Ateş yaktığında, küle dönüşür insan paramparça olur kalbi,ruhu,bedeni. Bu ateş en güvendiğiyse küle dönüşmekle kalmaz, yok olur.
Alarm çaldığında kaçıncı defa çaldığını bilmiyordum. Verilen proje ödevini her zaman olduğu gibi son güne bırakmıştım. Çünkü, Ahu Kaya olmak bunu gerektirir. Saat on ikiye çeyrek vardı. Ders on ikide başlıyordu.On beş dakika vardı, ve ben her zamanki gibi geç kalıyordum.
Hemen giyindim, Doruk'un odasına girdiğimde yoktu. Tabiki derse zamanında gitmişti. Hemen evden çıktım, arabama bindim ve on dakika sonra okuldaydım. Kapıyı çaldım, tabiki geç kalmıştım. Çaldığımda dersin ekonomi olduğunu hatırladım ve küçük bir kalp krizi geçirdim. 20 dakika geç kalmıştım. Hoca bana kötü bir bakış attı ve "Geç."dedi.
Ders bittiğinde müdür beni çağırdı küçük bir kalp krizi daha geçirdim. Odasına gittiğimde eliyle işaret ederek oturmamı istedi. Oturduğumda nazik bir sesle " Ahu sürekli geç kalıyorsun ve ders durumların düşüyor sınıf birinciliğinden düşme durumundasın. Böyle devam ederse ilk üçten de düşünceksin. Kendine çeki düzen vermelisin."dedi.
Haklıydı. Çok haklıydı. Kendime çeki düzen vermeliydim. Hiçbir şey demedim sadece sustum. Tekrar konuşmaya başladı "Dediklerimi dikkate almanı istiyorum. Derslerde düşmeye başladığının sende farkındasın. Bunu düzeltmelisin." dedi ve artık benden bir cevap bekledi.
Cevap vermeliydim. Konuşmalıydım,ama donup kalmıştım. Biliyordum derslerde düşüyordum, ama ilk defa biri bunu benim yüzüme vuruyordu. İstemsizce şok olmuştum. Sonunda kendimi toplamayı başardım ve "Tabi efendim." dedim. Eliyle kapıyı işaret ederek "Çıkabilirsin." dedi.
YOU ARE READING
Yabancısınız
Teen FictionAhu ve Doruk kötü bir çocukluk geçirmiş ikiz kardeşler. Tek sığınakları birbirleri olmuşken. Ya güvenmezlerse. Güvenmeyin.
