After Forever (OG)

AFTER FOREVER [16]

My life isn't perfect, but I'm thankful for everything I have, and that's my family.

Chapter 16: Sweet Revenge

Kevin's POV

"Ano kaba naman Steph! Nagmamadali ako!" Naiinis kong sabi sa kanya. Napaka galing din pala nitong mokong na 'to. Ang laki ng tulong nya. Balak nya kasi akong dahil muna sa ospital.

"Tangina naman Steph. Nasa bingit ng kamatayan mga magulang. Ano kaba naman! Please Stephen." Nagulat sya sa sinabi ko. At mabilis na humingi ng paumanhin.

"The heck! Tell me, where are they! Badtrip ka. Pinatagal ko pa laban nyo kanina! Hayup! Ugh!" Ramdam kong nakokonsensya sya kaya pinabayaan ko nalang. Mabilis nyang pinatakbo ang kanyang Lamborghini. Madalas kaming magkasama nina Jackson, Mark, at Seven, sa mga drifting bet na kami mismo magkakalaban. Isama mo pa ang kapatid ko.

Flashback...

"Any last word Mr. Rivera?" Ani nitong Minette, at tinutok ang baril sa aking sintido. Kasalukuyan akong nakadapa sa kanyang kotse. At pilit na linalabanan ang hapdi na natamo ko sa pagkabangga ko.

BANG! "Shit!" Nagulat ako ng bumulagta sa harap ko ang duguang katawan ni Minette. Matapos syang barilin. Nakadilat pa ang mata nito habang patuloy ang pagagas ng dugo nito sa ulo.

"As what I've said earlier, you'll thank me for this." Ani ni Stephen sa likod ko. Pasalamat talaga sa hayop na 'to at laki ng tulong nya sa akin. Napaka atre nga lang nito dahil naka raincoat sya dahil sa malakas na buhos ng ulan. Pero hindi ko akalain sya ang papatay doon.

"Salamat Pre! I shall thank God and you for this." Malakas padin ang buhos ng ulan. Zero visibility itong nakikita namin sa daan.

"Tara dali! I'm not the one who shot that sexy lady, may konsensya pa ako noh. And still your thank you wasn't acce----ARAY KO PU!" Binatukan ko lang naman sya, para mataulan. Inaalala ko padin sila mom and dad. Pano kung may mangyaring masama sa kanila? Oh damn! Kung sino man ang may kagagawan nito, hinding hindi ko sya mapapatawad.

End of Flashback...

"Oy! Kevin! Gising ala syete na! Nandito na tayo. Okay lang ba yang mga sugat mo?" Nagulat ako sa biglaan nyang pagsigaw, at hindi na nag alinlagan bumaba sa kanyang kotse. Ang ingay ng paligid dahil sa patuloy na pagalis at pagdating ng iba't ibang eroplano, kasabay nito ang pagtigil ng ulan at ang maaliwalas na paligid.

"Stephen hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung may mangyayaring masama sa mga magulang ko." Malungkot kong ani. Piling ko babagsak na ng tuluyan ang aking mga luha. Kamusta na kaya si Krystal? Sana sa madaling panahon ay magising na sya. Para masabi ko na din ang buong katotohanan tungkol sa sakit nya.

"God has a plan for everything. Just believe in last minute miracle." Kaswal na sagot ni Stephen habang nakatingin sa langit. Alam ko kung anong klaseng hirap ang pinagdaanan ng isang to. Kilala syang babaero, sugalero, basagulero, mayaman, sikat, millionaryo, at may ari ng isang kilalang airline company. Pero sa mga kwento nya ramdam ko ang hirap na pinagdaanan nya sa papa nya.

"You can't still forgive your dad Steph?" Naghihintay kong tanong.

"I can't. Ang hirap, when ever I heard his voice I just remembered how my mom cried every night." Nakwento sa akin ni Stephen na may kabit itong si Uncle na dahilan para magkasakit si Auntie ng sakit sa puso.

Hindi ko nalang sya sinagot, baka mag-init pa ulo nya sa akin, sa ngayon hihintayin ko nalang ang pagbalik nila mom and dad. At isipin na isang threat lang lahat ng laman sa sulat na iyon. Ala syete y media na pero wala padin sila. Sa tingin ko pagod na din itong si Stephen, kaya iyon hinyaan ko nalang matulog sa kotse nya. Gisingin ko nalang daw sya kung marinig ko iyong private plane nila mom and dad. Minsan sa isang buhay kailangan mong magsakripisyo para lang sa kapakanan ng iba. Nakatulala pa 'din ako langit tinitingnan ang hudyat kung nandyan na sila. Sa dami ng eroplanong nag lalanding dito sa ibang parte ito paniguradong mag-lalanding. I look at my wrist watch and it's 7:55 am.