Bazen vazgeçmek gerekebilir. İnsanlardan, hayattan, geçmişinden. Ama yine de bir şekilde devam etmen gerekir. Tabi vazgeçtiğin şey kendin olmadığı sürece...
Bilinmeyen:
Benden hiç gidemedin değil mi?
Adena:
Yanlış numara sanırım.
Bilinmeyen:
Hayatında olmasam da kalbine hala hükmediyorum.
Adena:
Sen de kimsin, yine mi oyun oynuyorsunuz?
Bilinmeyen:
Henüz değil :)
Adena:
Anlamadım?
Bilinmeyen:
Zamanı var küçük kız.
Adena:
Bana bir daha küçük kız deme.
Bilinmeyen:
Hoşlanmadığını biliyorum.
Adena:
Bu imkansız.
Bilinmeyen:
Demek ki imkansız değil.
Adena:
Anladığım kadarıyla bu oyun değil.
Bilinmeyen:
Kim olduğumu hatırlayacaksın.
Adena:
Bunun için vaktim yok.
Bilinmeyen:
Benim için vaktin olacak.
Adena:
Sen kimsin ki senin için vaktim olsun?
Bilinmeyen:
Hatırlayacaksın.
Adena:
Korkutuyorsun.
Bilinmeyen:
Korkunu beraber yeneceğiz.
Adena:
Daha korkularımın ne olduğunu bile bilmiyorsun.
Bilinmeyen:
Ya biliyorsam?
Adena:
Seni tanımıyorum bile. Nerden bileceksin?
Bilinmeyen:
Beni tanıyorsun. Sadece hatırlaman gerek.
Adena:
Hatırlamak istediğim birisi olduğunu düşünmüyorum.
Bilinmeyen:
Tekrar düşün.
Adena:
Bana kelime oyunu yapma.
Bilinmeyen:
Son 10 yılını gözden geçir. Gerçekten kimse yok mu?
Adena:
Nasıl yani? Bu olamaz!..
▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪
Evet ilk bölümün sonuna geldik. Heyecan dorukta mı? Siz ne düşünüyorsunuz bakalım :)
YOU ARE READING
ADENA
Teen Fiction"Seni hatırlamak istemiyorum." "Beni unutabileceğini mi sandın?" ******* "Geçmişin peşini bırakmayacak!.." "Tekrar deneyebilirim." "Artık çok geç."
