Harroicemoon's One Shot Collection

❦ 𝓌𝒽𝑒𝓃 𝓌𝑒 𝓌𝑒𝓇𝑒 𝓎𝑜𝓊𝓃𝑔 ❦

† One Shot Story †

«2006»

"𝐡𝐞𝐥𝐥𝐨 𝐩𝐨 𝐭𝐢𝐭𝐚 𝐑𝐢𝐳𝐚, 𝐧𝐚𝐬𝐚𝐚𝐧 𝐩𝐨 𝐬𝐢𝐧𝐚 𝐕𝐢𝐧𝐜𝐞𝐧𝐭, 𝐕𝐚𝐥𝐞𝐫𝐢𝐞 𝐚𝐭 𝐕𝐞𝐧𝐞𝐝𝐢𝐜𝐭?" -Hayes

"𝐚𝐲𝐲 𝐧𝐚𝐤𝐮 𝐇𝐚𝐲𝐞𝐬, 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐢𝐥𝐚 𝐬𝐢 𝐕𝐞𝐫𝐢𝐭𝐲. 𝐦𝐚𝐠𝐥𝐚𝐥𝐚𝐫𝐨 𝐛𝐚 𝐤𝐚𝐲𝐨?" -Riza

"𝐨𝐩𝐨, 𝐚𝐚𝐲𝐚𝐢𝐧 𝐤𝐨 𝐩𝐨 𝐬𝐚𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐝𝐨'𝐧 𝐬𝐚 𝐩𝐥𝐚𝐲𝐠𝐫𝐨𝐮𝐧𝐝" - Hayes

"𝐝𝐢𝐭𝐨 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐮𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐲𝐨 𝐦𝐚𝐠𝐥𝐚𝐫𝐨 𝐬𝐚 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐲 𝐚𝐭 𝐤𝐚𝐥𝐚𝐫𝐮𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐫𝐢𝐧 𝐬𝐢 𝐕𝐞𝐫𝐢𝐭𝐲. 𝐡𝐚𝐥𝐢𝐤𝐚 𝐩𝐚𝐬𝐨𝐤 𝐤𝐚." -Riza

"𝐎𝐲 𝐇𝐚𝐲𝐞𝐬, 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐧𝐚𝐧𝐝𝐢𝐭𝐨 𝐤𝐚?" -Valerie

"𝐚𝐚𝐲𝐚𝐢𝐧 𝐝𝐚𝐰 𝐤𝐚𝐲𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐥𝐚𝐫𝐨 𝐬𝐚 𝐩𝐥𝐚𝐲𝐠𝐫𝐨𝐮𝐧𝐝 𝐤𝐚𝐬𝐨 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐢𝐲𝐨 𝐧𝐠𝐚 '𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐭𝐢𝐝 𝐧𝐢𝐲𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐩𝐢𝐧𝐚𝐩𝐚𝐬𝐨𝐤 𝐤𝐨 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐝𝐢𝐭𝐨 𝐧𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐲𝐨 𝐦𝐚𝐠𝐥𝐚𝐫𝐨" -Riza

"𝐜𝐫𝐮𝐬𝐡 𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚, 𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐚𝐧𝐝𝐚 𝐧𝐢𝐲𝐚. '𝐩𝐚𝐠 𝐥𝐚𝐤𝐢 𝐤𝐨 𝐩𝐚𝐩𝐚𝐤𝐚𝐬𝐚𝐥𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐬𝐢𝐲𝐚", tugon ni Hayes habang nakatingin na may ngiti sa labi kay Verity. Napatingin sa kaniya ang magkakapatid at ang ina ng mga ito at sabay-sabay na tumawa.
---------------
"𝐢'𝐥𝐥 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐚 𝐩𝐢𝐜𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮, 𝐇𝐚𝐲𝐞𝐬. 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝 𝐛𝐞𝐬𝐢𝐝𝐞 𝐕𝐞𝐫𝐢𝐭𝐲", tugon ng kaniyang ina. tumabi si Hayes sa batang si Verity na nakasakay pa sa kaniyang stroller at hinagkan ito sa pisnge.
---------------
«2020»

*Verity

"𝐦𝐨𝐦𝐦𝐲, 𝐦𝐚𝐲 𝐤𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐩𝐨 𝐛𝐚 𝐚𝐤𝐨?"

"𝐲𝐞𝐬, 𝐧𝐨'𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐤𝐚𝐭𝐢𝐫𝐚 𝐩𝐚 𝐭𝐚𝐲𝐨 𝐬𝐚 𝐁𝐚𝐜𝐨𝐨𝐫"

"𝐫𝐞𝐚𝐥𝐥𝐲? 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐝𝐨𝐞𝐬 𝐡𝐞 𝐥𝐨𝐨𝐤 𝐥𝐢𝐤𝐞?"

