PERİHEL

Merdivende Başlayan Hikaye

  Ruh çekilmesi nedir ? 

Bir insanin kaderiniz olduğunu onu görünce anlayabilir misiniz ?

Ayrılanlar gerçekten hala sevgili mi ?

Kalp sevdiği kişi yanında olunca onun kalbiyle eşitlenirmiş.

Ey sevgili seni gördüğüm an çarpan kalbim seninle eşitlendi.

Senden ayrılınca ise o kalbin ritmi bozuldu. Ruhumu çektin sevgili ,giderken ruhumu çektin.

Et tırnaktan ayrılmaz derler .Ayrılırmış sen giderken gördüm.

Arkana bir kez bile dönüp  bakmazken  ruhum da beni terkediyordu.

Gitme perihel gitme...

*******

Gözlerimi açtığımda alarmi on defa ertelediğim ve saatin çok geç olduğu düşünceleri beynime üşüşmüştü. 

     Telefona baktım saat 08.12 idi .Ne bulduysam üzerime geçirip hızlıca sokağa attım kendimi .

    Ise giderken o yokuş aşağı merdivenden mecburen her gün geçmek zorundaydım.

  Sayısını bilmediğim merdiven o kadar uzundu ki hergün bitmeyecek sanıyordum ve bugün de yine işe geç kalmıştım.

    Hızlıca inerken köşede çok yakışıklı bir adam gözüme takıldı. 1 80 boylarındaydı. Saçları kumraldi .Lacivert bir takım elbise giyiyordu.Ve merdivenin kenarından tutunuyordu.

    Göz ucuyla ona bakıyordum gerçekten çok yakışıklıydı, gözlerimi ondan alamamıştım.Onun yan hizasinda bende merdiven inmeye başlamıştım.
   
     Gözlerini merak etmistim ama sonra görsem ne olacak sanki diyerek önüme döndüm işe geç kaldığımı hatırlayınca adımlarımı hızlandırdım ve koşmaya başladım.

     Geç kalmak istemiyordum çünkü haklarımı çoktan tüketmiştim .

   Bir anda koluma birinin dokunmasıyla irkildim.Koluma sarılan o yakışıklı çocuktu.Kısa süreli şok geçirmiştim.Koluma iki eliyle sımsıkı yapışmış ve gözlerini sımsıkı kapatmış bir şekilde duruyordu.Ve gözle görülecek şekilde titriyordu.

   Sesim çıkmıyordu resmen ne olduğunu anlamaya çalışıyordum.Bir çeşit hastalığın nöbetini geçiriyor gibiydi.Sonra bir anda gözlerini açtı ve elini hızlıca çekti. Bir süre sonra konuşmaya basladı .

    -Be bee ben özür dilerim merdiven korkum varda ne yapacağımı bilemedim özür dilerim -

   diye devam etti .Olayları biraz idrak ettikten sonra önemli değil dedim Merdivene göz attım tek bir insan bile yoktu .

    Tek başına inemeyecegi gözlerinden belli oluyordu.O sırada farketmiştim adamın gözleri elaydı ve o kadar hüzünlü bakıyordu ki ve ağzımdan bir anda o kelimeler dökülüverdi.

     Isterseniz bana tutunarak inebilirsiniz dedim.

    Koluma hafifce tutundu sonra .Son merdiven de bittikten sonra rahatlamış şekilde bana minnetle bakıyordu.

   Mahçup bir ifadeyle teşekkür etti. Işe gec kaldığım tekrar aklıma geldi hızlıca önemli değil kendinize dikkat edin diyerek ordan ayrıldım.
  
    Koşarak işe gelmiştim ve ders başlamasına bir iki dakika vardı.Biraz soluklanıp bir yudum su içtim. Dolabımdan kitaplarımı alarak derse girdim.

    Neredeyse sınıf tamdı.Ögrencilerimi seviyordum.Bu yıl ilk kez bir kursta öğretmenlik yapmaya başlamıştım .Çocuklar çabucak bana ısınmıştı .Derslerimi seviyor ve katılmaya hevesli oluyorlardı.

   Tahtaya küçük bir başlık attım.- Kurtuluş savaşı - üzerine sorularla cocuklarda merak uyandırıyordum.Bir ders gibi değilde sohbet havasında daha güzel öğreniyorlardı.

    Derken dersler birbirini takip etti etti ve son derste bitmişti. Çok yoğun bir gün geçirmiştim gerçekten çok yorulmuştum.

   Eve doğru yürümeye başladım hava kararmıştı .Tek başıma olmayı sevmiyordum hava karardığında.O upuzun merdivene geldiğimi farkettim sabah ki adamı hatırlattı merdiven bana.Merdiven yine bombostu.

  Yavas yavaş çıkarak hafif rüzgarla beraber eve gittim.Ev arkadaşım evde değildi. Bir şeyler yedikten sonra whatsaba baktım gelen mesajları cevapladım .

   Telefonu yanıma koyup tavanı izlemeye başladım sabah ki olay tekrar aklıma geldi.
  
    Kimdi acaba o adam . Her gün birine tutunarak mi iniyor acaba diye düşündüm yada bugün o merdiveni kullanmak zorunda mi kalmıştı acaba.Aklimdam geçen düşünceler arasında uykuya daldim.