Αθήνα 445Π.χ

Η ζωή επί τριάκοντα

"Θα κάνετε ότι λέω εγώ!" Φώναξε ο Κριτίας.
- Αγαπημένε και Σεβαστά Κριτία οι κινήσεις σου και η συμπεριφορά σου έχει βγει εκτός ελέγχου!" Αντιδράει ο Θυραμενης.
"Σκάσε! Καταλαβαίνεις τι σου λέω; Δεν με νοιάζει! Εγώ είμαι ο Αρχηγός ότι θέλω θα κάνω , δεν θα μου πεις εσύ άχρηστε."
- Για πρόσεχε πως μιλάς , δεν διοικείς μόνος σου την Αθήνα. Είπε ο θυραμενης , χωρίς να μιλάει στον πληθυντικό. Μόνο από το πρόσωπο του θα καταλάβαινε κάποιος πόσο εξοργισμένος ήταν. Όσο άφηνε αυτές οι λέξεις να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα έσβηγγε τις γροθιές του καθώς και ένα κόκκινο χρώμα εχει απλωθεί στο κούτελο του με μια φλέβα να φαίνεται και να δηλώνει τον θυμό του.
" Όσο ζω εγώ, και όσο ζεις και εσύ θα κάνεις ότι σου λέω εγώ . ΦΥΓΕ!." Διέταξε ο Κριτίας εξοργισμένος καθώς καθόταν στο τραπέζι και προσπαθούσε να απολαύσει το γεύμα του.
- ΟΧΙ . Λέει με μια πολύ δυνατή ο Θυραμενης.
Ο Κριτίας πλέον σηκώνεται όρθιος , με μίσος και απέχθεια τον φτύνει και πετάει κάτω την καρέκλα και τα σερβιρισμένα με φαγητό και φρούτα πιάτα. Όλος ο χώρος έτρεμε από τα πιάτα που έσπαγαν. Δύο υπηρέτες ήρθαν τρέχοντας στην τράπεζαρια.
"ΦΥΓΕΤΕ " ξανά φώναξε ο Κριτίας. " Και εσύ θυραμενης ξεκουμπησου από το παλάτι μου!".
Ήταν και η τελευταία πρόταση αφού μετά από αυτό ο Θυραμενης έφυγε και χτύπησε δυνατά την πόρτα πίσω του.
- Ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος πρέπει να δράσουμε , δεν γίνεται να τον αφήνουμε να σκοτώνει κόσμο χωρίς να τον νοιάζει τίποτα. Είναι αθώος πληθυσμός . ΕΙΝΑΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ. Φωνάζει ο Θυραμενης στην γυναίκα του την Κλεοπάτρα.
' Αγάπη μου κάνε ότι μπορείς για να τον διώξεις. Τώρα σε πάρακαλω κάτσε κάτω και να ηρεμήσεις γιατί θα πάθεις τίποτα.
Ο Θυραμενης την άκουσε , έκατσε και πήρε αναες.
" Αύριο , Αύριο θα μιλήσω.
                    Την επόμενη ημέρα
Ξύπνα ! Ακούγεται μια φωνή . Θυραμενη Ξύπνα φωνάζει απεγνωσμένα η Κλεοπάτρα.
Τώρα πια ο θυραμενης είχε ξυπνήσει.
-ΤΙ; Τι έγινε; Λέει γλυκά.
' ο Κριτίας Θυραμενη. Ο Κριτίας είναι εδώ!'.
Σηκώνεται όρθιος ο θυραμενης και βάζει την ρόμπα του , ακούει δυνατά χτυπήματα στην πόρτα.
" ΘΥΡΑΜΕΝΗΥΥ" φωνάζει ο Κριτίας.
Μα ο Θυραμενης δεν κουνιέται. Δεν ανοίγει. Στρέφεται στην Κλεοπάτρα. Και λέει με αγάπη: - Κλεοπάτρα ήρθε η ώρα , πρέπει να φύγω... Να ξέρεις ότι αν δεν επιστρέψω σήμερα , Θέλω να ξέρεις ότι σε αγαπώ.
' Αχ αγάπη μου μην λες τέτοια. Λέει με δάκρυα στα μάτια η Κλεοπάτρα. Πέφτει στην αγκαλιά του και τον σφυγγει. Την σφυγγει και αυτός της δίνει τριφερά ένα φιλί στο μάγουλο και φεύγει.
- Ο παντοδύναμε Κριτία τι χαρά και τι ξαφνιασμα που δε βλέπω τέτοια ώρα να προσπαθείς να μου σπάσεις την πόρτα. Λέει με ένα σαρκαστικό και επιδωκιματικο ύφος.
Ο Κριτίας γελάει ειρωνικά. Και λέει
" Αχ θυραμενη μου αφού το ξέρεις όλο εκπλήξεις είμαι. ( Είναι τόσο διεστραμμένο που το λέει με ένα τρόπο την λέξη εκπλήξεις σαν να λέει για τους αθώους ανθρώπους που έχει σκοτώσει.)
Οι μέρες σου είναι μετρημένες. Τελείωσες. Θα σε διώξω." Λέει αυτό και φεύγει με ένα ειρωνικό χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Μέσα σε δύο ευδομαδες γίνεται η δική του θυραμένη.