"İyide biz küçüğüz ki"
Kaşlarım çatık bakıyordum.
"Sen küçüksün. Ben değil."
Dudaklarımı büzüp karşı çıktım.
"Amma abarttın he! İki yaş var aramızda."
"O zaman sende küçük değilsin."
"Bilmem."
"Bişeyi de bil be kızım!"
Bana arkasını döndü. Adım a...
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
05/01/2005 Saat 19.04
Bu minik bebek gözlerini dünyaya açmıştı. Annesi ağlıyordu. Kızına bakıp "bana verin!" Diye yalvarıyordu resmen. Ama doktorlar küveze koyulması gerektiği söyleyip vermiyorlardı. Kadın inatla bağırıyor, haykırıyordu. "Kötü adam.." diyordu "..alacak onu!" Kadın öyle çok bağırıyordu ki onu sakinleştirmek için iğne vurmaya çalışıyorlardı.
Yeni anne çocuğuna öyle bir baktı ki. "Kızım.." Diye fısıldadı. "..kendine iyi bak" Kadın var gücüyle son kez bağırdı. "Kızımı kimseye vermeyin!.." kalp atışları yavaşlıyor bilinci kapanıyordu kadının. "Masal'ıma iyi bakın.." Son cümlesiydi. Kızına son kez baktı silik gülümsemesiyle. Gözlerini yumdu.
