1.BÖLÜM

7 2 0
                                        

Merhaba,ben Mine.Olacaklardan habersiz telefonla oynuyorum . Saatin 7.45 olduğunu fark ettim .  Hemen kalkıp mutfağa gittim. Hızlıca bir tost yedikten sonra dışarı çıktım . Okula vardığımda herkezin gözü parlıyordu. Doğruya bugün müzeye geziye gidecektik. Müzeye gruplar halinde gidecektik en yakın arkadaşımla aynı gruptaydık.bizim grupta

Beyza (en yakın arkadaşım)

Onur

Sinem

Selim

Ve ben vardık müzeye giden servise bindiğinde Beyza'yla konuşmaya başladım "Bence bu gezi çok sıkıcı olacak"dedim. Beyza başını salladı ve konuşmaya başladı "ben daha önce gitmiştim çok kötüydü."dedi o sırada servisin müzeye geldiğini gördük.sinem ve selim dışında herkes keyifsizdi .Onur'un yanına gittim ve "biz müzeden kaçıp markete gideceğiz sende gel istersen "diye fısıldadım .Onur evet anlamında başını salladı. O sırada müzenin içine girdik . Ben kaçış yolu aramaya başladım.etrafa bakinirken Acil çıkış kapısını gördüm. diğerlerine işaret verip kapıya doğru ilerledim. Herkes çıktığında market aramaya başladık müze biraz ıssız bir yerdeydi. Biraz uğraş sonucu market bulduk . Birşeyler alıp acil çıkış kapısının oraya gidince birde ne görelim acil çıkış kapısı sadece içeriden açılıyormuş. Müzenin önüne gittiğimizde servisin olmadığını gördüm inanabiliyormusunuz bizim olmadığımızı fark etmeyip gitmişler.
Beyza "Bunlar bizi almadan gitmiş biz napicaz burda burasıda çok ıssız bir yer "
Dedi.
"Ben yanımda telefon getirmiştim ama telefon çekmiyor çeken bir yer bulmamız gerek "dedi onur.telefon çeken biryer bulmak  için dolaşmaya başladık fark etmeden bir ormana girmiştik .
"Şurada bir yer var oraya gidersek çekebilir" dedim . İşaret ettiğim yere giderken  bir uçurumun tepesinde olduğumu fark etmemişim ayağım kaydı ve uçurumdan aşağı düşmeye başladım .
Uyandığımda kendimi bir evde buldum. Beyza ile onur un berede olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Hareket edemiyordum . Zorla kalkıp evin kapısına doğru ilerledim . Burada bir sürü insan vardı . Koşmaya çalışıyordum zaten kimsenin umrunda değildim . O sırada biri benim kolumu tuttu. "Nereye daha yaralısın biraz daha dinlenmen gerek "dedi çok korkuyordum kolumu tutan kişinin kim olduğuna bakmadan eve doğru gitmeye çalıştım . Eve girince çok yorgun olduğumdan uyuya kaldım . Beni evine alan kişinin kim olduğu hakkında hiç bir fikrim yoktu. Uyandığımda düştüğüm uçurumun tepesinde olduğumu gördüm yaklaşık 5 saattir uyuyordum. O sırada tanıdık bir ses duydum evet bu beyza nın sesiydi çok mutlu oldum .ayağa kalkmaya çalıştım ama bir türlü doğru düzgün kalkamadım Beyza yardım etti .ben kayıpken onur beni aramış beyzada minik bir ev yapmıştı.beyza beni eve götürdü. Onlara yaşadıklarımı anlattım.
Beyza:bence seni evine alan kişinin yaşadığı yeri bulmalıyız orda bizi eve götürerek yardım edebilirler
Onur: mantıklı ama olduğu yeri bulmak günler aylar yıllar alabilir
O zaman hemen aramaya başlayalım  biraz uyku sersemiydim ama oranın neye benzediğini az çok hatırlıyorum Beyza ve Onur'a nerelerde olabileceğini konuştuk. aramaya çıkmıştık

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jun 20, 2022 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

SAKLI KENTWhere stories live. Discover now