Schaamte...

Justin

Ik was alweer paar dagen in het ziekenhuis om uitterusten. Het was heel saai er was maar 1 kamer waar je kon kaarten of memory of iets anders kon doen en dat was de speelkamer. Het was tijd dat de speelkamer openging dus ik sprong uit me bed en liep naar de speelkamer en er was verder niemand behalve éen jongen. Ik was blij om wat gezelschap en liep naar hem toe en vroeg of hij wou kaarten en hij stemde ermee in.
Ik ging zitten en vroeg " hoe heet je?" Justin jij? Gabby hoe oud ben je justin? 14 jij? Ow dertien. Het viel me op dat justin best wel knap was en we speelde spel achter spel.
Justin had gewonnen met memory en begon te lachen en te juichen en toen viel me op hoe schattig zijn lach was en als hij lachte zijn ogen een beetje glinsteren. Ik was verliefd en ik kon er niets aandoen dan met me hoofd in de wolken zitten. Ik zat al 4 uur in de speelkamer met justin en ik vergat heel even alles om me heen en leunde naar achter alleen ik was vergeten dat ik op een kruk zat en viel recht naar achter. Ik had barstende koppijn maar ik vond niet erg want de hele middag stond justin in mijn kamer en helpte de zuster om mij te verzorgen.

3dagen later
Elke dag praten ik en justin en we zijn vrienden geworden.
We gingen nog voor een potje jenga en ik trok een stokje uit de stapel en die kwam tegen een mevrouws hoofd en justin moest zo hard lachen dat hij een beetje hoestte maar van een beetje hoesten werd het erger en hij begon naar lucht te happen.
Ik zag dat dit dringend was en rende naar een zuster maar ik kon geen eén zuster vinden . Ik rende en zag een dokter en hij rende en de justin werd opgenomen en had niets gehoord. Ik was best geschrokken en hoopte dat alles met hem ok is..

2dagen later
De zusters kwamen naar me toe en vroegen of ik justin kende en ik direct ja.
Ik moest toen meelopen en zodra ik de deur opendeed zag ik de moeder van justin en een klein meisje huilen en ik vroeg meteen wat er was...
Justin is gestorven...