Geceleri ayı seyretmek ayrı bir güzel duyguydu. Ama bu sefer evin çatısına çıkıp ayın güzelliğine seyre daldım ,daha çok akşamları çok sakin ve huzur buluyordum bu yüzden geceleri her haliyle seviyordum.her haliyle aşina olabiliceğimiz masum bir güzellikteydi kim bilir hangi acıları o sessiz karanlığında saklıyordu ,belki de mutlulukları pek çok yaşanmışlıklara sessiz kalıyorlardı.tıpkı insanlar gibi sadece yüzüme bakıp sessiz durdukları gibi .
-Armiraaa
Bana seslenen sese doğru döndüm.tabikide bir adet yukarı çıkmaya çalışan bir hakan gördüm kendime engel olamadan gülmeye başladım.
- Lanet olsun nasıl yapmışlar bu çatı kiremitlerini,
Daha çok gülmeye başladım tabi iki sınırlı göz bana bakıyordu .Elimle ağzımı kapattım bir an bana bağırıyordu .
-hakan şu an yanlış yerden çıkıyorsun yan tarafta çıkma yeri var zaten.
Yan tarafa bakınca bir an eliyle kafasını karıştırmaya başladı.
-Oo bilmiyordum bunu en başta bana söyleyebilirsin dimi hem bu kadar sinirlenmezdim.
-sakin ol hadi çokta gel yanıma
Diye söyledim tabiki hemen geldi usulca yanıma oturdu.tam konuşucakken elimle süs işaretini yaptım oda karşı çıkmadan sustu .
- şu manzarayı hayatta hiçbir şeye değişmem ,hakan bir an kafa atıldı her zamanki gibi .
- bana bilemi?
Evet sana bile diye kafamı salladım kasalarını çatar gibi bakmıştı bir an kendime hakim olamayıp gülmeye başladım. Nedense daima gülümsememe sebep oluyordu bir an onun gözlerine daldigmi farkettim bir an kafamı çevirip hiç bir şey olmamış gibi gökyüzünün eşsiz güzelliğini izlemeye başladım ,çok hoş bir duyguydu ama Hakan'ın sesi düşüncelerimi bozmaya yetmişti
- armira bugün sahilde yürürken bir şey buldum ve sana almak istedim.
- hmm ne buldun peki bakabilirmiyim.
elini açınca hayranlıkla seyrettim küçük bir deniz kabuğuydu ama değişik bir deniz kabuğu
