Four Operations İn Fantasy (+18)

-1. İlk Adım-

Ellerini yıkıyordu. Her tarafı kan olmuştu. Bir şarkı mırıldanıyordu. Aynada kendine baktı ve gülümsedi. Sonra arkasında biri belirdi. Gözleri aynada o tarafa döndüğünde babasını gördü. Şokla hemen arkasını döndüğünde babasının dudaklarında bir gülümseme oluştu. "Merhaba, canım kızım." Dedi Milan'a doğru yaklaşarak. Milan ellerini arkasındaki lavaboya dayadı ve titremesini bastırmaya çalıştı. Babası bir kaç santim kala durdu. Milan'ın korkuyla kalbi çarpıyordu. Babası Milan'a doğru fısıltadı. "Özledin mi beni?" Milan'ın göğüsü hızlıca inip kalkıyordu, nefesi kesilmişti. "Lütf.. lütfen," dedi ve gözlerini babasının gözlerine dikti. "Dokunma bana.." kekeyelerek söylediği sözlerle babası sırıttı. "Merak etme güzel kızım," dedi ve elini Milan'ın saçlarına götürdü. Milan gözlerini sıkıca kapattı ve arkasındaki lavaboya sıkıca tutundu. Titremesi artıyordu. Saçını kulağının arkasına koydu babası. Sonra Milan kulağında bir nefes hissetti. "Acımayacak."

Yatakta hızlıca doğruldu. Nefes sesleri birbirine karışmıştı. Sonra omzunda bir el hissetti. İrkilerek o tarafa baktığında bir adam vardı. "Hey, iyi misin?" Dedi adam fısıldayarak. "Siktir!" Diye bir küfür savurup yataktan hızlıca kalktı Milan. Adam çatık kaşlarla Milan'ı izliyordu. İç çamaşırlarını hızlıca giydi. "Gidiyor musun?" Diyen adama cevap vermedi. Şortunu ve cropunu da giydikten sonra el çantasını ve telefonunu eline alıp hızlı adımlarla odanın kapısına ilerledi. "Hey!" Diye bağırdı adam arkasından ama Milan takmadan odadan çıktı.

Bar koridorunda öpüşen insanların arasından sıyrılıp aşağıya indi. Dans eden insanlarının arasından sıyrılırken bir adam Milan'ın kolunu tuttu. Dönüp baktığında odadaki adam olduğunu gördü. Adama doğru yaklaştı "Eğer şu an elini üstümden çekmezsen-" adam sözünü kesip konuştu. "Ne yaparsın?" Dedi sırıtarak. Milan adama yaklaşıp burnuna kafa attı. Adam elini Milan'ın kolundan çekip acıyla burnunu tuttu. Milan "Bir daha sözümü kesmeden dinlersin artık." Dedi ve arkasını dönüp bardan çıktı.

Dar sokakta yürürken telefonunu çıkarıp ekranını açtı. Saat gece ikiydi. Annesinden ve üvey babasından bir kaç arama vardı. Telefonunun ekranını kilitleyip şortunun arka cebine koydu.

Eve vardığında anahtarıyla sessizce kapıyı açtı ve ayakkabılarını çıkarıp içeri girdi. Kapıyı kapatıp sessiz adımlarla yukarı odasına çıktı. Odasının kapısını kapatıcakken biri tutup kapıyı açtı. Bu üvey kız kardeşiydi. "Neredeydin bu saate kadar? Annemler seni çok merak etti." Milan gözlerini devirerek arkasını döndü ve kendini yatağına attı. "Tabii öyledir." Üvey kardeşi yani Eslem yatağın kenarına gelip ellerini birbirine doladı.

"Yine fahişelik peşindesin değil mi?" Demesiyle Milan hızla ayağa kalktı ve Eslem'in üzerine yürüdü. "Sen sınırları çok zorluyorsun. Seni ilgilendirmeyek konular hakkında konuşma yoksa seni şurada öldürürüm." Eslem'in ağzından 'heh' diye bir kahakaha çıktı. Gözlerini Milan'ın gözlerine kilitleyip konuştu. "Bunu yapamayacağını ikimizde biliyoruz." deyip arkasına döndü ve kitaplıktaki kitapları karıştırdı. "Ben ölürsem," dedi ve eline bir kitap alıp kapağını açtı. "Sende hapsi boylarsın." Deyip Milan'a döndürdü bakışlarını. "Sonuçta babamın arkası geniş, öyle değil mi?" Deyip gülümsedi. Milan'ın dudağının kenarı havaya kalktı ve Eslem'e yaklaşıp elinden kitabı aldı. Kitaplığa koyarken konuştu "Öyle mi düşünüyorsun." Dedi ve Eslem'e döndü. Göz kırpıp başıyla kapıyı işaret etti. "Bugünlük bu kadar yeter. Hadi git canım kardeşim(!)." Eslem saçını savurarak odadan çıktı.

Milan yatağının yanındaki kilitli komidin çekmecesini açtı ve içinden elektronik sigarasını çıkarıp kendini yatağına attı. Eline telefonunu aldı ve sigarasını içerken bir yandanda instagrama girdi. Fake hesabına girdi ve Milas Alpagu'nun hesabına girdi. Yeni attığı storye tıkladı.