Yakamoz

"Herkesin Bir Başlangıcı Vardı"

Herkesin bir başlangıcı vardı öyle değil mi?

İnkar edemeyiz çünkü bu böyle bizimde bir başlangıcımız vardı ve emin olun bizim başlangıçlarımız da sonlarımızda hep mükemmel oldu.Ben Gamze 20 yaşında moda tasarımı okumak isteyip okuyamayan ve aile zoruyla yazılımcı olan kızım...:)

Ailem moda tasarımı okumamı istemediler ve bilirsiniz klasik aile tipi bu sizin değil onların dediği olur ve ben buna 15 yaşımda mecbur kaldım ta ki onları bulana ve onların ailem olduğu zamana kadar...

Bugün günlerden 29 Kasım ve benim onları buluş hikayemin ve hayata "Hayır!"  demeyi öğrendiğim gün.Sıradan iş günü ofise gitmek için metroya yürüyordum ve tahmin edin...."Saat kaç?" sabah ve saat 6 bu saatte kalkıp metroya binip oturacak yer bulamayıp sinirlendiğim günlerden olucak yine bilirsiniz az çok metro ve insanlar..... Ah bir de sabah olunca daha da katlanılmaz oluyor.Bu yaşıma kadar ailem bile dahil kimseyi çözemedim ve çözmek içinde çabalamaya uğraşmayacağım maalesef.

Saat 6 buçuk sonunda metrodan indim o kadar bunaldım ki metroda insanlar da nefes alıcak mesafe bırakmıyor maalesef saçımı başımı düzeltip merdivenlere koştum çünkü daha 15 dk yürümem gerekiyor ve patronumuz aşırı gıcık bir adam elimde olsa boğup gebertebilirim tabi şaka yapıyorum birini öldüremem.Merdivenlerde koşuyorum elimde bir sürü ervak zımbırtısı var elim kolum dolu ve bilinn ne oldu bir adamla çarpıştım yaklaşık 1.85 boylarında kumral ve hafif kıvırcıklığı olan yakışıklı biriydi gözleri kahverengi her an içine hapis edebilecek kadar muazzamdı tabi bunları ona söylemedim.Çünkü ona bağırmaya başlamıştım "Pardon da üstüme çıksaydın merdivenlerden aşağı düşüyordum insan önüne bakar biraz ya!" sesim beklemediğimden de yüksek çıktı çünkü ervaklarım yere düştü ve ben onlar için çok uğraşmıştım tüm emeklerim bir anda yere düştü ve bu önüne bakmayan bir adamın suçuydu.
"Hanımefendi, affedersiniz isteyerek olmadı gerçekten önemli bir işim vardı önüme bakmıyordum.İzninizle yardım edebilirim." normalde izin vermezdim ve defolup gitmesini bekleyebilirdim. Ama  patronuma laf vermek istemediğim için kabul ettim."Tamam yardım etmeniz çok iyi olur çünkü işe geç kalacağım sayenizde!" evet hala sinirliyim seni ne kadar yakışıklı bulsamda sana sinirliydim."Gerçekten özür dilerim isteyerek olmadı hanımefendi isterseniz iş yerinize kadar eşlik edebilirim." bu neydi şimdi ne hitapla beni iş yerime bırakıcaksın beni tamam evrakları toplamana izin verdim ama bu kadarı fazla."Hayır! Tek başıma iş yerime gidilebilecek bir yaştayım size de sizin gibi insanlara da ihtiyacım yok zaten yeterince vakit öldürdüm sayenizde izninizle artık gidiyorum." bunlar yaşanırken insanların bize baktığının farkına varmam çok geç olmuştu maalesef...

"Peki hanımefendi, iyi günler tekrar özür dilerim." yüzünde hüzün vardı belki de çok üstüne gitmiştim bilmiyorum ama çok sinirlendiğim ortadaydı.Evet lanet olası iş yerime geldim.Patronumuz Rıfkı beye yakalanmıştım "ah lanet olsun!" Sabah sabah seni çekmek zorunda mıyım zaten lanet bir şekilde güne başladım.Bir de senle mi uğraşıcam gerçekten."Günaydın, Rıfkı Bey." Geç kalmıştım ve bunun farkında olduğu için kaşları çatık bir şekilde beni izliyordu.Paraya ihtiyacım olmasa burda 1 dakika bile durmazdım ama burda çalışmaya mecbur ve sabah sabah kalkıp lanet olasıca sesini dinlemek zorundaydım."Günaydın, Gamze bakıyorumda geç kalmışsın bir sebebi var mı?Olsa bile bu önemli değil geç kalmaman gerektiğini en baştan sana söylemiştim.Mümkünse bir daha geç kalma Gamze bu sana son uyarım." Yaa öyle mi rıfkıcım bende senin dediğin her şeyi yapıyordum ya bunu da dikkate alıcam sen hiç merak etme."Tamam Rıfkı Bey bir daha olmaz özür dilerim." Bir anda sabah çarpıştığımız adam içeri girerek tahminime göre bizi dinlemişti."Rıfkı bey, affedersiniz gamze hanımın bir suçu yok metroda kendisine yanlışıkla çarptım ve tüm belgeleri yere düştü o yüzden bugün işe geç kaldı onun bir suçu yok ben özür dilerim hem sizden hemde gamze hanımdan." ben o sırada afallamıştım çünkü böyle bir şey olcağı aklımın ucundan bile geçmezdi.Çok şaşırmıştım ve sevinmiştim belki bilmiyordum duygularım çok karışıktı ama tek bildiğim şey ise buraya kadar gelip beni takip etmesiydi tamam yaptığı davranış çok iyi takdir ediciydi.Ama beni takip etmesi yanlıştı çok yanlıştı."Anladım beyefendi açıklamanıza gerek yoktu.Ben yinede uyarımı yaptım gamze hanıma."Rıfkı seni öldürmemek için kendimi zor tutuyorum artık sus nolur ya bıktım be adam senden nasıl bir patronsun her boka söyleniyorsun.Bilerek geç kalmadım işte ne tantana yapıyorsun.! Sıra sana geldi bana çarpmakla yanlış yapan üstüne beni takip edip iş yerime gelen adam."Beni buraya kadar takip edip beni savunmanıza gerek duymuyorum beyefendi normal işiniz olduğu için oraya odaklanıp çarptığınızı söylediniz buraya kadar beni takip etmenizin sebebini öğrenebilir miyim?" Rıfkı şaşırtıcı bir şekilde yanımızdan ayrıldı ve bana kolay gelsin dedi ve gitti.Normalde ağzına geleni saymaya devam ederdi bugün uykusunu almış demek ki."Hanımefendi, sizi takip etme gibi bir niyetim yoktu merdivenlerden çıkarken 2 tane kağıt düşürdünüz önemli diye düşünüp getirmiştim." Çok mu sert çıkıyordum her seferinde bilmiyorum ama bugün yeterince yorulmaya başlamıştım daha sabah yedi buçuktu ama yaşadığım şeyler beni sabah sabah yormaya yetmişti."Özür dilerim sert çıktığım için sadece güne çok kötü başladım ve tüm sinirimi sizden çıkardım sanırım affedersiniz."