DAR SOKAKLAR

1.bölüm (başlangıç)

Sabah,sabah üzerimde bir ağrıyla uyandım. Normal bir insan ya alarmın sesiyle,ya da birisinin uyandırması ile kalkardı. Gözlerimi araladım da üzerimde olan kişinin abim olduğunu fark ettim. Belki uyku sersemiyle yanlış görmüşümdür diye gözlerimi bir kaç defa kırptım. Evet,oydu ben bile ondan olgundum(!). Ben daha yaklaşık 5 dakikadır ne olduğunu anlamaya çalışırken abim den bir ses duydum. "Ayin mi yapıyorsun kalk sana be! " 
Bu dediğini yok saymaya çalışarak,yatağımda doğruldum ve yanı başımda duran telefonumdan saate baktım. Saat 06.30'du! Hemen kalktım ve dolaptan kıyafetlerimi çıkarmaya başladım 'normal' bir insan için çok erken bir saat olabilir di,fakat benim için hiçte öyle değildi hazırlanmam 1 saate yakın sürerdi. Tam giyinmeye başlayacaktı ki abimin sorgular gibi baktığını gördüm. O anda ne yaptığımı fark ettim...
"Çıksana ne bekliyorsun!" Diye çıkmıştım. Hafif gülümsedi ve çıktı. Her neyse formamı da  giyindim çıktım. Saat 07.00'di. Mutfağa girdiğimde kahvaltı ya da yemek hazır olmadığını gördüm. Akşamdan hazırladığım yemeği alıp çantama koydum ve kapıya yöneldim. Abimde çoktan hazırdı ama o geç gidiyordu.

Otobüs durağına doğru yürümeye başladım. 08.00'de otobüs geldi. İlk günden geç kalıcaktım  anlaşılan. Otobüse bindim, daha okulumun nerde olduğunu bilmiyorum bile. Buraya taşımalı 1 hafta oldu ani gelişmişti. İnsanlara tek tek göz gezdirdim. Sonunda benim ile aynı formalı 4 çocuk gördüm. Aynı okulda olmalıydık. Onların ineceği yerde inicektim anlaşılan. Yarım saatin sonunda indiler,bende peşlerinden hemen indim. Burası neresi idi hiçbir fikrim yoktu. Ah salak kafam!. Neden gidip de nerede bu okul diye bakmıyorsunki. 10 dakikadır arkalarından gizli gizli ilerliyordum. Kumral saçlı kaslı (maşallah) oğlan arkasını döndü. Yere bakarak ilerledim. Önüme bakmadığım için sert bir gövdeye çarptım. Kafamı kaldırdığında 4 de dikilmiş bana bakıyordu. Bir anda ağzıma bir şey koydular eter olmalıydı etraf karardı...

Gözlerimi açamıyordum. Etrafı görmek için çabalasamda olmuyordu. Ah tabi ya! Işık yok odada. Bir takım konuşmalar duyuyordum. "Abi kim bu kız ender in adamı mı?" Oda kimdi be.    "Öğrenicez" kapı açıldı içeri aydınlandı. Gözlerimi sım sıkı kapattım. Ben neye bulaştım bunlarda kim di...

Gözlerimi araladım. Otobüste gördüğüm çocuklardan ikisi girdi. Nefeslerini ensemde hissediyordum. Kafamdan aşağı bir kova soğuk su döküldü. "Nolu-" diyemeden "kimsin lan sen niye bizi takip ettin" nerden anladılar bunlar...
Ne söyleyecektim ben. 'sey okulu bulmak için ' desem 'malmısın sen' demezlermiydi. Cevap vermedim. Başımı dizlerime çevirdim. Bir dakika kıyafetlerim nerde!!. Sadece üstümde iç çamaşırlarım vardı. "Sapıkmısınız nesiniz kıyafetlerim nerde?" Sesimi yükseltmştim. "Sana soru sorduk,cevap ver" siyah saçlı, kara gözlü olan çocuk öyle bir bağırmıştıki yerimden sıçradım. "B-ben okulu b-bulmak için t-takip etmiştim.
Soğuktan donuyordum. Dizilerimde ki morlukları kapatmak için ellerimi koydum. "He yani bizim buldun okulu bulmak için" kafamı salladım. "Kızım biz oradan bakılınca salağamı benziyoruz!?" Saçımı bıraktı sarışın olan oğlan konuştu "birazdan çağtay gelicek ona anlatırsın derdini" oda kimdi?...

Tam 10 dakika olmuştu stresten saymıştım. Sessizce karşımda oturmuş iki oğlanı dinliyordum. Sarışın olan konuştu. " Güney abi nerde kaldı bu?" Demek kara oğlanın adı Güney'di. "Nerden biliyim oğlum gelir işte" çok susadığımı fark ettim.hâlâ titriyordum. Vicdansızlar 'kıyafetlerimin suçu neydi?' alışıktım.
14 yaşıma kadar annem baktı taaki gözlerimim önünde annemi öldürene kadar. Sürekli abim ile beni döverdi. Şuan napıyordur acaba?. Napıcak içip içip yatıyordur. 2 gün önce abim ile tutuğumuz eve yine gelmişti yine dövmüştü morluklar onun eseri... Annem çok güzel bir kadındı mavi gözlü, siyah saçlı,al yanaklı. Abim anneme benzediğimi söylerdi her seferinde...

