UÇURUM

1. BÖLÜM ''O GECE"

Merhaba sevgili okuyucularım. Bu bu hikayemin ilk bölümü umarım ki beğenerek okursunuz. Özenle yazdım, dikkatli yazdım ama yinede aralarda ufak yazım hataları varsa affola. Lütfen karakterlerim hakkında kötü yorumlarda bulunmassanız sevinirim. Şimdilik bu kadar söyleyeyim. İyi okumalar diliyorum 😊💘

"Gece oldu ama merak etme,
güneş tekrar doğacak"

Kitap şarkısı
"Barış Diri - derinden"

 

                                ✨☄️

1. BÖLÜM "O GECE"

Yeniden okul bitti , herzaman ki gibi normal bir gün eve doğru yürüyorum. Kulağıma kulaklığımı taktım 'derinden' şarkısını açtım. Parktan geçiyordum gördüğüm ilk banka oturdum sıkıntıyla. Keskin bir kışta olduğumuz için oturur oturmaz vücuduma işleyen soğuk bedenimi titretti ve o acıyla yüzümde minik bir tebessüm belirdi. Arkama yaslandım , yorgunlukla kapandı gözlerim ve yine o lanet gece geldi aklıma...

~6 AY ÖNCE~

Annem sonunda mutlu olabilmişti babamdan boşandığı için. Mahkeme salonundan çıkınca sıkı sıkı sarıldı bana. Kulağımda nefesini hissettim.

"Herşey bitti canım kızım." Sırtımı okşadı ve doğruldu.

"Evimize gidip güzel , rahat bir akşam yemeği yiyelim."

İçim hâlâ sevinip sevinmemekte ne kadar kararsız olsa da hevesini kırmamak için yüzümdeki gülümsemeyle başımı salladım. Bana gözlerinde hüzünle baktı ve elimi sıkıca kavrayıp çıkışa doğru yürüdü.

Yürürken yüzümde tiskinç bir ifade taktım babam olacak adamın önünden geçtik. Bize öyle nefret , kin dolu bakıyordu ki dışardan birine bunlar benim ailem dese zor inanır.

Adliyeden çıktıktan sonra annemin arabasına doğru ilerledik. Kendisi tıp okumuştu ama çalışmayı çok önceden bıraktı. Dedemden kalan yüklü miktarda parası vardı. Bundan sonra bununla geçinecektik büyük ihtimalle.

Arabayı çalıştırıp eve doğru sürmeye başladı. Aradan nerdeyse bir on dakika geçmiş olmasına rağmen ikimizden de tık yoktu. Cama yaşlanmış duygusuzca dışarıyı seyrederken sessizliği dinliyordum. Annemin neşeli sesi araya girdi.

"Akşama ne istersin?"

Aklımda bunun tek düşüncesi yoktu ki kaşlarımı kaldırıp ona döndüm.

"Bilmem"

"Canın bir şey istiyorsa şöyle markete uğrayacağım."

Biraz düşündüm. Şuan düşünmek bile okadar yorucu ki. "Makarna."

Bana dönüp ters bir bakış attı.
"Annesinin Gül'ü hayatında hiç makarna yemedin mi?"

"Anne kafana göre yap birşeyler farketmez."

"O zaman fırında patates ve tavuk nasıl olur."

Biran gözlerim parladı uzun zamandır yememiştim canımda çekiyordu.
Kafamı salladım olumlu anlamda.

Dakikalar sonra araba durdu annem hemen gidip geleceğini söyleyip markete yöneldi. Bende boş yolu seyretmeye devam ettim.