VELFECRİ

1.Bölüm

MERHABA SEVGİLİ OKUYUCULARIM.Bu benim ilk kitabım ve umarım bana iyi geldiği gibi sizlere de iyi gelir . Umarım biraz da olsa içinize sevgi tomurcukları bırakabilirim. Ben çok heyecanlıyım.
Lütfen buraya başlama tarihinizi bırakmayı unutmayın . Şimdiden iyi okumalar

Yalnızlık... İçimdeki sessizlikti. Duymamaktı benliğimi. Bir anlığına da olsa yok olmaktı bu dünyada. Kapattım gözlerimi gecenin karanlığına. Ruhumun sesiydi zihnimde yankılanan melodi. Bir piyanonun tuşlarından dökülen naif melodi değil , benliğimin attığı acı çığlıklardı her bir yankı. Beni güçlendiren , narsist kişiliğimi zevke boğan bir karanlık. Kaybolmak istedi ruhum bu sonsuz karanlıkta ve asla o kuytu karanlıkların aydınlanmamasını diledi .

Sessiz karanlıkta dinlendirdiğim ruhum, ana dönmemek konusunda ısrarcıydı.
Oda karanlık, bedenim uyuşmuş... Bense kuytu köşede biraz olsun içimdeki kızla yüzleşmeye çalışıyordum.
Varlığı hep orada olan ama sessizliğini koruyan birisiydi kendisi.

Derin bir iç çekiş eşlik etti kalkışıma.
Uyumalıydım. Evde sessizlik hakimdi. Adımlarım sakin haraketlerim kışkırtıcı bir umursamazlıkla bezenmişti.
Usulca açtığım kapıdan içeri süzülüp yatağıma doğru ilerledim. İçerideki tek ses duvardaki saatten yayılan akrep ve yelkovan sesiydi.

Uzandığım yatakta ve bakıştığım tavanda olası senaryolar canlandı zihnimde. Korku, heyecan, endişe... Hepsini aynı anda yaşıyordum. Yarın yeni bir başlangıcımın ilk adımını atmam için ve benim özgürlük hikayem için ilk adımdı.Güzel olmasını diledim. Sahip olduğum yıldıza bir adım daha yaklaşabilmeyi...

********************

Kulağıma gelen tıkırtılarla açtım gözlerimi . Geri kapanmak için direnen gözlerim, zihnime düşen alarmla sonuna kadar açıldı . Hızla telefona uzanıp saate baktım . Saatin hala erken olduğunu görmemle rahatlayıp geri yatağa uzandım.

Mutfaktan bir kaç ses daha geldiğinde ,
Hüma Sultan' ın yine benden önce uyandığını anladım .
Bugünümün sorunsuz geçmesi için tüm umudumla dua ettim içimden ve tavanla bakışmaya bir son verip yataktan kalktım.

Salona çıktığımda ,tek ses mutfaktan geliyordu ki bu da babamın hala uyuduğuna işaretti . Salondaki ortak banyo da işlerimi halledip yavaş adımlarla mutfağa geçtim.

Çay için ocağa su koyan halamın yanına yaklaşıp yanağına bir öpücük kondurdum. Bu haraketimle irkilip ,elini kalbine götürdü.

" Ahh!! Sema kızım deli misin sen? Kalpten gidiyordum az kalsın. Niye sessiz sessiz geliyorsun. " diyerek derin bir nefes çekti içine.

" Sana da günaydın sultanım."sözlerime eşlik eden adımlarla dolaptan kahvaltılık
malzemeleri çıkarmaya başladım.

" Günaydın günaydın da, hayırdır bu enerji nerden geliyor?"

Sorgulayan bakışları yine bir şeyleri unuttuğunun habercisiydi.
Bu soruyla gözlerimin parlaması ona yeterli bir ipucu olmuştu.

" Ay kuzum bugün senin stajın vardı değil mi? Ondan böyle ağzın kulaklarında geziyorsun."
Yüzümdeki gülümseme tebessüme dönüştü.

" Bu mesleğin çocukluk hayalim olduğunu biliyorsun ama hala. Ne bileyim içim kıpır kıpır."

Onunda yüzünde derin bir tebessüm oluşurken ikimizin de düşüncesi aynıydı.
Kaldığımız yerden kahvaltıyı hazırlamaya devam edip kısa sürede sofrayı hazırladık.

Ellerimi kurulayıp babamı kontrol etmek için mutfaktan çıktığım sırada karşımda babam belirdi. Başımı hafifçe eğip geri mutfağa döndüm. İşte baba kız yakınlığımız bu kadardı. Küçüklüğümden bu yana beni her zaman koruyup kollayan ama baba sevgisini hiç hissettirmeyen babam. Artık bu durum benim için normal ve sıradan olan bir durumdu. Bilmediğiniz duyguların yokluğunu hissetmezsiniz öyle değil mi.