wmmap one shots

𝘩𝘦𝘢𝘵𝘩𝘦𝘳 ϟ 𝘫𝘦𝘯𝘯𝘦𝘵𝘵𝘦.

"Bazen birbiri için çarpan mutlu kalpler, üçüncü bir kişinin kırılacağı yerdir."

⌜♡⌟

her zamanki gibi yine orada, beni delicesine rahatsız eden şu his. o ikisini ne zaman birlikte görsem bu tuhaf his bedenimi ele geçiriyor. neden rahatsız olduğumu bilmiyorum o, onunla mutlu görünüyor. onun için mutlu olmalıyım, peki neden değilim? o gülümserken, gözlerinin içi gülerken benimde gülümsemem gerekmez mi? peki neden ağlayacak gibi hissediyorum? her zaman onu mutlu etmek istedim, şimdi neden mutluluğu beni bu derece rahatsız ediyor?

ijekiel, athanasia ile birlikteyken her zaman mutlu görünüyor, gözlerindeki bakışlarda onun için sevgi, şefkat ve daha bir sürü güzel his görüyorum. benimle de böyle mutlu olmasını istiyorum. bana da bu şekilde baksın istiyorum.

"ona athanasia'dan daha iyi davranabilirdim.."

athanasia'yı seviyor. hayır, athanasia'ya aşık. bunu anlamak için aşk doktoru olmak gerekmiyor, gözlerinde görebiliyorum.

dürüst olmak gerekirse ona baktığım şekilde bana bakmadığı için bir çok kez kendimce ona olan hislerimi reddetmeyi denedim. ne kadar reddetsem de ona aşık olduğum inkar edilemez bir gerçek.

oturduğum bankta doğrulup gözümün ucu ile birbirine oldukça yakın şekilde oturmuş, konuşup gülüşe ikiliye baktım. ijekiel heyecanlı br şekilde athanasia'ya bir şeyler anlatıp gülümserken onlara baktığımı fark etti. hemen gözlerimi başka bir tarafa çevirip 'sizi umursamıyorum, devam edin' der gibi hâlâ bana bakan ijekiel'e küçük bir baş selamı verdim.

onun çok sevdiğim altın gözlerine baktığım zaman sadece athanasia'ya olan duygularını görüyorum. ama biliyor musun, bu iyi. onlara karşı bencil olamam. eğer onun için doğru kişi ben değilde oysa, o zaman onları destekleyeceğim. zaten aşk denilen şey bunu gerektirmez mi?

athanasia ile birlikteyken gülümsüyor. benim ya da bir başkasının yanında bu şekilde gülümsediğini hiç görmemiştim. başından beri istediğim şey buydu, onun her zaman mutlu olması, gerçek bir şekilde gülümsemesi. kıskanmak ya da onun gibi bir şey hissetmeme gerek yok bunun için athanasia'ya minnettar olmalıyım. sadece onun bu şekilde gülümsediğini gördüğüm sürece mutlu olabilirim.

oturduğum yerden kalkmadan önce son bir kez onlara bakıp gülümsedim. arkamı dönüp ayrılmak üzereyken onun tatlı sesini duydum, bana sesleniyordu.

"jennette!"

ona dönüp gülümsedim.

"neden bize katılmıyorsun?" dedi tatlı gülümsemesi ile.

athanasia'ya baktığım zaman onun da gülümsediğini, beni beklediğini fark ettim. hafifçe başımı sallayıp yavaş adımlar ile onlara doğru ilerledim.

ijekiel beni umursuyor. belki de bir kez için olsun bencil olmak o kadar da kötü değildir? o beni önemsiyor. kalbinde benim için küçük ya da büyük bir yer var. bana aşık olması ya da bir kardeş gibi görmesi önemli değil. bugün ve ondan sonraki her gün beni hayatının bir parçası yaptığı sürece, mutlu olacağım.

şey bunun pek istediğim gibi olmadığını kabul ediyorum ama üşendiğim halde yazdığım için yayınlamak istedim 👌

eleştiri falan yapabilirsiniz aslında ona göre yazma şeklimi değiştirebilirim. belki sizin eleştirileriniz ya da tavsiyeleriniz sayesinde daha iyi yazmaya başlayabilirim. her neyse, umarım sevmişsinizdir. 💗