Eve ulaştığımda Doruk dışarıda karla oynuyordu. Mutluydu , hemen onun yanına gittim ve öptüm o da sımsıkı sarıldı
“Talya, nerdeydin gel hadi oyun oynayalım”
“ Çok yorgunum hayatım ve uykum var ama bana küsme olur mu sonra oynarız”
“Olur tamam sonra oynarız “
“Seni seviyorum”
İçeriye yavaş adımlarla girdim. Bugün ne bekliyordu acaba beni diye düşündüm, hangi sebepten dolayı tartışıp dayak yiyecektim acaba. Annem ve babam salonda oturuyorlardı annem her zamanki gibi sinirli ve dergi karıştırıyordu. Yeni sayıda ona hitap eden şeyler yoktu sanırım. Beni görmeden uzaklaşmak istedim. Hemen yukarıya odama çıktım. Çantamı yatağa fırlatıp yere yığıldım. Artık ağlamaya başlamıştım. Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamıştım. Nefesimi kesecekmiş de her an ölecekmişim gibi hissediyordum. İstemsiz olarak akan o gözyaşlarım boğazıma sarılmış ve beni boğacakmış gibi geliyordu. Ağlamaktan artık yorgun düşmüştüm, gücüm kalmamıştı yere vurmaktan ellerim kıpkırmızı olmuştu ve kendimi yere bıraktım. Gözlerim kapanıyordu.
Uyandığımda halının üzerindeydim. Gözlerimi ovuşturdum yavaşça ayağa kalkıp saate baktım akşam olmuştu, sanırım yemek saati gelmişti, çok da acıkmıştım kahvaltı yapıp yapmadığımı bile hatırlamıyordum. Karnımdan gelen o korkutucu ses yapmadığımın işaretiydi. Sabaha dair pek bir şey hatırlamıyordum tek hatırladığım kapkaranlık bir odada uyandığımdı. Üzerimdeki kıyafetlerimi değiştirip rahat mı rahat pijamalarımı giydim. Saçlarımı dağınık bir topuz yapıp banyoya geçtim. Elimi yüzümü yıkayıp tedirgin adımlarla aşağıya indim. Herkes masada oturmuş görünüşe göre beni bekliyorlardı. Biraz duraksadım. Babam dikkatli bir şekilde beni inceliyordu ve çıkardığı o boğuk sesten birden irkildim bütün gün orda mı dikilip kalacaksın diye bağırmıştı. Hayır anlamında başımı salladım ve masaya ilerledim Doruğun yanına oturdum ve kulağına fısıldadım
“Naber ufaklık ?”
“İyi uyudun mu Talya, bugün Feyza teyze bize pasta yapmış ,hem de çikolatalı “
“Hımm bayıla bayıla yeriz o zaman ama ilk önce yemek yiyelim ”
Doruğun heyecanı gözlerinden okunuyordu, Feyza teyze evimizde kalıyordu ev işlerine yardım ediyordu. Çok eğlenceli birisidir. Dorukla küçücük sevincimizi yaşarken bir anda annemin bağırtısı ikimizi de ürkütmüştü.
“Talya !! , yeter artık kesin yemek yiyeceğiz ve sessizlik istiyorum, en azından yemeğe saygınız olsun”
Annemin bir anda verdiği bu tepkiye doruk korkmuş olacak ki başını eğmiş oracıkta ağlıyordu. Onun bu halini görmeye daha fazla dayanamadım ve ayağa kalktım
“Yeter artık, ben ne yaptım sana ne? Beni biraz da olsun sevemez miydin ki?” ..
bağırmıştım uzun zamandır böyle tepki vermemiştim. Annem birden ayağa kalktı ve elini kaldırdı ben ani bir hareketle geri çekildim. Korkmuştum bana vuracaktı bir anda durdum hani bazen bir şeyleri yapmak için 10 saniyelik bir cesarete ihtiyacınız olur ya o cesareti tüm bedenimde hissettiğim an doruğu öptüm ve kapıya koştum, arkamdan çığlıklar duyuyordum annem yine krize girmişti ve arkamdan geliyordu bu sefer yapabilirim diye düşündüm. Dışarı fırladım ve güvenliğe yakalanmadan var gücümle koşmaya başladım, ayağım sızlıyordu , kalbim duracak gibiydi ve hava inanılmaz derecede soğuktu ,üşüyordum, tam arkamı dönüp bakmak için kafamı çevirmişken beynimin içine içine işleyen bir korna sesi duydum .Can havliyle durmuştum. Bunca şeyin üzerine birde araba çarpsaydı tam olacaktı.
