Yine normal bir gündü.Yine kulağımda kulaklık elimde telefonum müzik dinliyordum.Birden bire kopan sesle ayağa fırladım.Gök gülürtüsü beni korkutmuşdu.Yağmuru severdim.Çünkü benim gözlerime benziyordu...Bulutlarıda severdim oysa ki.... Benim gibi içine atıp birden partlardı.
İstanbul'un sıradan bir lisesinde eğitim alıyordum.Derslerim gayet iyiydi.Başarılarım beni mutlu eden tek tük şeylerin arasındaydı.Ben lisede bir iki tane arkadaşı olan sessiz gözleri şişmiş yorgun tiplerdendim.Bunlar bazılarını üzsede benim hiç umrumda değildi.Sevgilim falan da yoktu şimdiye kadar hiç kimseyi sevmedim bundan sonrada kimseye aşık olmayı felan düşünmüyorum.Okulda kimin hiç bir zaman sevgilisi olmadı diye sorsalar yinede soru saçma Merve derler.Yani beni.
Ailemden bahsedersem sıradan bi ailede yaşıyordum fakat bazı sorunların olduğu ailede...Mesela anannemlerle babannemler düşmandılar.Şimdiye kadar neden düşman olduklarını tam anlamıyordum.
Sorun şu ki babannemler zengindiler.Aneannemlerde hep onları kıskanıyordu.Baba tarafda egolular,anne tarafda ise kıskançlar birlik kurmuştu sanki.
Doğum günlerimde kim daha iyi hediye alıcak diye bana en iyi markalardan en iyi şeyleri alıp getirirler.Her zaman her 2 tarafda rekabetdeydiler.Bu durum çok eğlenceli görünse de açıkçası beni üzüyordu.Bazen aneannemlere giderken babam babannemlere sadece parka gitdiğimizi söylerdi.Eğer oraya gitdiğimizi söyleseydik her şey annem ve babam için çok kötü olucaktı...
Sessizce yağmuru izliyodum...Yine hayatıma gelip geçen insanları analiz ediyordum.Tiplerini değil karakterlerini.
İlk arkadaşım ilkokuldan beri Selindi.Aynı lisede okuyorduk onunla.O beni bende onu cok seviyordum.Ikimizinde kardesi yoktu fakat bir birimize kardeş oluyorduk.O her zaman bana teselli verir bende ona "her seyin bir sonu vardır" demek yerine "her sey sonsuzluğa uzanır" derdim.
Ve her zaman bunu fark ediyordum.Selin benim ilkimdi ilk arkadaşim kardeşimdi.
Şimdi daha net anladım söylediğim cümlenin doğruluğunu...."İlk her zaman sonsuzluğa uzanır"
Yüzümde bi gülücük oluştu.O anda da şarkı bitti.Yeniden başlatmak için telefonumu yüzüme götürdüm yine şarkı ve yağmurun güzel ahenk melodisiyle gözlerimi kapattım.
Bu güzel anın sürmesinden 20 saniye geçti.Odamın kapısı açıldı......
YOU ARE READING
Beni aşk'a inandır...
Teen Fiction"Yıldızlarım senle buluşduğunda gökyüzü yaratması ne hoş....." Bu kitab benimdir.İznim olmadan satılması üzerine yasal işlem başlatılacaktır. Sevgili okuyucularım.Bu kitab'ı sizlere armağan ediyorum.Hayât çok kısa ve kitaplar ruhumuzu ısıtacak tek b...
