Mafya İşi Aşk | Barda Bulduğun|

1

Nefes nefese çıktığım için kapıyı kapatmadan hızlıca binadan çıktım. Eminim hala takip ediliyordum.

Nefesim ciğerimi deliyordu. Ama koşmam, kaçmam gereken bir hayat vardı.

Ondan.

Beni zorla kaçıran,esiri eden o adamdan kaçmam gerekliydi.

Ama dizlerimde ki o güç biteli çok olmuştu.

"Eliz!!!"diye bağırdı o güçlü ses.

Sesi boş binalarda yankı yaptı.

Eski binaların arasından geçerken,bir
bar tarzında mekanın önünden geçerken durdum. Buraya girsem,beni bulabilme riski vardı. Ama buna rağmen girdim.

Hızlıca içeri girdim.

Loş ışıklar beni buldu. Hiç tanımadığım, iğrenç bir ortama düşmüştüm ve tek şansım arka kapı ihtimaliydi.

Aksi benim sonum olurdu.

Dudağımda açtığı yara hala kanıyordu. Elimi cebime attığım an arkadan bir el omzuma dokundu.

Korkuyla kendimi geri çektim.

"Sende kimsin?"demekle yetindim.

Kehribar gözler önce loş ışık altında parladı ve yeniden dudağımı buldu.

"Kanıyor,"dedi. Sesi erkeksi ve toktu.
Ve kelimesini durdurmadan elini siyah takım ceketin iç cebine attı.
Ve beyaz bir peçete çıkardı.

Bana uzattı, bakışları hala bendeydi.

Ne ürkütücü bakıyordu ne şefkatli.

Ne sakindi,ne de yavaş.

Bakışlarımı eline çevirip, elinden mendili aldım. O esnada gömleğinden açık kalan kısmından görünen siyah Cevşeni gördüm.

Bar ve siyah Cevşenli Cool herif.

Bu çok tuhaftı.

"İyi misin?"diye sordu. Sesi müziğin sesini bastırıyordu.

"İyiyim,"dedim. Buna ben bile inanmamıştım oysa ki.

Hafifçe gülümsedi.

İki yanın da ki gamzeler ben burdayım diye bağırıyordu.

"Peki yanlış anlamazsan bir şey sorabilir miyim size?"dedi. Sesi her şekilde kulağa hoş geliyordu.

Biraz aksanı vardı ama.

"Tabi,"dedim.

"Burda ne işiniz var,ve içeri nasıl girdiniz?"diye sordu. Mantıklı bir soruydu gayet.

Bir dakika durdum. Ama düşünmeye başladığım da zihnimde ki sesler birbirine karıştı.

Nefesimi bıraktım ve adamın keskin yüz hatlarına odaklandım.

Kehribar gözler benden cevap bekliyordu.

"Şey,ben yolumu kaybettim."dedim. Sert bakışları,bir anda yumuşadı.

Ve güzel bir kahkaha attı.

Şu an ne dediğimi ben bile bilmiyordum.

"Peki,"dedi.

Ve tam dudaklarını araladığı anda bir koruma hızla içeri koştu ve adamın yanında durarak kulağına bir şeyler fısıldadı.

Adam kaşlarını kaldırdı.

"Adın ne?"diye bir soru yöneltti bana.

"Eliz,"dedim. Müzik sesi gitgide artıyordu.

Bir şey söylemedi, yalnızca korumaya döndü ve bir anda bağırdı.