"𝐦𝐚𝐩𝐮𝐭𝐢, 𝐩𝐨𝐢𝐧𝐭𝐞𝐝 𝐧𝐨𝐬𝐞, 𝐡𝐢𝐬 𝐞𝐲𝐞𝐬 𝐚𝐫𝐞 𝐚𝐥𝐦𝐨𝐧𝐝 𝐬𝐡𝐚𝐩𝐞 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐞𝐲𝐞𝐥𝐚𝐬𝐡𝐞𝐬. 𝐠𝐰𝐚𝐩𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚𝐧𝐠 '𝐲𝐨𝐧"

"𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐢𝐬 𝐡𝐢𝐬 𝐧𝐚𝐦𝐞 𝐩𝐨?"

"𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐭𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐧. 𝐧𝐚𝐩𝐚𝐤𝐚𝐭𝐚𝐠𝐚𝐥 𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐧𝐚𝐡𝐨𝐧 𝐧𝐚 𝐫𝐢𝐧. 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐨𝐧𝐞 𝐲𝐞𝐚𝐫 𝐨𝐥𝐝 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐟𝐨𝐮𝐫 𝐲𝐞𝐚𝐫𝐬 𝐨𝐥𝐝. 𝐡𝐞 𝐚𝐥𝐰𝐚𝐲𝐬 𝐩𝐥𝐚𝐲𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐬𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐛𝐫𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫. 𝐇𝐞 𝐥𝐢𝐤𝐞𝐬 𝐲𝐨𝐮. 𝐛𝐮𝐭 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐮𝐛𝐝𝐢𝐯𝐢𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐛𝐞𝐜𝐚𝐮𝐬𝐞 𝐚 𝐭𝐫𝐞𝐞 𝐟𝐞𝐥𝐥 𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞𝐢𝐫 𝐡𝐨𝐮𝐬𝐞 𝐝𝐮𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐌𝐢𝐥𝐞𝐧𝐲𝐨 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐦."

Natameme ako pagkatapos sabihin ni mommy 'yon. Can i still see him? But how can that happen if i can't remember his face and name? Eh siya kaya, does he still remember me?
---------------
It's raining and i'm still here, naghihintay ng masasakyan nang biglang may humaharurot na motor ang bumangga sa tricycle. Everyone was shocked at the sudden occurrence.

Nagkumpulan ang mga tao sa lalaking nagmamaneho ng motor, hindi alintana ang buhos ng ulan. At hindi ko namalayan na nakikisiksik na rin pala ako dito.

Wasak ang motor, malalaki ang sugat o galos ng lalaki, walang malay ito at naliligo sa sariling dugo. Lumapit ako rito, minasdan ang kaniyang itsura.

Sa hindi malamang dahilan ay kumabog ng malakas ang aking dibdib, tila ba tinatambol ito. Kasabay ng pagpatak ng ulan ay siya ring patak ng aking luha, hindi ko alam kung bakit.

May narinig akong sirena ng ambulansya, binuhat nila ang lalaki at ang ibang pasaherong nasugatan na sakay ng tricycle.

Sumunod ako sa kanila papuntang hospital. Pagdating doon ay naghintay ako sa labas. Wala naman akong kamag-anak sa sino mang mga naaksidente ngunit hindi ko alam kung bakit ba ako narito.

The doctor came out of the room. He was looking for the man's relative, his gaze stopped at me.

"𝐚𝐫𝐞 𝐲𝐨𝐮 𝐡𝐢𝐬 𝐠𝐢𝐫𝐥𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝?", the doctor asked. I nodded out of nowhere.

"𝐢'𝐦 𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲, 𝐦𝐢𝐬𝐬. 𝐰𝐞 𝐭𝐫𝐢𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐬𝐚𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐛𝐨𝐲𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝 𝐛𝐮𝐭 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐝𝐞𝐚𝐝 𝐰𝐡𝐞𝐧 𝐡𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐛𝐫𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭 𝐡𝐞𝐫𝐞. 𝐦𝐲 𝐜𝐨𝐧𝐝𝐨𝐥𝐞𝐧𝐜𝐞𝐬", bago umalis ang doctor ay inabot niya sa akin ang mga gamit ng lalaki.

Tinignan ko ang mga ito, may nakita akong I.D at nakasulat rito ang pangalan niya, "𝐇𝐚𝐲𝐞𝐬 𝐅𝐮𝐞𝐯𝐞𝐫𝐚". May nahulog na litrato, isang batang lalaki na hinagkan sa pisnge ang batang babae.

My tears slowly dripped. it's me, the little girl. I entered the room where his dead body was. His face was clean, nakikita ko na ng maayos ang itsura niya.

My tears kept falling when I found out he was my childhood friend. Almond-shape eyes, long eyelashes, pointed nose, siya nga ito ang matagal ko nang hinahanap.

Nagtagpo ang aming mga landas ngunit sa maling panahon. Nahanap ko siya ngunit wala na siyang buhay.

Bakit ganito ang tadhana? Bakit napakabilis niyang bumawi?

Gusto ko pang makasama si Hayes. Gusto kong malaman kung naaalala pa ba niya lahat ng pinagsamahan namin noon. Gusto kong kwentuhan niya ako sa mga nangyari sa buhay niya nang umalis sila sa PAG-ASA Subdivision.

Pero ang lahat ng iyon ay gugustuhin ko na lang dahil hindi na mangyayari iyon.

If parallel universe does exist, i will choose to stay by your side forever, Hayes.