Hope

Chapter 1

Mia's POV

        "Hi, can i borrow your notes from yesterday." Wala ako kahapon kaya manghihiram ako muli sa kaklase ko ng notes well hindi na bago sakanila iyon dahil walang bwan na may kompleto akong araw ng pasok. Mabuti nalang at pinahiram ako, binder naman ang notebook na gamit nya kaya nandun na lahat ang mga na miss ko kahapon well lagi akong nanghihiram sakanya ng notes dahil alam kong hindi ako mahihirapan umintindi malinis kasi syang mag sulat, sya ang kaklase kong mabait at isa sa mga matatalino sa klase.

Time na ng labasan naroon ang sari saring kumpulan ng ibat ibang year levels, meron sa canteen sa lilim ng punong kahoy, meron ding nasa hallway, i'm smiling to my self, natutuwa para sakanila at nahahawa sa tawanan at biruan nila, wala naman ako nyan, yung ka grupo na makakasama ko sa tawanan sa kalokohan at sa kwentuhan wala ako non, nag iisa lang ang pangahas na nag tyaga saakin.

Nagtungo ako sa likuran ng mga room kung saan naroon ang mga bench para sa mga gusto ng tahimik na lugar napapaligiran iyon ng ibat ibang tanim na halaman hindi naman mabulaklak greeny lang, maganda parin iyon sa paningin ko dahil na re- relax ako at may peace of mind.

Uwian na ng maisip ko yung tatlong mali ko kanina sa quiz namin sa math pero ok na din siguro iyon bahala na si batman, gusto ko kasing bawiin sana sa quizzes ang mga inaabsent ko.

Sakay ng aking old model car, I went home to help dad, alam ko kasing mag luluto nanaman sya kahit na pagod galing trabaho.

Nadatnan ko syang nagtatanggal ng kanyang sapatos sa paa, maaring kararating lang din nya. Hindi kami mayaman may kaya lang dad is a hardworking manager at one of the bank kaya naitataguyod nya akong mag isa ng hindi nahihirapan sa expenses namin, my mom left us since i was 5 years old ang naaalala ko nga lang sakanya nuon ay ang pag papakain nya saakin tapos ang pagpapatulog nya saakin tapos nagising nalamang akong wala na sya, i asked dad about it but he said he will explain to me everything when I'm older enough to understand our situation, it's was hard at first, dad was thought that i didn't see him crying every night when she left us, i was hurt because she left me, but it was more painful when i see my dad broken and trying to be happy and strong in front of me. Well we made it nasanay din kami.

"Dad, I'm home..!" Masigla kong bungad pagka bukas ko ng pinto ng hapong iyon actually I'm late from my normal time off of to school tulad ng dati pag lumiban ako sa klase kaylangan kong bumawe sa susunod na pasok ko.

Dad look at me with a wide smile plastered on his face, humalik ako sa pisngi nya saka nag mano, kinuha ko ang tsinelas nyang pang bahay at saka nya iyon sinuot sakanyang paa.

"How's school..?" Malambing nya paring tanong kahit halata kong pagod sya.

"Good.. but tiring, ang dami kong hinabol na lessons and quizzes kaya I'm 30 minutes late.." He squinted his eyes on me, like he's reprimanding me for something.

"Dad.. kaya ko naman, saka hindi ko din pinapagod ng husto ang sarili ko alam ko naman ang limitations ko." Ikinawit ko ang kamay ko sa braso nya na parang batang nag lalambing sa ama, napa iling iling ito saka bumuntong hininga.

"I just talked to doc Ellison last night." Napatingala ako sakanya at kinabahan sa maaring sabihin nanaman nya.

"What was it.?" Napatuwid ako ng tayo at hinarap sya, natatakot ako para kay dad. Napatingin sya saakin at alam kong may mali pero ngumiti parin sya.

"All is good, just maintain the  medication and all and then everything's fine i guess.." Kibit balikat nya, sa halip na usisain pa ang tungkol dito at mag mukmok hinila ko nalang ang kamay nya patungo sa kitchen.

Wala kaming kasambahay since almost every day kaming wala, ako pag week ends lang wholeday sa bahay at wala namang gaanong ginagawa, that's why i suggest dad cleaners 4 times a week is enough pwede naman namin silang tawagan kung kaylangan namin ng kasama o kaya delivery food kapag kapwa hindi kami makapag luto, specially dad's request na kapag nandito lang ako sa bahay ay dapat may kasama ako, our house is two story type na hindi naman kalakihan so that's it and that's okay for me, we cooked chicken curry at gumawa na din ako ng vegetable salad. Ganon lagi ang routine namin.. dad is always protective of me.