Udamy się dzisiaj w dalekie krainy
Gdzie człowiek swą stopą nie gości
A piękne, barwne, wesołe doliny
Spowiły odcienie szarości.
Gdzie serce stęsknione do domu, ojczyzny
„Litwo!" ku niebu zanosi,
By mimo ostatniej bezpiecznej godziny
Namiastkę siebie zaprosić,
By drogę przed zgubiom świetliła,
By uchronić od zła, jakiego
Dopuścić się będą rodacy – to kpina,
Lecz prawda dla „Ludu Bożego".
Do góry wznieśli przed walką proporce,
Jeden – na chwałę niebieską
Drugi – za serca upadłych niewinne
Trzeci – znaczon krwawą kreską.
Do boju się rzucili- by wolność odzyskać,
Sprzed stu lat im odebraną.
Zaczęły ku niebu groty iskrą tryskać,
A ludzie ginąć wraz z chwałą.
I choć by nas zabić wszyscy chcieli,
Choćby nas świat pogrążył w otchłani,
Choćby nas w piekielnym ogni palili
Przetrwają Polacy kochanie!
VOCÊ ESTÁ LENDO
Opowieść - wiersz
PoesiaJeden z niewielu tak naprawdę wierszy patriotycznych, jakie w moim całym życiu udało mi się napłodzić. Możliwe, że przez długi czas więcej tego typu wierszy nie ujrzycie, ale to nie zależy od tego mnie, a tego mnie za jakiś czas :D
