Ψ

Geçmiş Ve Gelecek (Viki)

Zamanda Şuan

Sonbahar aylarının başındayız, annem ve babam okullar açılacağı için bir telaş içerisindeler, annem Daisy, babam Axel dünyanın en iyi ebeveyinleri ailem psi yeteneklerine inanırlar çünkü onlar birer psiyonikler annem yedi yaşındayken suya hükmetmeyi başarmış babamsa on iki yaşındayken hava psiyonik uzmanı olmuş ve birçok çırak yetiştirmiş.

Yaşadığımız yerde psiyoniklerin yaşaması çok zor bir psiyonik psi yeteneğini herkesin içerisinde kullanırsa sonucu ölüm oluyor insanlar bu yeteneklerden korkuyor ve devlet bunu bir tehdit olarak görüyor bu durum yüzünden birçok psiyonik hayatını kaybetti diğerleri ise saklanarak yaşıyor vapmirler, cadılar hatta belki elfler gibi, ben doğuştan bir psiyoniğim ama hâlâ bir psi yeteneğim yok ama eğer olsaydı ateş ve ya zaman kontrolü isterdim.

"D: Babanla dışarı çıkıyoruz tatlım gelmek ister misin?"
"Nereye gideceksiniz?"
"D: Süpermarkete belki daha sonrasında da piknik yaparız."

Babam odamın kapısında belirdi, annemin omzuna elini koydu, yatağımın üstünde duran günlüğüme baktı ve konuşmaya başladı.

"A:Yine günlük mü yazıyorsun güzellik?"
"Evet baba."
"A: Ve yine psi yetenekleriyle ilgili mi?"
"Evet."
"A: Endişe etmemelisin Viki eninde sonunda ortaya çıkacak."
"D: Baban haklı tatlım."
"Ama ben on altı yaşındayım ve hâlâ yeteneğim ortaya çıkmadı çok çalışıyorum ama olmuyor."

Annem durumu yumuşatmak amaçlı hepimizi apar topar dışarıya çıkarttı evden uzaklaştığımız sırada yolun karşı tarafında Hoffmannlarla karşılaştık, ebeveyinlerimin en yakın dostlarıydı çok önceden beri tanışıyorlardı, Rose ve Early sayesinde ebeveyinlerim tanışmıştı, babam ve Early liseden, annem ve Rose ortaokuldan tanışıyorlardı.

"E: Hey Workerlar!"
"A: İyi günler Hoffmann ailesi."
"R: Nasılsınız? Viki tatlım biraz kötü duruyorsun neyin var?"
"Ben iyiyim Bayan Rose."
"R: Karşında bir psiyonik var canım yalan söyleyemezsin."

Tüm gözler üzerime odaklanmıştı bir an için kendimi baskı altında hissettim babam arkamda duruyordu ve eli de omzumun üzerindeydi, beni savunuyormuşcasına konuştu.

"A: Psi yeteneği hâlâ ortaya çıkmadığı için üzülüyor."
"R: Oh! Tatlım bunu dert etmene gerek yok er geç ortaya çıkacaktır."
"Çok çalışıyorum ama hâlâ ortaya çıkmadı."

Hoffmannların tek varisi arkalarından çıkıp yanıma doğru geldi Cedric'le çok yakın değildik hiçbir zaman, yanıma öyle gelince şaşırmıştım.

"Bir yerden okumuştum bazı psiyoniklerin yeteneği çok çalışma sonucu ortaya çıkmıyormuş, bir duygu aşırı hissedilme durumunda da ortaya çıkabilirmiş, sen doğuştan psiyoniksin öyle değil mi?"
"Evet, evet öyleyim."
"Sinir, öfke, heyecan, mutluluk v.b. bir duyguyu fazlasıyla hissedersen psi yeteneğin ortaya çıkabilir, vücutta ki fazla enerji başka enerjilere yol açar."

Cedric çok zeki ve araştırmacı ruhluydu yardım sever ve asil, Cedric zamanı kontrol edebiliyordu psi yeteneğini on yaşındayken fark etti, babası Early Elektriği kontrol ederken annesi Daisy toprak elementini kontrol ediyordu.

"C: Umarım en yakın zamanda yeteneğin ortaya çıkar."
"R: İyi günler dilerim Workerlar."
"D: Size de iyi günler."

Yanlarından ayrılmıştık, düşüncelerime esir olmuştum bir duyguyu aşırı yaşamak psi yeteneğini nasıl tetikliyordu? Kafamda bir sürü soru varken süpermarkete ne zaman geldiğimizi anlamadım.