Yine sıradan bi gece, başımda bi bere, elimde son dal tütün.
Bir mahalle arasında karanlık bi sokakta sessiz bi parkın bankında tek varlığım kağıt, kalem ve düşüncelerim. Yağmur atıştırıyor, rüzgar tenimi okşuyor, nefesim sigara dumanı gibi soğukta dağılıyor.
Evet içimdeki ürkünç, tiz ses bu kalem sana inat yazıyor, günden güne sesin kısılıyor bu varlık sana meydan okuyor, artık eskisi gibi korkmuyor...
