Ölümün Çocuğu

Giriş

Beyaz örtü heryeri sarmış, insan uğultuları ile harmanlanmıştı... Ellerim çıplak soğuğun ardında kızarmış ve karıncalanmaya başlamış burnum ise akmamak için son direnişlerini gerçekleştiriyor, enerjisi kalmamış bacaklarım beyaz örtünün ortasında ilerlemeye çalışıyordu. Gözlerim kararmaya başlamış sesler yavaş yavaş yok oluyor, dünya sessizleşiyordu. Ölüyordum, kendimi soğuğa terk etmiştim. Son hatırladığım şeyler insanların çığlıkları ve soğuk karın beni kucaklayışıydı....

       ⚠︎𝙱𝚒𝚛 𝚐𝚞̈𝚗 𝚎𝚕𝚋𝚎𝚝 𝚘̈𝚕𝚎𝚌𝚎𝚐̆𝚒𝚖⚠︎

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •