Endless Harmony Utracone Dziedzictwo

Wstęp Do Endless Harmony

Ciepłe wiosenne popołudnie, Mariusz zabiera dziewczynę do kina. Mówi jej, aby podała mu swoją dłoń, przybliża się do jej ucha:
-Dotknij go - szepta.
W tym momencie przesuwa jej dłoń na arbuza, po czym robi się mokra.
W tym momencie do kina wchodzi ochrona z nakazem oddania arbuza. Mariusz nie ma zamiaru oddać arbuza bez walki, lecz wtedy z owocu wydobywa się cichutkie "tik". Okazuje się, że jest to bomba. Mariusz rzuca nią w stronę ochroniarzy i wybiega z kina. W tle słychać tylko wielki wybuch. Mariusz dumnie kroczy w zwolnionym tempie, za nim widać tylko zgliszcza Heliosa, a w powietrzu unosi się delikatny aromat arbuza. Na swojej drodze spotyka ame13, ślepo wpatrującą się w zgliszcza tego, co pozostało po kinie. W ręce dzierżyła ona krystalicznie białą szabelkę, na której wygrawerowana była starożytna runa "Nie przeklinaj". Po chwili odwróciła się ona w stronę Mariusza:
-Przeproś za obrażanie chomika - wypowiedziała półszeptem.
-Za piętnaście ziko kupisz takiego samego, a nawet lepszego, bo chociaż chodzi.
Bez chwili namysłu ama13 atakuje  swą bronią, niefortunnie dla niej, refleks Mariusza jest na wyższym poziomie niż jej, dzięki czemu jest w stanie złapać ostrze między dwa palce. Jednym sprawnym ruchem jej szabelka zostaje złamana. Mariusz uśmiecha się pogardliwie, lecz nie wziął pod uwagę jednego, ama13 nie była sama. Mariusz zostaje zaatakowany od tyłu przez pedała Rekishiego. Traci przytomność. Budzi się w klatce, która powoli wysyła z niego energię. Mariusz nie ma pojęcia co zrobić. Po chwili przypomina sobie o kawałku arbuza, który miał w kieszeni. Zjada go, po czym zyskuje moc, którą trudno jest sobie wyobrazić. Uwalnia się, niszcząc przy tym klatkę. Spostrzegawszy ame13 wypowiada w jej stronę jedno z najpotężniejszych zaklęć, jakie tylko znał.
-Zoofil.
Ama13 ledwo unika ataku. Jej twarz robi się czerwona ze złości. Już szykuje się do kontrataku, lecz ktoś łapie ją za ramię. Mariusz nie może uwierzyć własnym oczom. To NewGhost. Spogląda prosto w stronę Mariusza. Z ust Ghosta wychodzą słowa:
-XD - wypowiedział półszeptem.
Potężny atak uderza Mariusza. Upada on na kolana. Ama13 podchodzi około 3 metry od niego przy okazji mówiąc:
-Ciesze sie ze miło spędziłam z wami czas, oraz że poznałam wiele wartościowych osób.
Pojawia się pustka. Wszystko jest skąpane w bieli, jedyna rzecz, którą Mariusz jest w stanie zobaczyć, są krążące dusze użytkowników Acr. Nagle wszytko znika. Plaża. Mariusz budzi się w nieznanym miejscu. Pamięta jedynie jedną rzecz, jest to arbuz. Próbuje sobie przypomnieć. Bez skutku. Nagle w oddali widać jasne światełko, powoli zbliżające się.
Okazuje się, że jest to Damian. Patrzy się on prosto w oczy Mariusza.
-CHOMIK - wykrzykuje swym donośnym głosem.
Wszystko jest już jasne. Mariusz przypomina sobie wszystko. Opowiada mu swoją historię jednocześnie odzyskując coraz więcej wspomnień. Przypomina mu się jego dom, Endless Harmony. Przypominają mu się rządy NewGhosta, i jego słowa "SAO to najlepsze anime", "Basuo trzepnij się w ten pusty czerep", "czy ty się z chujem na łeb zamieniłaś". W oddali Mariusz zauważa znajomą twarz. To Liptonek, ubrany w białą szatę, powoli kroczący w jego stronę.
-Przypomnij sobie - nakazuje mu Liptonek.
Przypomina sobie że jest nad rzeką, a do domu droga daleka. Postanawia on wezwać ubiera. Po dwudziestu minutach jego podwózka jest już na miejscu. Mariusz wsiada na tylne siedzenie.
-Gdzie jedziemy? - zabrzmiał znajomy głos.
To Toshi, który właśnie rozpoznał Mariusza zsuwa jedynie lekko swoją czapkę.
-Już rozumiem - mówi Toshi.
Przed samochodem otwiera się portal, z którego bije arbuzowa aura. Auto wpada przez portal. Ciemność. Mariusz budzi się na znajomej ziemi. Na tej, na której dorastał. Jedyną zmianą jest to, iż to on sprawuje tam teraz władzę. Jego marzenie się spełniło, teraz to on rządzi tą bezkresną krainą. Ama13 oraz Acr zostało zniszczone. Zaczynają się nowe rządy, wielkie zmiany oraz przywrócenie starego ładu. W końcu równowaga świata zostaje przywrócona, a Mariusz w końcu może cieszyć się swoją plantacją arbuzów.

KONIEC