tanımış ve odasına çağırmıştı odaya girdiğimde bahçede gördüğüm o 4 erkeğinde orada olduğunu gördüm . Onlar bana tip tip balıklarında aslında neden böyle baktıklarını biliyordum burada ilk ve tek kız çalışan bendim evet ŞAKA gibi gerçekten keşke bunu önceden bilseydim .
Komutan konuşmaya başladı " ben mehmet soydan hoşgeldin öncelikle kendini bizimle tanıştırman gerekiyor sonrada odanı göstericez" evet kendimi tanistirmam gerek " ben Asena Gökçe Yılmaz " devam ettirdim " ben İzmir' liyim ama istanbul' da okudum ve Bursa'ya taşındım ..." fln fln konuştuk da konuştuk .
Erkeklerden biri konuştu " ben Doruk Karahanlı " bı dakika bı dakika bu isim çok tanıdık geliyor " ben İstanbul'da okudum hatta Asena ile aynı sınıftaydık" şok oldum bu bizim doruk mu ? İnanmam " zaten bende asena' yi bir yerden kestiriyordu' m " ben soze girdim " valla şaşırmadım değil ama çok değişmiş sin yani benim seni hatırlamadığım için suç benim değil" dedim ciddi olmayan bı sesle
