DEAR YOU

3.BÖLÜM

Ardından yere düştüğümü fark ettim. Kalkmaya çalışırken üstümde bir ağırlık vardı. Beni o tırdan kurtarırken yere itmişti ve ayağım hiç iyi durumda değildi. Dikkatlice bakınca üstümde sehunun olduğunu fark ettim. “iyimisin!? Lütfen..cevap ver!” “lütfen beni bırak! Ben bunları yaşamak istemiyorum. Sana yalvarırım.” “sen benimsin!” söylediği şeyle bir an afalladım. Ama kendimi bir yerlerden atmak istiyordum. Sehuna dayanamayarak karnımı işaret ettim. “Burda birçok morluk ve yaralar var. Hepsi üvey annem sayesinde. Ve şu anda bacağım hiç iyi durumda değil. Bana zarar veriyorsunuz! Ben bir eşya değilim! Ben insanım! Nasıl beni satın alırsın!” “hiçbir yere gidemesin!” “neden!? Sende benden kurtulmak istiyorsun? Böylece benden kurtulursun!” “sen benimsin ve seni bırakmaya hiç niyetim yok!” “lütfen!” “hadi kalk! Eve gidiyoruz!” pes edip kalkacakken bacağımdaki ağrıyla tam yere düşecektim ki sehun beni tuttu.tam yürümeye çalışacaktım ki sehun beni sırtına alıp yrümeye başladı. Doğrusu bu sehundan beklemediğim bir hareketti. Ama hala ona kırgındım fazlasıyla.. yavaşça arabanın kapısını açtı ve benim canımın acımayacağı şekilde arka koltuğa yatırdı.kapıyı kapatıp ön koltuğa geçti ve arabayı sürmeye başladı.etrafa bakınırken uyuya kalmışım. Uyandığımda dün gece kaldığım odadaydım. Üstümde pofuduk bir battaniye vardı. Uyanmıştım ama boş boş tavana bakmaktan başka bir şey yapmıyordum. O sırada birisi kapıyı tıklattı. İçimden hiçbir şey demek gelmiyordu. O sırada birisi kapıyı açtı. Bu sehundu. Onun yüzne bakmadan tavana bakıyordum. O sırada konuşmaya başladı. “sana buz getirdim. İzin ver yardım edeyim.” Bana yardım etmesi için yataktan doğruldum ve bacağımı açtım. “çok acıyor mu?” “acısada fark etmez.” “canının acımasını istemiyorum.” “ çünkü ben seninim değil mi?!” “b-ben..” “unut gitsin!” o tam gitmek için hazırlanıyordu ki bende yan yatıp başımı yastığa koydum. Bacaklarımı kendime çektim. Sanki birinin sevgisine muhtaç gibiydim.sehun bir müddet bana baktıktan sonra yatağa yattı ve kollarını belime doladı. Onu itmeye çalıştım ama ona gücüm yetmezdi. Birinin sevgisine muhtaçtım. Şuan da ona her ne kadar sinirli olsam da ona muhtaçtım. Onun uyuduğunu fark edince belime doladığı ellerini tutup sessizce ağlamaya başladım. İçimdeki bütün her şeyi atmak istiyordum. Ve beklide bağıra bağıra ağlamak.. ama bu mümkün değildi. Bunu yaparsam sehun uyanırdı. Aslında çok sessiz ağıyordum ama sehun un buna uyanacağını nerden bilebilirdim?

Beni yavaşca kendine döndürdü. Ağlamaktan şişmiş gözlerimle sehuna baktım. Beni yavaşca omzuna yatırdı ve başımı okşamaya başladı. “şşt. Geçicek.” “nasıl?” “zamanla. Ben sana yardım edeceğim. Birlikte bunu aşıcağız.” “N-ne ?” “beni duydun. Ben sana yardım edicem. Baksana neden senle mutluyum?”  “bu imkansız” “neden?” “çünkü bizim mutlu bir anımız olmadı.” “ben senleyken hep mutluydum.” Bana bunu diyeceğini tahmin edemezdim. Bu nasıl olur? Sırf benden kurtulmak için beni parayla sattılar. Peki ya vücudumda ki morluklar? Sırf benden nefret ettikleri için! Ve sehun benle mutlu olduğunu söylüyor. Bu çok karışık “Neden sustun?” “Bilmiyorum..!” Aslında daha fazla şey söylemek istiyordum ama ne diyeceğimi bilmiyordum.”inan bana. sana sahip çıkacağım.” Bana sarıldı. Bende ona sarıldım. Yavaş yavaş gözlerimin kapandığını hissedebiliyordum. Uykuya dalmıştım. Oda benle birlikte uykuya daldı..