"Seda!" diye babam seslenince direk anne ve babamın odasına koştum.
"Efendim baba?" diyerek yanıt verdim.
"Yatağı aç"yatak örtüsünü kaldırmamdan bahsediyordu.
Yavaşça örtüyü kaldırıp katladım babam da tütün kutusunu ve çakmağını alıp lavaboya gitti ben de yastıkları alıp yere koydum katlamış olduğum örtüyü de üzerine koydum.
Mutfağa gidip dolaptan bir sürahi aldım soğuk su ile doldurup tezgaha koydum bir bardak ve bir küllük alıp anne ve babamın yatak odasına girdim elimdekileri babamın baş ucunda ki sehpaya koyup çıktım.
Elanur'un yanına gidip gumball izlemeye başladık o sırada da babam içeri girdi bana ters bir bakış atıp;
"Kocaman kız çizgi film izliyor" deyip odasına girdi.
'Sanki ona ne benim yaşımdan da izlediğim şeylerden de git yat sana ne be adam benim hoşuma gidiyor ki izliyorum saa neee!!!' Deyip düşüncelerimi sonlandırdım.
Yaklaşık 20-30 dakikadır çizgi film izliyorduk ama gumball çoktan bitmişti clarence izliyorduk bugün aramız da Can yoktu Eda'yla birlikte tiktok izliyordu Eda hanım benden rahatsız olduğu için ben izlemiyordum umurumda da değildi açıkçası hep duygusal şeylerdi midem bulanıyordu nişanlandığından beridir böyle idi ama bana neydi ki.
Elanur'un artık uykudan gözleri açılmayınca -ki benim bir farkım yok tu-
"Elanur hadi artık yatmaya gidelim" dedim. Sesim emrivaki den çok sempatik çıkmıştı bu kesinlikle ben değildim.
"Tamam" dedi. Uyku mahmurluğu ile kalkıp odaya gitti ben de lavaboya gittim.
~15 dk sonra~
15 dakikadır kusmaya çalışıyordum ama kusamıyordum midem bulanıyordu tam kustum derken geri gidiyordu iyice midem bulanmıştı bende artık pes etmiştim ellerimi yıkayıp lavabodan çıktım mutfağa gidip bir bardak su aldım tam odaya girecekken ise anne ve babamın odasından bir çığlık sesi geldi bu çığlıklar anneme aitti sonra da hırıltılar bunlarsa babama kavga etiklerini düşünüyordum ama bu hırıltılar neyin nesiydi böyle?
Seslerden olacak ki babannem salona geldi nefes nefese idi ve yüzünde sahte bir endişe vardı nedeni ise o da kavga ettiklerini düşünüyordu ve buna mutlu oluyordu.
Daha sonra elinde telefonuyla Eda ardından Can ve Elanur geldi.
"Kavga mı ediyorlar?" bunu soran Eda idi.
"bilmiyorum" diye yanıtladım ve Elanur ağlamaya başladı. Hadi ama ne gerek vardı sulu göz olmaya.
"Can hele bir bak ne oldu" dedi Eda
"babamın bana vurmasından korkuyorum" dedi ama annemin bir çığlığı daha salonu doldurunca Elanur'da bir çığlık attı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam etti bu sefer sayıklıyordu da.
Can daha fazla dayanamayıp kapıyı açtı açtığı gibi babam onun üstüne atladı ve ısırmaya başladı babamın beyaz atleti full kandı ben sadece annemin halini merak ediyordum.
Onlar babamı Can'dan ayırmaya çalışırken ben de gizlice annemin yanına gittim annem kan revan içinde idi teni sararmıştı iki elini yumruk yapmış yorganı sıkıyordu gözleri açıktı birden ağzından kan gelince ise babam gibi hırlamaya başladı bende korkuyla ordan kaçtım salona döndüğüm de ise Can Elanur'un dizlerinde idi defalarca ısırılmıştı Elanur ise ağlıyordu babam Can'ı bırakmış babaanneme saldırıyordu Eda ise ayırmaya çalışıyordu Can'ın da gözleri açıktı ve teni sararmıştı anneme olduğu gibi Can'ın ağzından da kan geldi ve Elanur'un gözlerine bakıp hırlamaya başladı Elanur korkuyla çığlık attı ama Can onun kaçmasına bile fırsat vermeden onu ısırmaya başladı. Şimdi anlamıştım ısırıklar onları dönüştürüyordu geriye ben ve Eda kalmıştık.
"Eda!" diye bağırdım,bağırmamla da Eda benden tarafa döndü gözleri beni bulunca ise durdu.
"Kaç yoksa ölüceksin!" dedim ama o kaçamadan babam onu yakaladı ve onu ısırmaya başladı onu da kaybetmiştim babamın babaannemi bırakmasıyla zaten babaannem yere yığılmıştı Eda'dan sonra bana sıra geleceği için kaçmaya başladım salonun kapısını açtım dışarı çıkıp kapıyı kilitledim ve balkondan geçip ayakkabılarımı giydim eskiden ahır olan yere gidip mutfağın camına tırmandım orada oturup sabahı beklemeye başladım.
Merhaba ankalarım yeni bir kitapla aranızdayım bu kitap bir akşam aniden ailemle böyle olsaydı diye düşündüğüm bir olaydı bende bunu kitaba döktüm ve evet kitapta ki başrolümüzü umarım beğenirsiniz yorumlarda görüşürüz🥰💜
YOU ARE READING
Zombi Kıyameti
Fiction généraleYalnızdım... Bu sefer ruhsal değildi bu yalnızlığım herkesi her şeyi kaybetmiştim. Ailemi bile, sevmiyordum evet bunu inkar edemezdim ama onların babam tarafından yok oluşunu izlemek en kötüsüydü ve ben hiç birine yardım etmemistim. Edememiştim demi...
