Deva

1

"Belki şu an bize tanıdık gelen insanlar, geçmişimizde unuttuğumuz kişilerdir."

Başım dönüyordu, etrafta çok ışık vardı. İnsanlar üstüme doğru gelmeye başladı. Kulüb'ün bar kısmına geçtim ve taburelerden birine oturdum. Yanımdaki kızın sarı saçlarına bakıyordum. Sapık gibi. Selin'in de öyle saçları vardı. Kim bilir hangi çocukla beraberdi şimdi. Belki de gece uyumaya yazlığa gelmezdi ama sabah gelirdi onu biliyordum. 4 yıldır liseye başladığımızdan beri böyleydi. Klasik Selin artık alışmıştım. Artık lisede bitmişti. İstanbulu kazandık. İnsan 4 yıl uzak kalınca memleketini özlüyor tabii. Lise'de tanışmıştım Selinle'de. Yurt dışında tek Türk olunca birbirimizin en yakını olmuştuk. O günden beri de yazın hep bodruma gelip eski yazlığımızda kalırdık. Burda yazlıktan yakın arkadaşlarımız da hep bizimle olduğu için rahat ederiz. Tabii çoğunlukla da kulüplere falan gidiyoruz eğlenmek için. Çok sevmiyorum böyle ortamları. Başımı ağrıtır.Bazen de alkolu fazla alabiliyorum. Şimdiki gibi.

Midem ağzıma gelince artık durmam gerektiğini anladım ve tuvalete doğru hızlı adımlar attım. İlk bulduğum tuvalete kustum. Sifonu çektim ve biraz nefes aldım. O sırada kapının açılma sesi geldi ve biri yanıma geldi.

"İyi misin?"

Ona kafamı sallamakla yetindim ve lavaboya gidip yüzüme soğuk su çarptım. Kız bana yardım ediyordu. Bardaki kız olmayıldı. Saçlarına sapık gibi baktığım.

"Bir anda öyle gidince yanına gelmek istedim yardım etmek için umarım yanlış anlamamışsındır."

"Çok teşekkür ederim. Bugün biraz fazla kaçırmışım....Marin ben." ona elimi uzattım. "Lila, memmun oldum." İkimizde birbirimize gülümsedik.

"Seni buralarda görüyordum hep Ateşlerle, Ateş beni tanır ama sanırım onlar çıktı istersen seni ben bırakayım eve. Ateşlerin evini biliyorum. Çok iyi durmuyorsun."

"Olur ama sende sanırım alkol aldın hiç uğraşma Ateş beni alır."

"Abim zaten gelecek o bırakır Ateş şimdi nerdedir belli olmaz zaten çok yakın evlerimiz."

"Çok teşekkür ederim." Lila bana içten bir şekilde gülümsedi ve beni dışarı yönlendirdi.

...

Arabaya geçtik. Ben arka koltukta oturdum ve abisi aynadan bana bir süre baktı. Göz göze gelince tekrar teşekkür ettim. "Bıraktığınız için çok teşekkür ederim gerçekten... Marin ben bu arada."

"Teşekkür etmene gerek yok. Kuzey bende." dedi ve gülümseyip gaza bastı.

Gözlerimi açık tutamamaya başladım ve kendimi uykuya bıraktım.

Lila'nın sesi ile uyandım ve bana eve kadar yardım etti. Eve girdik ve merdivenleri çıkmaya başladık. Duvardaki fotoğraflarıma bakıyordu bende sonunda yatağıma yattım. Son bir kez teşekkür edip kendimi tamamen uykunun ellerine verdim. En son dış kapını kapanma sesini duydum. Sonrası karanlık ve sessizlik.

...

Sabah gözlerimi baş ağrısı ile açtım. 30 dakika daha yatakta debelendikten sonra kalkıp yüzümü yıkadım. Dişlerimi fırçaladım ve mutfağa indim. Selin de benimle aynı durumdaydı. Kahvaltımızı yapıp ağrı kesici aldık ve birbirimize hatırladığımız kadar dünün özetini geçtik.

"Marin bence Lila'nın yanına bugün de gidelim bi teşekkür etmeye o kafada belki saçma bir şeyler demişsindir hem kızla da düzgünce tanışmış oluruz."

"Bence de mantıklı bir fikir akşama doğru hazırlan yemeği orda yeriz ben biraz daha yatıcam."

"Tamam tatlım ben sana hatırlatırım. Bakalım kimmiş şu Lila." Ona gülümsedim ve odama geçtim. Ateş'ten mesaj gelmişti dünden ve bugünden. Bir sürü hemde. Ateş benim en yakın arkadaşlarımdan biriydi. Onunla Selin'den önce tanışmıştım. Psikolojik destek almak için bodruma taşındığımızda tanışmıştım onunla. O dönemlerde bana hep destek olmuştu. Onun sayesinde atlatmıştım. Annemi kaybetmem beni ve babamı çok etkilemişti. Uzun bir süre destek almamdan dolayı 12 yaşımdan önceyi hiç hatırlamıyorum. Ateş'e dünün kısa özetini geçtikten sonra yattım.

...

"Ben hazırım hadi çıkalım." Selin'in aşağıdan sesini duyunca aşağı indim ve evden çıktık. Mekana girdiğimizde Lila'yı görmüştük ve yanına gittik.

"Selamm... en yakın arkadaşım Selin." İkisi birbiri ile tanıştı ve masada uzun bir sohbet döndü.

...

"Marin hangi üniversiteyi kazandın?"

"Ben Koç Üniversitesi endüstri mühendisliğine girdim. Sen? " Lila Özyeğin psikolojiye girmişti.

"Ateşle aynı bölümesiniz fakat o bir üst dönem. O da Özyeğin'de."

"Selin sen?" diye sordu Lila. "Ben de Beykent İngiliz Dili ve Edebiyatı kazandım." "Aaa aynı bölümü bu yıl abimin en yakın arkadaşı kazandı aynı üniversite belki karşılaşırsınız." dedi Lila ve anlık odağı başka yere kaydı.

"Lila bir sorun mu var?"

"Yok sadece abimin eski sevgilisini gördüm kız biraz takıkta boşverin... 18 Eylülde buradasınız o zaman doğum günüme bekliyorum sonunda 18 olacağım lütfen gelin."

"Gerçekten iyi olur hem biz de Marin ile yeni arkadaş edinmiş oluruz İstanbul'dan."

Uzun bir süre konuştuktan sonra dağıldık ve biz de eve geçtik.

"Çok tatlı kızdı ben baya sevdim, doğum günü olayı da iyi oldu arkadaş edinmiş oluruz dimi Marin."

"Evet bence de iyi oldu hem bir tanıdığı ile aynı okulu kazanmışsın iyi oldu."

Selinle konuştuktan sonra odama geçtim ve makyajımı çıkarıp yatağa yattım. Üniversiteye geçecektim, kendi evim olacaktı ve artık İstanbul'da okuyacaktım. Her şey yeni başlıyordu.

***

Umarım beğenmişsinizdir. Lütfen yorum yazmayı, takip etmeyi ve oylamayı unutmayın. Teşekkür ederim bana bir şans verdiğiniz için sizi seviyorum.