Geadopteerd door mijn idool

Ontvoerd

*8 maanden eerder*
Vandaag is het jou beurt om brood te halen voor het weeshuis.
Je hebt alvast een tas met al je spullen met je: dagboek,oplader,telefoon,knuffel,enz.
Want je bent daarna van plan om bij een vriendin te gaan slapen.
Halverwege heb je het gevoel dat er iemand achter je loopt maar ja je bent in een stad iedereen loopt achter elkaar dus je trekt je er niks van aan.
Toch nog niet eens 1 minuut later word je van achteren meegenomen.
Door de schrik komt er geen gegil uit je kil en je durft je ook niet te verzetten.
Je krijgt een blinddoek voor en je merkt dat je in een auto zit.
De auto start en 2 uur later word je er door 2 personen uit gehaalt en op een matje gelegd.
Je blinddoek word afgehaakt en je ziet dat er allemaal meiden naar je toe komen.
Ze kalmeren en ze leggen alles uit wat er allemaal hier gebeurt.

*nu*
Het ontbijt word weer uitgedeeld.

Je bent 13 en al je hele leven een wees kindje.
Je ouders zijn 3 maanden na jou geboorte overleden aan een auto ongeluk.

Je zit hier nou al ong 8 maanden vast met 45 andere meiden uit België en Duitsland.

Om 10:30 nog iedereen van hun matjes af en praten met elkaar.
Jij bent de jonge uit de groep van 46 meiden, gelukkig is iedereen super aardig.

Je staat met je groepje (5) met de vriendinnen die je daar hebt gemaakt te praten.
We praten over hoe graag we hier uit willen ontsnappen.
Dan zegt een van de Belgische meiden (Ayco): ik denk dat we moeten zorgen dat j/n ontsnapt.
Ik kijk haar aan met de blik: waarom ik?
Toch ga ik er in mee want ja je wilt weg hier.
We hebben het idee bedacht dat Ayco en de rest achterin gaat liggen en opeens (nep) gaan vechten.
Daardoor komen alle ontvoerders naar voren en kan ik weg rennen.
Na 30 minuten moet iedereen weer gaan zitten en ik kan niet meer w8en tot vanavond.
Ik ben ergens wel super zenuwachtig.

En dan is het zover..............