VIOLIN

Prologue

Author's Note:

  Hi! Actually this is my first story that I will going to publish. I hope na magustuhan NINYO ang story ko. And sorry po kung may wrong type and wrong grammar.

I hope na taposin parin NINYO ang pagbasa nito kahit na ma-board kayo. Di nyo kasi malalaman at magugustuhan ang kuwentong to kapag di NINYO tinapos. So sana po taposin NINYO ang pagbasa nito. Thank you po. 

            
            ***ENJOY READING***

AUTHOR:CYLINEKATE30
TITLE: VIOLIN

             
                  ***PROLOGUE***

SAHAIA'S POV;

Papauwi na kami galing school at nasa loob kami ng kotse. Nakangiti at masaya kami. Panong di kami magiging masaya E nanalo ako sa Art festival Contest namin sa school.

"Congratulations Sahaia." Pagbati sa akin ni dad habang nag mamaneho.

Katabi ni dad si mom at ako naman ay naka-upo sa likod.

Napahawak sa kamay ko si mom at saka ngumiti.

"We are always proud of you.
Hmm...", ani rin ni mom.

Napatingin rin sa akin si dad at ngumiti. Ganon rin ako.

Ng humarap si dad ay bigla nalang nanglaki ang mga mata ko. Laking gulat ko ng makita ko ang track na dere-deretso lang papalapit sa amin.

Napatingin si dad at mom sa track na papalapit sa amin at napasigaw. Wala na kaming nagawa at nabanga kami ng tuluyan.

Unti-unting tumigulob ang kotse namin at na basag ang mga salamin. Dugoan kaming lahat at nawalan ng Malay.

1 week later...

Ilang araw na rin ang nakalipas ng mangyari iyon pero di pa ako nagiginsing. Paulit-ulit na naaalala ko ang mga pangyayari and I'm blaming myself for what happened.

Lagi ko rin napapanaginipang humihingi ng tulong sila mom at dad sa akin.

Habang naka higa ako sa kama ay naramdaman ko na may nakahawak sa kamay ko.

Napahinga ako ng malalim at iminulat ang mga mata ko. Laking gulat ko ng...

" Bakit... bakit liwanag lang ang nakikita ko. Bakit...bakit malabo ang lahat?. ", ani ko sa sarili ko.