Gözlerim dolmuştu. Yaş dayanamayıp yanağıma doğru yol aldı. O anıları hatırlayınca kötü olurdum hep. "Konuşsana kızım" diye ses işittim. Gözümü açtım. Sabah sürekli arkasını dönen kumral saçlı oğlan karşımda idi. Galiba adı Çağatay olmalıydı. "Düzgünce soruyorum kimsin sen ?" Kimdim ben. Bu soruyu hiç sormamıştım. Cani babası olan hayatta tutunacak dalı olmayan Mirza.. "a -adım Mirza" dişlerim titriyordu. Çağatay denilen oğlan karşımdaki koltuktan battaniyeyi omuzlarıma attı. Bacaklarıma baktı,morarmış yerleri görmüş olmalıki yüzünü buruşturdu. "Güney, Burak sizmi yaptınız lan bunu?" Güney ve adının Burak olduğunu öğrendiğim sarışın oğlan birbirine baktı ve hayır anlamında kafalarını salladılar. İçeri orta boylu cılız birisi girdi."abi kızın telefonunda sadece 'abim' ve 'babam' diye 2 kişi kayıtlı" dedi. Hayır olamaz nerden çıktı bu şimdi. Çağatay gel işareti yapıp telefonu aldı ve "bakalım babam yazan kişi kimmiş" görende hani mafya babalarına babam derler ya onlardan sanardı. İçimden açmaması için dualar ettim.  4. Çalışta açıldı. "Ne var " her zamanki gibi açtı telefonu. "Cengiz senmisin lan kızını bizemi gönderdin ellerinle" bir dakika neler oluyordu babamı nerden tanıyorlardı?. "Ne diyorsun lan sen umrumdamı o küçük o****u sanıyorsun" gözlerim yine dolmuştu ağlıyordum. Telefonu kapattı "numara yapıyo olmasın abi" cılız oğlan konuşurken beni süzdü. Güney bianda gelip bıçak dayadı yüzüme. "Ne olur yapma benim bir suçum y-yok" Yüzüm kesilmişti hissediyordum. Çağatay denen oğlan zevk alıyor Muş gibi sırıttı. "Ben yemin ederim okula yeni geldim yolu bilmiyordum ,sizi gördüm formalarımız aynı diye aynı yerde ineceğiz sandım" hıçkırarak ağlıyordum. Burak bir adım öne atıldı "bu yaralar dizindeki nasıl oldu?" İşte hassas noktadan vurulmuştum mecbur anlatıcaktım. " Babam yaptı annemi gözümün önünde öldüren adamdan ne beklenirki' hepsi bana pür dikkat bakıyorlardı ."çözün üstünü giyinsin gitsin" Güney sinirle çıktı kapıdan. Onun ardından tek tek çıktılar. Kıyafetlerimi zorda olsa giydim. Çantamı alıp kapıya ilerledim.

Dışarı çıktım burası çok ıssızdı. Kaldırıma geçip depo gibi yerin önüne oturdum... Yarım saatir oturuyordum. Ayak sesleri işittim Çağtaydı "neden burdasın" bide soruyor utanmadan "yolu bilmediğimden olabilirmi" tek kaşını kaldırıp baktı "gel benle" kalktım deponun arkasına doğru yürüdük siyah lüks bir arabayı açtı "bin hadi" biraz durdum beni bu hale getirdiler öldürmezdi beni değilmi acaba arabadan atarmıydı? "Merak etme öldürmem seni" dedi zihnimi okumuş gibi . Ayaklarım arabaya doğru gitti. Yolda abime ne diyeceğimi düşündüm. 20 dakikalık yolun sonunda sabah bindiğim durağa gelmiştik. Hiçbir şey demeden indim arabadan eve doğru yol aldım... 

Anahtarla kapıyı açtım oturma odasından ses geliyordu. Televizyon izliyor olmalıydı abim banyoya girdim yüzüm sertçe parmak kadar kesilmişti. Yara bandı yapıştırdım oturma odasına gittim. Abim uyuya kalmıştı üstüne battaniye örttüm. Televizyonu kapatıp odama çıktım. Kıyafetlerimi çıkardım, aynanın karşısında kendime baktım ,yarım saati bakıyordum sonunda üstüme pizzalı pijamalarımı geçirdim. Bilgisayarımdan okulun adresine baktım iyice öğrendim nerede ineceğim i sabahki olayın yaşanmasına bile daha asla istemezdim. Yarım saattir telefonumu arıyordum hiçbir yerde yoktu yoksa en son çağatay'dan en acımasız insan dışı varlık taydı Of ne yapacağım ben!. En sonunda yatağıma yattım uykum çok gelmişti uyknun beni hapset etmesine izin verdim...

Selam! Umarım güzel olmuştur  ilk defa bir kurgu yazıyorum nasıl oldu?

sizce iyi mi devam ettireyim mi ?

Mirza karakterini nasıl buldunuz?

Güney karakterini nasıl buldunuz?

Burak karakterini nasıl buldunuz?

Çağatay karakterini nasıl buldunuz?

ilerleyen bölümlerde sizi çok güzel sürprizler bekliyor görüşmek üzere.