"ဟိတ်..ကိုကိုစောင့်နေရတာကြာသွားလား ဟီး.."
"မကြာသေးပါဘူးကွာ..ကိုယ်လည်းခုမှရောက်တာ"
"Baby အိမ်မှာ မေမေနဲ့ စကားပြောနေတာ ပိစိလေး..နောက်ကျသွားတယ်"
လက်အမူအရာလေးနဲ့အတူ မျက်လုံးလေးတစ်ဖက်မှိတ်ပြီး ပြောလိုက်တဲ့ ကောင်မလေးဟာ မြင်သူတကာ လည်ပြန်ငေးရလောက်အောင် ချစ်ဖို့ကောင်းနေလေသည်
"ဟား..baby ရာ ဘယ်လိုတွေ ချစ်ဖို့ကောင်းအောင် လုပ်နေတာလဲကွာ သူများတွေမြင်ကုန်မှာပေါ့ ကိုယ်သဝန်တိုအောင် လုပ်နေတာလား"
"ဟုတ်ပါဘူး ကိုကိုကလဲ baby က ကို့ကိုအချစ်ဆုံးဆိုတာ သိတယ်မလားလို့ ဟီးဟီး.."
Coffee ဆိုင်တွင်းက စားပွဲဝိုင်းလေး တစ်ခုမှာ ချစ်ကြည်နူးနေကြတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ကောင်မလေးဟာ မြင်ရသူတိုင်း လိုက်ဖက်လှသည်ဟု မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင်ပင် တစ်ကယ် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ စုံတွဲလေးပင်ဖြစ်သည်
ကျွန်မထိုချစ်သူနှစ်ဦးထိုင်နေတဲ့ ဝိုင်းလေးကို ဆိုင့်ထောင့်လေးက စားပွဲဝိုင်းကနေ ကြည့်နေမိတယ်
ကျွန်မကလား? ကျွန်မက အရမ်းချစ်ကြပုံရတဲ့ ချစ်သူနှစ်ဦးထဲကကောင်လေး "မာန်ဘုန်းအောင်" ရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ
ကျွန်မရဲ့ အထက်တန်းက ယောကျ်ားလေးသူငယ်ချင်း တစ်နည်း ကျွန်မ သိပ်မြတ်နိုးမိခဲ့တဲ့ လူတစ်ဦးပေါ့...ရယ်လိုက်တိုင်း ချိုင့်ဝင်သွားတဲ့ ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက်ရယ် နှာတံချွန်ချွန်လေးရယ် မျက်ဆံအညိုလေးတွေက ကျွန်မရဲ့ ယစ်မူးဖွယ်ရာလေးတွေ ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့..
ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ဟာ အထက်တန်းနှစ်မှာမှ စတွေ့ကြတာ ဆိုပေမယ့်လည်း အကြိုက်နဲ့စရိုက်တူလို့လားမသိ ခုအချိန်ထိကို အခင်အမင်မပျက်သေးပါဘူး
ကျွန်မ၇တန်းနှစ် သူကျောင်းပြောင်းလာတုန်းကသူ့ကို စတွေ့တုန်းကတော့ အဲ့လောက်ထိ သတိမထားမိဘူး သူရုပ်ချောတာလေး တစ်ခုတော့ သတိထားမိတယ်။ ၈တန်းနှစ်ကျမှ စကားစပ်မိကြရင်း သူနဲ့ ကိုယ်နဲ့ အကြိုက်တွေတူနေတာကို သိခဲ့ရတယ် ဗီဒီယိုဂိမ်းတွေ အစားအစာတွေ အို..စုံနေတာပါပဲ နောက်တော့ ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလိုကို ရင်းနှီးသွားကြတော့တာပါပဲ
YOU ARE READING
I Love But You Are Not Mine
Short StoryNormal (One shot) ပထမဆုံးရေးတဲ့ one shot လေးပါ
