SON BEŞ YIL | KİTAP OLACAK

1

Annemin seslenişiyle yeni bir güne uyandım.Bugün doktor randevum vardı,anneme neden olduğunu sorunca hiç birşey söylemedi.
Yatağımı toplayıp,elimi yüzümü yıkadım ve kahvaltıya indim.Mutfaktan mükemmel yemek kokuları geliyordu.Hemen kahvaltımı edip odama çıktım ve üstümü değiştim daha sonra Borisin çantasını hazırladım.
Ah,size söylemeyi unuttum değil mi?
Boris benim köpeğim.Bir kaç ay önce bahçede babamla birlikte bulmuştuk.
Borisle birlikte aşağıya indim ve arabaya bindim.Babamın seslendiği yöne döndüm.
"Bugün hastaneden sonra nereye gitmek istersin güzelim?"diye sordu.
Umm dondurma yemek güzel bir fikirdi.
"Dondurma yemeye gidelim lütfen baba." dedim.Annem her ne kadar dondurma yememe kızsada bugünlük pek birşey söylemedi.
Hastaneye vardığımızda Doktor Vidia beni muayene etti ve şeker verdi ,daha sonra dışarı ailemle onu yanlız bırakmamı istedi.Ne konuştuklarını merak edip dinlemek ve dinlememek arasında kararsız kaldım, sanırım dinlemeliyim.
Doktor Vidia konuşurken bende dinlemeye başladım.
"Yuna çok zor bir dönemden geçiyor,bu hastalığın ne adı var nede bir çözümü.Üzülerek söylüyorum ki en fazla beş yıl kadar hayatta kalma şansı var.
Annemin ağlama sesleri geliyordu.
Her şey durdu,ben durdum, insanların sesleri boğuk boğuk gelmeye başladı.Doktor Vidia 5 yıl içinde öleceğimi söylüyordu.
Ölmek ne demekti?
Ölmek nasıl bi hisdi?
Peki ya,kendi ölümünü beklemek neydi?
Son beş yıl diye yankıladım kendi kendime.
Annem ve babam odadan çıktığında annemin gözleri ağlamaktan şişmişti.Nedenini sormadım ve hiç birşey duymamış gibi yapmaya karar verdim ardından babama dönüp ona eve gitmek istediğimi söyledim.
Arabada Boris kucağımda uyumuştu.
Eve vardığımızda hemen odama gidip ailemin aldığı kullanmaya kıyamadığım günlüğümü artık kullanmaya karar verdim.Son beş yıl içerisinde yaptıklarımı yazmak çok acı vericiydi belkide.Masanın üzerinde duran kalemi elime aldım ve önce bugünün tarihini atıp yazmaya başladım.

04.04.2019

"Ah,sevgili günlük.Ben Yuna ölümünü bekleyen Yuna.Her gün ölüme dahada yaklaşan Yuna.Ölüm sencede nasıl bir his?Korkuyordum."

Yazmayı bırakıp bahçeye salıncakta sallanmak için çıktım.Bu salıncak benim en yakın arkadaşım,eh zaten başkada arkadaşım yoktu.Anne ve babamın beni neden okula göndermediklerini şimdi daha iyi anlıyorum.
Uzun bir süre salıncakta sallandıktan sonra annemin yanına gittim.Program izliyordu ımm klasik anne programları diyebiliriz belkide.Odama gidip Borisle oynamaya başladım.Başımın dönmeye başladığını hissettiğimde ayağa kalktım.Her şey dondu sanki, gözlerim karardı ve aniden yere düştüğümü hissettim.