"Oh ano? Tanggap ka?" bungad na tanong ng kaibigan ko, si Maggie.
"Hindi nga eh! Nabwibwisit na nga ako kung bakit hindi ako makuha kuha eh maganda naman ang mga sagot ko sa interview. Peste talaga" iritado kong sabi habang tinatanggal ang heels na suot.
Hinilot ko ang paa ko na sumakit dahil sa ilang oras na nakasuot ng heels. Naglapag naman ng isang basong orange juice sa harap ko si Maggie. I look up on her and smiled.
"Salamat at uhh...pasensya na kung lagi na lang akong umaasa sayo" I said, really embarrassed.
She's my friend for years. Nagkakilala kami nung college ako, accidentally ko siyang natapunan ng juice. Grabe ang kaba ko nun dahil mukha siyang masungit, pero sobrang bait niya pala. And hanggang ngayon magkaibigan pa rin kami. Education ang course ko at Business management naman ang kaniya pero hindi yun naging hadlang para maging magkaibigan kami.
"Anong laging umaasa? Gaga ka kung makapag salita ka para ka namang others! Hindi ka na iba sa akin nu!" she said and hugged me.
I laughed and hugged her back. I'm so lucky to have a friend like her.
"Sabi ko naman kasi sayo na sa company na lang namin ikaw mag apply pero ayaw mo! Manager ka agad, gaga ka! It's a win win situation nu!" pagpapatuloy niya.
"Ilang beses ko din bang sasabihin na ayoko nga? I want to work in a company na walang special treatment sa akin dahil kaibigan ako ng future CEO" I said and she pouted.
She's the future CEO of the Delos Santos and Rivera company. Her family is indeed rich. Samantalang ako, mahirap pa sa daga. Kung hindi dahil sa scholarship at tulong niya ay hindi ako gragraduate ng college. My parents died when I was 10. Kinuha ako ng Tita ko na kapatid ng papa ko. Halos tatlong taon din ang inilagi ko sa bahay nila. Noong una ay maayos naman ang pakikitungo nila sa akin. Hanggang sa napansin kong iba ang paraan ng pagtingin sa akin nung anak anakan niya. Natutulog na ako nun when he sneaked in my room and caressed my thighs. Sumigaw ako dahilan para magising sila Tita. Nagsumbong ako pero sinabi ng anak anakan niya na inakit ko daw siya. My aunt got angry at pinalayas niya ako. I'm just 13 years old that time ng pumasok ako bilang katulong. Pero hindi rin ako nagtagal dahil sinasaktan nila ako pag nagkakamali ako sa ginagawa ko. Hanggang sa tumuntong ako sa college at nakilala si Maggie. Nang malaman niya ang nangyari sa akin ay agad niya akong inayang tumira sa condo niya kasama siya. Ayaw ko talaga nung una but she is so persistent kaya pumayag na lang ako. Her parents are also kind kaya walang naging problema.
"I told you! I can pay for your board exam and reviewers. Ilang libo lang naman yun!" giit na naman niya.
I just laughed and pinch her cheeks. Itong babaeng to talaga, napaka kulit.
"I owe you a lot Maggie. Oras na rin para suklian ko yung mga kabutihang ginawa mo at nang pamilya mo sa akin" masuyo kong sinabi.
"Oh sige ganito na lang. I'll pay for your board exam and reviewers and in exchange you'll work for me. What do you think?" excited niyang tanong. She even clung her hand on my arm at mas lalong inilapit ang mukha sa akin.
"No Maggie" I said with matching iling iling pa.
Bumagsak ang mga balikat niya. I sighed bago ko sinandal ang ulo ko sa balikat niya.
"I know that you just want to help me. And I really really appreciate that. But please understand that I need to work on my own. I need to earn money without your help. I need to prove to myself that I can stand on my own" I said to her.
"I understand that but what if you'll fine another friend? What if you two will get closer than ours? What if you'll.. leave me?" pahina ng pahina niyang sabi.
Alam kong may trust issue siya at naiintidihan ko yun.
"I will not going to leave you okay? I promise that I will stay to your side no matter what happen" pang aalo ko.
"Oo na! Subukan mong mag apply sa LA Corporation bukas. Balita ko ay hiring sila for secretary position. Dress formally, they are pagdating sa pananamit" sabi niya at tumango naman ako.
Maaga akong nagising kinaumagahan. I cooked breakfast at sabay kaming kumain ni Maggie. Naligo ako at saka nagbihis. I wore a knee length sleeveless black dress na pinatungan ko lang ito ng blazer at black stilleto. Minimal lang din ang make up ko. Tinignan ko ang kabuuan ko sa full length mirror at napatango tango na lang.
"Maggie mauuna na ako!" sigaw ko.
"Cge! Ingat ka ah?" sigaw niya pabalik.
"Yeah, take care also okay? Bye!" sigaw ko saka lumabas na.
Naghihintay ako nang taxi nang biglang pumarada ang isang pamilyar na sasakyan sa harap ko. I groaned in annoyance. Here we go again!
"Konnichiwa bebe kong walang kasing ganda!" talsik laway na sabi sa akin ni Joshua.
He wants to court me! Pero ayoko! Ilang beses ko na iyong sinabi niya sa akin pero binabalewala niya. He is so annoying! I didn't say anything. Patuloy lang siya sa pagsasalita hanggang sa bigla niyang hawakan ang braso ko!
Gulat akong napatingin sa kaniya at nakita ko ang kakaibang kislap sa mga mata niya! My heart tump lalo na nang pilit niya akong hinihila pasakay sa kotse niya.
"B-bitawan mo ako!" sigaw ko at sinubukang hilain pabalik ang braso ko pero masyadong mahigpit ang hawak niya sa akin.
"Noon pa ako nananabik sayo eh. Patikim naman ako kahit isang gabi lang" he said with a glint of list in his eyes.
Mas lalo akong kinabahan dahil doon! Bwisit talaga tung lalaking tu!
"Ano ba?! Bwisit ka ah! Sinabi ng bitawan mo ako eh!" sigaw ko ulit sa kaniya.
"Isang tikim lang-" nagulat ako ng bigla na lang siyang natumba sa sahig.
"She said let go right? Why are you forcing her to come with you, when it's obvious that she didn't want to?"
This is my second story. Hope you will support it like how you supported my first story!♥️
"Beautiful like the sunset🥀💛"
YOU ARE READING
Concealed after the Sunset
RomanceJust like the sunset, you are still beautiful and fascinating after the long and tiring day🦋💗
